Πως θα αποκτήσετε την άδεια λειτουργίας συνεργείου αερίων καυσίμων

8,8Χιλ.

Όλα όσα θα πρέπει να γνωρίζετε σχετικά με το νέο νομοθετικό πλαίσιο για να αποκτήσετε την άδεια λειτουργίας του συνεργείου σας.

Νέες επαγγελματικές προοπτικές ανοίγονται στον επισκευαστικό κλάδο σε μια εποχή που όλο και περισσότεροι πολίτες εξοικειώνονται με την ανάγκη χρήσης τεχνολογίας φιλικής προς το περιβάλλον, αλλά και εξαιτίας της δυσμενούς οικονομικής επιβάρυνσης που έχει επιφέρει η ραγδαία και υπέρμετρη αύξηση της τιμής των υγρών καυσίμων.

Το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά τα συνεργεία αερίων καυσίμων για την κίνηση των αυτοκινήτων μετά και την τροποποίησή του, επέφερε ευνοϊκές για τον κλάδο αλλαγές-Ν. 4199 (ΦΕΚ Α 216 11.10.2013).

Στην συνέχεια λοιπόν θα γίνει αναφορά στα κυριότερα σημεία της νομοθεσίας που σχετίζονται με την ίδρυση και λειτουργία ενός συνεργείου αερίων καυσίμων και θα δοθούν χρήσιμες κατευθύνσεις για την ίδρυση και λειτουργία ενός συνεργείου αερίων καυσίμων ή την προσθήκη της ειδικότητας αυτής σε υφιστάμενα συνεργεία αυτοκινήτων που αναλαμβάνουν επισκευές και συντηρήσεις άλλων ειδικοτήτων.

Λέγοντας συνεργείο αερίων καυσίμων για την κίνηση των αυτοκινήτων, νοείται το συνεργείο που ασχολείται με την τοποθέτηση, επισκευή και συντήρηση συσκευών και εξαρτημάτων τροφοδοσίας και λειτουργίας κινητήρων με αέρια καύσιμα και συγκεκριμένα υγραέριο (LPG) και πεπιεσμένο φυσικό αέριο (CNG). Έτσι το ορίζει και η νομοθεσία.

Κάνοντας μια σύντομη ανασκόπηση στην εξέλιξη της νομοθεσίας που διέπει τα συνεργεία αυτά, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η ειδικότητα αυτή υπήρχε από τον πρώτο νόμο που αφορούσε την Ίδρυση και λειτουργία των συνεργείων στο ΠΔ 78 του 1988. Εκεί αναφέρονταν ως «Συνεργεία που ασχολούνται με την τοποθέτηση, επισκευή και συντήρηση συσκευών και εξαρτημάτων τροφοδοσίας και λειτουργίας κινητήρων αυτοκινήτων, με υγραέριο και γενικότερα με αεριώδη υπό πίεση καύσιμα» και όχι αερίων καυσίμων για την κίνηση των αυτοκινήτων και συγκεκριμένα «υγραέριο (LPG) και πεπιεσμένο φυσικό αέριο (CNG)» όπως ορίζονται σήμερα.

Επικεντρώνονταν δηλαδή ο πρώτος νόμος στο υγραέριο.

Οι τότε απαγορεύσεις

Στα συνεργεία όμως εκείνου του Νόμου:

1. Απαγορεύονταν να αναλαμβάνονται επισκευές περισσότερες της μιας ειδικότητας. Έπρεπε δηλαδή να είναι συνεργεία αμιγώς συστημάτων υγραερίου.
2. Απαγορεύονταν η ύπαρξη οποιουδήποτε υπόγειου χώρου.
3. Υπήρχαν ένα σωρό περιορισμοί στις αποστάσεις των συνεργείων αυτών π.χ από παιδικούς σταθμούς, χώρους άθλησης, νεκροταφεία, κινηματογράφους, κέντρα διασκέδασης, κλειστά γυμναστηρία, γηπέδα αλλά και 45 μέτρα από εγκατάσταση, της οποίας η λειτουργία προϋποθέτει χρήση φλόγας όπως είναι οι ψησταριές ή ακόμα χειρότερα τα φανοποιεία αυτοκινήτων όπου υπάρχει συσκευή οξυγόνου με φιάλες. Δηλαδή δεν μπορούσε να υπάρχει σε γειτονικό χώρο φανοποιείο έστω και αν βρισκόταν σε ξεχωριστό χώρο με διαφορετική είσοδο.

