Περιεχόμενα Άρθρου
Θέατρο Σκιών οι κυβερνήσεις μας.
Σκιώδεις υπουργοί μιλούν στη τηλεόραση, θέατρο η πάταξη της διαφθοράς…
Μπερντές η πολιτική σκηνή της Ελλάδας,την εποχή του i-pad.
Πείνα και ανεργία για εμάς τα Κολλητήρια και πονηρία στην αντιμετώπιση
των Ευρωπαίων Βεζύρηδων.
Αυθαίρετες καλύβες του Καραγκιόζη στις παραλίες και Ομορφωνιοί αραγμένοι στο Κολωνάκι.
Ενώ οι αρμόδιοι τρέμουν μην και κατεβεί από το μαντρί ο Μπάρμπα Γιώργος και τους πλακώσει στις μπουνιές και τις κλωτσιές!
Θέατρο Σκιών
Σας πήγαιναν στο Θέατρο Σκιών όταν ήσασταν μικροί; Πηγαίνετε εσείς καμιά φορά τα παιδιά σας να δουν τον εθνικό μας ήρωα ή τα περιορίζετε στην διαπαιδαγώγηση της τηλεόρασης και του κομπιούτερ;
Όπως και να έχει θα ήταν σκόπιμο αν, που και που, πηγαίναμε τους υπουργούς μας στον Καραγκιόζη ή διαβάζαμε στους υπουργούς οικονομικών, τον Ναστρεντίν Χότζα. Κάτι περισσότερο θα μάθαιναν όλοι αυτοί με τον Καραγκιόζη και τα Κολλητήρια του, από όσα προσφέρει η Πλατεία Κολωνακίου. Θα απέφευγαν και πολλά λάθη, όταν θα έφερναν στο μυαλό τους τον τρόπο, με τον οποίο ο «εκπρόσωπός μας» ξεγελούσε τα παιδιά του, λέγοντας: «Θα φάμε, θα πιούμε και νηστικοί θα κοιμηθούμε».
Αυτός, πειναλέος όπως πάντα, αντί να βρει κάποια δουλειά, για να εξασφαλίσει το φαγητό των παιδιών του, κοίταζε να ξεγελάσει τη Βεζυροπούλα, για να φάνε εκείνη τη στιγμή και ας έχανε την αξιοπιστία του απέναντί της εις το διηνεκές.
Της φώναζε λοιπόν να του ρίξει από το παράθυρο μια βελόνα, για να ράψει δήθεν κάποια κουρτίνα του Βεζύρη. Εκείνη του έλεγε: «να σου ρίξω μία, αλλά θα χαθεί μέσα στα χώματα» και ο παμπόνηρος, αλλά κουτός γκιαούρης της πρότεινε: «κάρφωσέ την σε μία μεγάλη φραντζόλα ψωμί, για να μην χαθεί». Άρπαζε λοιπόν το ψωμί και το έσκαγε, χάνοντας για πάντα την εμπιστοσύνη της απονήρευτης, αλλά έξυπνης Βεζυροπούλας.
Έτσι και οι ιθύνοντές μας! Προσπαθούν να ξεγελάσουν τους κουτόφραγκους, για να μας δώσουν φτηνά δάνεια και να … «την βγάλουμε» για κανένα δίμηνο, αλλά δεν τους απασχολεί το πώς θα πληρώσουν το διαρκώς αυξανόμενο χρέος τον επόμενο χρόνο. Ρημάζουνε στους φόρους το Λαό μας, αλλά δεν σκέφτονται πώς θα αναθερμανθεί η αγορά, όταν δεν παράγουμε το παραμικρό. Γιατί και ο Ναστρεντίν Χότζας θέλοντας να κάνει οικονομία, έδινε στον γάϊδαρό του ελάχιστο σανό. Όταν όμως σε μερικές μέρες αυτός ψόφησε, αναγκάστηκε ο πονηρός Χότζας να κουβαλάει τα ξύλα στη δική του πλάτη.
