Η ηλεκτροκίνηση φαίνεται να παίρνει το δρόμο της και στην χώρα μας, με τις περισσότερες διαδικασίες εφαρμογής της να έχουν δρομολογηθεί και να έχουν νομοθετηθεί.
Σχετικά με την επισκευή και συντήρηση το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών έχει θεσπίσει τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη λειτουργία των συνεργείων που αναλαμβάνουν εργασίες επισκευής και συντήρησης σε οχήματα υψηλής τάσης, είτε αμιγώς ηλεκτροκίνητα, είτε υβριδικά.
Εκκρεμεί όμως το σημαντικότερο, η νομοθετική ρύθμιση σχετικά με την εκπαίδευση των τεχνιτών.
Αν και από το ΥΜΕ, ανακοινώθηκε ότι σύντομα αναμένεται και επιταχύνεται η κατάρτιση του πλαισίου για την εκπαίδευση των τεχνιτών ηλεκτροκίνησης και οι προϋποθέσεις για την πιστοποίησή τους, το τοπίο, δύο χρόνια μετά τον νόμο 4710 παραμένει θολό με πολλά ερωτηματικά.
Για παράδειγμα, άγνωστο παραμένει τί θα γίνει με την εκπαίδευση για τις κατηγορίες των τεχνιτών που ασχολούνται με το «αυτοκίνητο» και δεν προβλέπεται για αυτούς καμία βασική εκπαίδευση κυρίως στον ασφαλή χειρισμό των ηλεκτροκίνητων οχημάτων. Ο μηχανοτεχνίτης, ο ηλεκτροτεχνίτης, ο διπλωματούχος μηχανικός οχημάτων και ο τεχνολόγος μηχανικός οχημάτων θα εκπαιδευτεί όπως προβλέπεται στο νόμο σαν «Τεχνίτης οχημάτων υψηλής τάσης Κατηγορίας 1» ή σαν «Τεχνίτης οχημάτων υψηλής τάσης Κατηγορίας 2».
Όμως ένας φανοποιός, ένας βαφέας, ένας τεχνίτης τροχών, κ.α. δεν θα έπρεπε να εκπαιδευτούν και αυτοί τουλάχιστον σε θέματα σχετικά με την ασφάλεια της ζωής τους και της περιουσίας του πελάτη τους; μήπως θα πρέπει να περάσουν άλλα δύο τουλάχιστον χρόνια για την νομοθετική πρόβλεψη της εκπαίδευσής τους;
Ποιος φορέας θα αναλάβει την εκπαίδευση, θα πρόκειται για πιστοποιημένη εκπαιδευτική δομή όπως προβλέπεται στον σχετικό νόμο ή θα ανατεθεί στα εκπαιδευτικά κέντρα των αντιπροσωπειών όπως «ψιθυρίζεται»;
Και αν η εκπαίδευση ανατεθεί στα εκπαιδευτικά κέντρα των αντιπροσωπειών,
ποιος θα πληρώσει το «μάρμαρο»;
Η εκπαίδευση των τεχνιτών ηλεκτροκίνητων οχημάτων μέσα από τις αντιπροσωπείες οχημάτων όπως «ψιθυρίζεται» ενέχει σημαντικά μειονεκτήματα όπως:
– Αποτελεί απαγορευτικό παράγοντα για την εκπαίδευση τεχνιτών των ανεξάρτητων συνεργείων αφού ουσιαστικά αντιπροσωπεία και ανεξάρτητο συνεργείο είναι ανταγωνιστές και μάλιστα στην επαρχία το πρόβλημα επαγγελματικού ανταγωνισμού είναι έντονο.
– Οι αντιπροσωπείες δεν διαθέτουν εκπαιδευτικές δομές σε όλες τις πόλεις, διαθέτουν στο σύνολο τους ένα κέντρο εκπαίδευσης, που βρίσκεται στην Αθήνα οπότε οι τεχνίτες στην επαρχία ουσιαστικά θα αποκλειστούν ή θα αναγκαστούν να επιβαρυνθούν με πολλαπλό επιπρόσθετο κόστος.
– Κάθε αντιπροσωπεία διαθέτει τα δικά της συστήματα και τεχνολογίες με αποτέλεσμα η εκπαίδευση των τεχνιτών να είναι ιδιαίτερα εξειδικευμένη. Αυτό σημαίνει ότι ένας τεχνίτης ανεξάρτητου συνεργείου θα πρέπει να παρακολουθήσει τα προγράμματα εκπαίδευσης διαφόρων αντιπροσωπειών.
– Δεν μπορεί να υπάρξει δωρεάν εκπαίδευση (επιδοτούμενα προγράμματα) εκτός του εθνικού συστήματος εκπαίδευσης οπότε οι τεχνίτες θα επωμιστούν ένα σημαντικό κόστος εκπαίδευσης με ότι αυτό συνεπάγεται.
– Δεν μπορεί να υπάρξει έλεγχος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, εφαρμογή συγκεκριμένου προγράμματος και πιστοποίηση μέσα από το εθνικό σύστημα πιστοποίησης.
– Επίσης η εκπαίδευση του μεγάλου αριθμού των τεχνιτών μέσα από το περιορισμένο δίκτυο των αντιπροσωπειών σίγουρα θα «φρακάρει» χρονικά την διαδικασία με ότι αυτό συνεπάγεται.
Το Ινστιτούτο με την μακροχρόνια εμπειρία του στην εκπαίδευση έχει καταθέσει δημόσια και ολοκληρωμένα τις θέσεις του και τις απόψεις του στο θέμα στην σελ. 4, αυτό πιστεύοντας ότι, η σωστή εκπαίδευση και η σωστή εκπαιδευτική διαδικασία θα συμβάλει θετικά και μόνο θετικά στην Προώθηση της ηλεκτροκίνησης.
του Γιώργου Καπετανάκη
Photo by christian buehner on Unsplash