Οι επερχόμενες εξελίξεις

Το 2010, μετά από 32 ολόκληρα χρόνια ψηφίστηκε η Υπουργική Απόφαση αριθμ. Οικ.41871/3068 (ΦΕΚ1519Β/07.09.2010) «Καθορισμός όρων και προϋποθέσεων λειτουργίας συνεργείων αερίων καυσίμων για την κίνηση αυτοκινήτων, εσωτερική διάταξη, μηχανολογικός εξοπλισμός, και απαγορευτικές γειτνιάσεις αυτών». Η απόφαση αυτή επέφερε σημαντικές αλλαγές στους όρους και τις προϋποθέσεις λειτουργίας των συνεργείων αερίων καυσίμων πλέον, οι σημαντικότερες από τις οποίες ήταν οι εξής:

1. Επέκτεινε ή γενίκευσε τον παραπάνω ορισμό σε, συνεργεία αερίων καυσίμων και ειδικότερα LPG (υγραερίου) και CNG (πεπιεσμένου φυσικού αερίου).
2. Κατήργησε το εδάφιο ε’ της παραγράφου 2, του άρθρου 1, του Π.Δ. 78/88, που έθετε το πλήθος των απαγορευτικών αποστάσεων οι οποίες αναφερθήκαν παραπάνω.
3. Όριζε ως ελάχιστη ωφέλιμη επιφάνεια εργασιακού χώρου των συνεργείων αερίων καυσίμων τα 50 m2.
4. Επέτρεπε την ύπαρξη οποιουδήποτε υπόγειου χώρου ή ορόφου στο συνεργείο, αλλά έβαζε τον περιορισμό να μην επικοινωνούν οι εν λόγω υπόγειοι χώροι ή όροφοι εσωτερικά με το χώρο του συνεργείου, πράγμα που όπως θα δούμε στη συνέχεια καταργήθηκε.
5. Επέτρεπε να ιδρύονται και να λειτουργούν σε κτίρια συνεργείων στα οποία αναλαμβάνονται επισκευές και συντηρήσεις περισσότερων της μιας ειδικοτήτων, αλλά έβαζε την δυσχερή και υπερβολική προϋπόθεση του πλήρους διαχωρισμού του χώρου επισκευής συστημάτων αερίων καυσίμων, από τους λοιπούς επισκευαστικούς χώρους των άλλων ειδικοτήτων, με παρεμβολή κατάλληλης τοιχοποιίας από άκαυστα υλικά καθ` όλο το ύψος τους.

Πλήρης διαχωρισμός σήμαινε εκτός από την υποχρέωση κατασκευής διαχωριστικού τοίχου από πυράντοχα υλικά, και την απαίτηση κατασκευής ανεξάρτητης εισόδου, πράγματα που επιβάρυναν σημαντικά τον εκμεταλλευτή του συνεργείου όχι μόνο με το δυσβάστακτο κόστος κατασκευής των κτιριακών κατασκευών (διαχωριστικός τοίχος και δεύτερη ανεξάρτητη θύρα εισόδου – εξόδου) αλλά και με τον υπερβολικό χρόνο που απαιτούνταν για τη χορήγηση των απαιτούμενων αδειών και εγκρίσεων από τις συναρμόδιες οικείες περιφερειακές υπηρεσίες (τροποποίηση άδειας λειτουργίας και οικοδομικής άδειας, έγκριση νέων περιβαλλοντικών όρων κ.λπ.). Επίσης δημιουργούσε έντονες ανακατατάξεις στην υφιστάμενη εσωτερική διαρρύθμιση, καθώς και δυσλειτουργία στη χρήση των εσωτερικών χώρων του συνεργείου.

