Ο Thomas Edison σκέφτηκε ότι έπρεπε να χρησιμοποιούμε συνεχές ρεύμα (DC). Ο Νίκολα Τέσλα σκέφτηκε ότι έπρεπε να χρησιμοποιούμε εναλλασόμενο (AC). Υπήρξε μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ των δύο και ο Tesla κέρδισε.
Η αξία του εναλλασσόμενου ρεύματος (AC) είναι ότι η τάση μπορεί να αλλάξει εύκολα με έναν μετασχηματιστή. Η υψηλή τάση υφίσταται πολύ λιγότερες απώλειες σε μεγάλες γραμμές μεταφοράς και στη συνέχεια η τάση μπορεί να μειωθεί για ασφαλή εισαγωγή στο σπίτι.
Γελοίος λόγος, σκέφτηκε ο Έντισον. δεν χρειαζόμαστε μεγάλες γραμμές μεταφοράς, υποστήριξε — απλώς τοποθετήστε μια γεννήτρια άνθρακα κάθε λίγα τετράγωνα στην πόλη. Χάρη στον Tesla, το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής ενέργειας γίνεται σε μακρινά μέρη και πρέπει να είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτό! Το σωστό επιχείρημα κέρδισε.
Ας το δούμε αναλυτικά: η ισχύς που χάνεται σε ένα καλώδιο δίνεται από το L = (I^2)R, όπου L είναι η ισχύς που χάνεται για τη θερμότητα, I είναι το ρεύμα και R είναι η αντίσταση.
Η ισχύς που μεταδίδεται δίνεται από το P = VI, όπου P είναι η ισχύς που παρέχεται στον πελάτη, V είναι η τάση. Έτσι, εάν κάνετε το V μεγάλο και το I μικρό, μπορείτε να μεταδώσετε την ίδια ισχύ αλλά να μειώσετε την ισχύ που χάνεται στη θερμότητα. Άρα η υψηλή τάση δίνει την καλύτερη απόδοση.
Φυσικά, η υψηλή τάση θα μπορούσε να παραδοθεί και από συνεχές ρεύμα, αλλά εκείνη την εποχή δεν υπήρχε βολικός τρόπος να μειωθεί η τάση για χρήση στο σπίτι. Αυτές τις μέρες, με προηγμένους μετατροπείς DC, η τάση DC μπορεί να μειωθεί, έτσι πολλές γραμμές μεταφοράς μεγάλων αποστάσεων είναι πλέον DC.
Έχουν πολλά πλεονεκτήματα, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι χρησιμοποιούν χαμηλότερη τάση αιχμής (καθώς το σήμα δεν ταλαντώνεται) και δεν προκαλούν απώλειες δινορευμάτων στο έδαφος από τα κυμαινόμενα μαγνητικά πεδία τους.
(Σημείωση για τους ειδικούς: στην εξίσωση παραμελείτε η πτώση τάσης στη γραμμή μεταφοράς για να είναι οι υπολογισμοί αλούστεροι. Σε χαμηλό ρεύμα που είναι μικρό.)