Βλέποντας τις σπασμωδικές ενέργειες των υπουργών μας, αναρωτιέται κανείς:
Είναι τόσο άσχετοι ή εκτελούν έξωθεν εντολές, που αποβλέπουν στην οριστική αποδόμηση του κράτους μας; Αν ισχύει το δεύτερο, θυμίζω ότι παλαιότερα μιλούσαμε και για εσχάτη προδοσία. Ίσως να υπάρχει ακόμα ο σχετικός νόμος, αφού οι κυβερνήσεις μας συνηθίζουν να νομοθετούν σωρηδόν, ξεχνώντας να διαγράψουν τους άχρηστους νόμους. Είναι πιο εύκολο να μην τηρούν απλώς, όποιους νόμους δεν τους βολεύουν! Ελληνική πρωτοτυπία και αυτό!
Διότι αν ήθελαν το καλό του Τόπου και την αναθέρμανση της οικονομίας μας, έπρεπε να ψηφίσουν άμεσα, έναν αναπτυξιακό νόμο και δυο – τρεις κατά της διαφθοράς, καταργώντας όλους τους άλλους σχετικούς:
Να μην φορολογούνται καθόλου οι εταιρείες, αλλά να φορολογούνται μόνο οι ιδιοκτήτες τους, ανάλογα με το τι εισπράττουν από αυτές, ως μερίσματα. Στις εισπράξεις θα συγκαταλέγονται και αυτά που τους προσφέρονται από την εταιρεία, όπως δείπνα με φίλους και συνεργάτες, εταιρικά αυτοκίνητα, κινητά τηλέφωνα και οι λογαριασμοί τηλεφώνων, ρούχα, έπιπλα κλπ. Εξ’ ίσου θα φορολογούνται όσα χρήματα μεταβιβάζονται σε λογαριασμούς του εξωτερικού, για τις μητρικές εταιρείες, εξαιρουμένων όσων αφορούν αγορές προϊόντων.
Αν εφαρμοστούν αυτά, Ελληνικές και ξένες εταιρείες, θα επιδιώκουν να εγκατασταθούν στην Πατρίδα μας, ενώ όσα χρήματα δεν παίρνουν οι μέτοχοι, αλλά παραμένουν στα ταμεία της επιχείρησης, σε τι άλλο από επενδύσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν;
Εύκολα θα είχαν λυθεί και τα θέματα της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, αν:
- Απαιτούσαν άμεσα από τους αλλοδαπούς (γιατί όχι και τους Έλληνες αντίστοιχα) να δηλώνουν ως προϋπόθεση παραμονής στην Ελλάδα, τον τόπο κατοικίας, τον εργοδότη και τον ασφαλιστικό φορέα ή την προσωπική τους εταιρεία (με λογιστικά πάντα βιβλία) προκειμένου να εκδοθεί μια ταυτότητα παραμονής με τα παραπάνω στοιχεία. Αυτά με την υποχρέωση να δηλώνεται αυθημερόν κάθε αλλαγή κατοικίας ή εργοδότη και μάλιστα με ευθύνη και των δύο εμπλεκομένων (αλλοδαπού, ιδιοκτήτη διαμερίσματος, εργοδότη κλπ.) για να αντικαθίσταται την ίδια μέρα η ταυτότητα με μία νέα πλήρως ενημερωμένη.
- Τέλος με τακτικές επισκέψεις μυστικών ελεγκτών, σε μπαρ, νυκτερινά κέντρα, ιατρεία, δικηγορικά γραφεία και ότι άλλο, να διαπιστώνεται τυχόν φοροδιαφυγή και να έχει σοβαρές επιπτώσεις, όχι ο φορολογούμενος, αλλά ο εφοριακός που τον είχε τελευταία ελέγξει, χωρίς να έχει (δήθεν) εντοπίσει τη φοροδιαφυγή.
Γιατί ο καθένας μας έχει ακούσει ότι αρκετοί εφοριακοί, όχι μόνο διαπιστώνουν αμέσως πόσα τυχόν αποκρύπτει ο φορολογούμενος, αλλά δείχνουν και υπερβάλλοντα ζήλο, προσδοκώντας να έχουν οι ίδιοι μια μέγιστη ανταποδοτική αντιμετώπιση, εις βάρος των εσόδων του κράτους.
Αυτά ακούμε κάθε μέρα και σίγουρα θα σας έχουν διηγηθεί φίλοι ή γνωστοί κάποια από τις άπειρες ιστορίες καθημερινής τρέλας της Ελληνικής πραγματικότητας. Αν όχι πηγαίνετε στο Θέατρο Σκιών και θα σας τις πει ο Χατζηαβάτης.