Κατόπιν αυτών των εμποδίων και δυσκολιών που δημιουργούσε η νομοθεσία και ύστερα από πολύχρονους και επίπονους αγώνες της ΕΟΒΕΑΜΜ (της Ενιαίας Ομοσπονδίας Βιοτεχνών Επισκευαστών Αυτοκινήτων Μηχανημάτων Μοτοσυκλετών), όπου συνέβαλλαν και εκτεταμένα σχετικά άρθρα της εφημερίδας «το Συνεργείο του Αυτοκινήτου», ψηφίστηκε πρόσφατα ο νόμος, υπ’ αριθ. 4199 (ΦΕΚ 216Α/11.10.2013) ο οποίος εξορθολογίζει την ισχύουσα νομοθεσία και μεταξύ άλλων καταργεί το ενδιάμεσο χώρισμα και την ξεχωριστή είσοδο που ήταν προϋπόθεση για τα συνεργεία που είχαν πολλαπλές δραστηριότητες και ειδικότητες επισκευής. Καταλυτική σε αυτή την εξέλιξη ήταν και η σχετική επιστολή που προσκόμισε η ΕΟΒΕΑΜΜ, της αντίστοιχης συνδικαλιστικής οργάνωσης της Ε.Ε., της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Επισκευαστών Αυτοκινήτων (AIRC), η οποία συμμετέχει στις κοινοτικές νομοθετικές διαδικασίες. Στην επιστολή αποδεικνύεται αφενός μεν ότι δεν υφίσταται ειδική κοινοτική νομοθεσία για τη χωροθέτηση της ειδικότητας των αερίων καυσίμων (υγραερίου και φυσικού αερίου) σε σχέση με τις λοιπές ειδικότητες (συνεργείο μηχανικών μερών, ηλεκτρολογείο κ.λπ.) και επίσης δεν υφίστανται ειδικές ρυθμίσεις και στις εθνικές νομοθεσίες των λοιπών κρατών – μελών της Ε.Ε., αφετέρου ότι είναι υπερβολική, χωρίς να προσφέρει κάτι ουσιώδες στην ασφάλεια και την υγεία του κοινού και του περιβάλλοντος χώρου εργασίας του συνεργείου. Για να καταδειχτεί η υπερβολή στην προϊσχύουσα νομοθεσία θα αναφερθεί για παράδειγμα ότι δεν μπορεί με βάση τις πυροσβεστικές διατάξεις ο χώρος ενός συνεργείου να αποτελεί πυροδιαμέρισμα και σε αυτό το πυροδιαμέρισμα να επιβάλλεται να χωρίζεται εκ νέου σε δύο χωριστά πυροδιαμερίσματα με την παρεμβολή του περιβόητου διαχωριστικού τοίχου, σε περίπτωση που μέσα σε αυτό προστίθεται η ειδικότητα των αερίων καυσίμων! Είναι απλά παράλογο. Προτιμότερο είναι, όπως και έγινε και περιγράφεται παρακάτω, να αυξηθούν οι όροι ασφαλείας στον ήδη υφιστάμενο ενιαίο χώρο του συνεργείου.

Οι σημερινές απαιτήσεις

Έτσι λοιπόν στο νέο αυτό νόμο 4199/13 ορίζεται ότι:

1. Οι εργασίες της ειδικότητας αερίων καυσίμων για την κίνηση των αυτοκινήτων, επιτρέπεται να γίνονται σε συνεργεία, τα οποία αναλαμβάνουν επισκευές και συντηρήσεις περισσότερων της μίας ειδικοτήτων, με την υποχρέωση τοποθέτησης σε όλα τα επίπεδα των χώρων του συνεργείου, πιστοποιημένων συσκευών ανίχνευσης διαρροών υγραερίου – φυσικού αερίου, συνδεδεμένων ηλεκτρικά μέσω ειδικού πίνακα και εφεδρικής τροφοδοσίας με σειρήνα και φάρο κινδύνου. Δηλαδή πρόκειται για μια τυπική εγκατάσταση με έναν πίνακα πυρανίχνευσης, ανιχνευτές διαρροής αερίων καυσίμων (όσων απαιτούνται ανάλογα με τα τετραγωνικά του χώρου) και μια φαροσειρήνα για δημιουργία συναγερμού σε περίπτωση εκτεταμένης διαρροής. Τα υλικά αυτά πρέπει να είναι πιστοποιημένα κατά CE. Για κάθε είδος αερίου καυσίμου (LPG ή CNG) τοποθετείται ξεχωριστός ανιχνευτής. Ο ανιχνευτής διαρροής καυσίμου LPG τοποθετείται σε απόσταση 30 εκατοστών του μέτρου από το έδαφος. Ο ανιχνευτής διαρροής καυσίμου CNG τοποθετείται σε απόσταση 30 εκατοστών του μέτρου από την οροφή. Δηλαδή στα σημεία που θα επιλέξουμε να τοποθετηθούν ανιχνευτές, αυτοί θα τοποθετηθούν στη συνήθη περίπτωση ανά ζεύγη. Κάθε ζεύγος θα έχει έναν ανιχνευτή υγραερίου τοποθετημένο χαμηλά προς το έδαφος, καθότι το υγραέριο είναι βαρύτερο από τον αέρα και έναν ανιχνευτή φυσικού αερίου τοποθετημένο ψηλά στην οροφή καθώς το φυσικό αέριο είναι ελαφρύτερο από τον αέρα. Ειδικά στο χώρο των εργασιών της ειδικότητας των αερίων καυσίμων, τοποθετούνται κατ` ελάχιστο δύο ανιχνευτές ανά είδος αερίου καυσίμου. Στην περίπτωση που ο χώρος των ανωτέρω εργασιών είναι μεγαλύτερος από 50 τ.μ., τοποθετείται ένας ανιχνευτής για κάθε 50 τ.μ. επιπλέον χώρου. Δηλαδή αν ο χώρος του συνεργείου είναι ενιαίος για όλες τις ειδικότητες, τοποθετούμε τους ανιχνευτές ανά 50 τ.μ. και στο χώρο επισκευής αερίων καυσίμων τοποθετούμε ένα ζευγάρι ανιχνευτών επιπλέον.
2. Στα συνεργεία της ειδικότητας αυτής επιτρέπεται η ύπαρξη οποιουδήποτε υπογείου χώρου ή ορόφου, με την υποχρέωση τοποθέτησης σε όλα τα επίπεδα των χώρων του συνεργείου, πιστοποιημένων συσκευών ανίχνευσης διαρροών υγραερίου – φυσικού αερίου, συνδεδεμένων ηλεκτρικά μέσω ειδικού πίνακα και εφεδρικής τροφοδοσίας με σειρήνα και φάρο κινδύνου, όπως περιγράψαμε πριν. Δηλαδή αν υπάρχει υπόγειο ή πατάρι ή όροφος που επικοινωνεί εσωτερικά με το χώρο του συνεργείου, τότε τοποθετούνται στα επίπεδα αυτά ανιχνευτές αερίων ανά 50 τ.μ.
3. Οι ανωτέρω εργασίες πραγματοποιούνται αποκλειστικά και μόνο σε ισόγειους χώρους επισκευής του συνεργείου. Δηλαδή ο χώρος επισκευής συστημάτων αερίων καυσίμων δεν μπορεί να είναι σε υπόγειο χώρο ή όροφο, πατάρι κ.λ.π., παρά μόνο στο ισόγειο.
4. Η ελάχιστη ωφέλιμη επιφάνεια των συνεργείων αερίων καυσίμων, ορίζεται σε πενήντα (50) τετραγωνικά μέτρα, αν πρόκειται για συνεργείο που ασχολείται αμιγώς με αυτή την ειδικότητα. Για τα συνεργεία, στα οποία αναλαμβάνονται επισκευές περισσοτέρων της μίας ειδικότητας, συμπεριλαμβανομένων και αυτής των αερίων καυσίμων, ο υπολογισμός της ωφέλιμης επιφάνειας, καθορίζεται στο 60% του αθροίσματος των ελάχιστων ωφέλιμων επιφανειών των επιμέρους ειδικοτήτων. Δηλαδή π.χ. αν στο συνεργείο μου έχω ειδικότητα επισκευής μηχανικών μερών αυτοκινήτων που απαιτούνται αμιγώς 60 τ.μ. και πρόκειται να προσθέσω την ειδικότητα αερίων καυσίμων που απαιτούνται αμιγώς 50 τ.μ., τότε πρέπει ο εργασιακός χώρος του συνεργείου μου να έχει ελάχιστη ωφέλιμη το 60% του αθροίσματος, δηλαδή 60 + 50 = 110, 60% του 110 μας κάνει 66 τ.μ. Αυτή πρέπει να είναι η ελάχιστη επιφάνεια του εργασιακού μου χώρου αν θέλω να προσθέσω την ειδικότητα αερίων καυσίμων. Χρειάζομαι δηλαδή 6 επιπλέον τετραγωνικά από τα 60 που έπρεπε να έχω για τη μία ειδικότητα. Με τον ίδιο τρόπο υπολογίζονται οι απαιτήσεις σε τετραγωνικά, σε περίπτωση που υπάρχουν περισσότερες ειδικότητες. Πάντα δηλαδή υπολογίζεται το 60% του αθροίσματος των ελάχιστων εμβαδών του συνόλου των ειδικοτήτων. Αυτό ίσχυε και ισχύει μέχρι σήμερα όταν υπάρχουν πολλές ειδικότητες σε ένα συνεργείο, δεν άλλαξε τίποτα στον υπολογισμό. Αυτό που άλλαξε είναι η κατάργηση της διαχωριστικής επιφάνειας ώστε στον ίδιο χώρο ο τεχνίτης να επισκευάζει και να τοποθετεί συστήματα αερίων καυσίμων. Ο ίδιος τρόπος υπολογισμού ισχύει και για την ωφέλιμη επιφάνεια των βοηθητικών χώρων του συνεργείου (αποθήκη, WC) με αντίστοιχο ποσοστό 40%, όπως άλλωστε ίσχυε και μέχρι σήμερα. Δηλαδή αν υπάρχουν 3 ειδικότητες απαιτούνται βοηθητικοί χώροι (αποθήκη, WC) τουλάχιστον 40% του 3Χ10=30, δηλαδή 12τ.μ. Ενώ για μία ειδικότητα απαιτούντο 10 τ.μ. για βοηθητικούς χώρους.

Τι πρέπει να κάνετε για την απόκτηση άδειας συνεργείου αερίων καυσίμων;

Επιγραμματικά λοιπόν οι ενέργειες που πρέπει να κάνει ένας επαγγελματίας του χώρου επισκευής αυτοκινήτων, που θα αποφασίσει να ιδρύσει ένα συνεργείο αερίων καυσίμων είναι: