Το μέτρο της απόσυρσης αυτοκινήτων στις ΗΠΑ έβλαψε τους καταναλωτές αντί να τους ωφελήσει
Αρκετά ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα σχόλια και οι εκτιμήσεις σχετικού δημοσιεύματος από την εφημερίδα “Express” το οποίο αναφέρεται στα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα από το μέτρο της απόσυρσης που έγινε και στην Αμερική (γενική επιδημία από ότι φαίνεται) και έβλαψε τους καταναλωτές.Το πρόγραμμα απόσυρσης παλαιάς τεχνολογίας αυτοκινήτων ή όπως λέγεται εκεί, «cash for clunkers» ήταν ένα πρόγραμμα καλοσχεδιασμένο και με υψηλούς στόχους. Υποτίθεται ότι θα αύξανε την εμπιστοσύνη των καταναλωτών, θα έφερνε βελτίωση στην κατανάλωση καυσίμων, θα βοηθούσε την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία να ξεκινήσει την ανάκαμψη της και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας.
Τι πέτυχε το μέτρο
Η κυβέρνηση επίσημα ισχυρίζεται ότι το πρόγραμμα είχε τεράστια επιτυχία διότι βοήθησε τους κατόχους επτακοσίων χιλιάδων παλαιών αυτοκινήτων να αποκτήσουν νέα αυτοκίνητα καλύτερης απόδοσης καυσίμων μέσα σε λιγότερο από τριάντα ημέρες. Από την 1η Ιουλίου μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση είχε πληρώσει όλους τους δικαιούχουs με τα ποσά των επιδοτήσεων, που ανήλθαν σε περίπου τρία δισ. Δολάρια, εμείς εδώ ακόμη παίρνουμε τα χαρτιά… Με τα αυτοκίνητα που αποσύρθηκαν επιτεύχθηκε βελτίωση 58% στην κατανάλωση καυσίμων, πάντα σύμφωνα με το Υπουργείο Μεταφορών των ΗΠΑ.
Τι λένε όμως οι κριτικές από διάφορους σχολιαστές;
Όπως τελικά παρουσιάζουν οι στατιστικές, περισσότερο ωφελημένες βγήκαν οι ιαπωνικές και κορεατικές αυτοκινητοβιομηχανίες, οι οποίες δημιουργούν λιγότερες σχετικά θέσεις εργασίας από ότι οι τρεις μεγαλύτερες αυτοκινητοβιομηχανίες του Ντιτρόιτ. Μόνη εξαίρεση η Ford, η οποία πήρε ένα σημαντικό μερίδιο των νέων αυτοκινήτων.
Οι πωλήσεις έγιναν από ήδη κατασκευασμένα και διαθέσιμα αποθέματα ώστε να επιτευχθεί τελικά ελάχιστη αύξηση της νέας παραγωγής και των θέσεων εργασίας.
Με το πρόγραμμα αποσύρθηκαν πολλά φτηνά μεταχειρισμένα αυτοκίνητα και έτσι ανέβηκαν οι τιμές των υπόλοιπων μεταχειρισμένων για τα άτομα με χαμηλό εισόδημα που θα μπορούσαν να τα αγοράσουν. Έτσι τελικά έβλαψε τους καταναλωτές σε ευρεία έννοια αντί να τους ωφελήσει, ενώ πέταξε δολάρια των φορολογουμένων στα σκουπίδια.
Το μέτρο κατέστρεψε χρήσιμα πάγια περιουσιακά στοιχεία και δεν τα αφήσε να διατρέξουν τον χρήσιμο χρόνο ζωής τους
Αναφέρουν επίσης οι επικριτές του μέτρου ότι καταστρέφει πλούτο επειδή εκτρέπει σπάνιες πλουτοπαραγωγικές πηγές προς δραστηριότητες που αλλιώς δεν θα συνέβαιναν, εν προκειμένω την κατασκευή νέων αυτοκινήτων. Έτσι αποστερεί άλλους βιομηχανικούς κλάδους από αυτές τις πλουτοπαραγωγικές πήγες. Καταστρέφει πλούτο με ταυτόχρονη αύξηση των υποχρεώσεων μέσω δανεισμού, ο οποίος πρέπει να πληρωθεί αργότερα, έτσι ώστε τελικά να μειωθεί η αγοραστική δύναμη του καταναλωτή στο μέλλον, ή να φορολογηθεί «σήμερα», άρα να μειωθεί η σημερινή αγοραστική του δύναμη.
Το συμπέρασμα
Αναφέρεται ότι βελτιώθηκε η κατανάλωση καυσίμων κατά 58% αλλά η συνολική απόδοση του προγράμματος, όπως παρουσιάζει ανεξάρτητη πανεπιστημιακή μελέτη, δείχνει πως τα κόστη υπερέβησαν τα οφέλη κατά 1,4 δίσ. Δολάρια που σημαίνει ότι το αναμενόμενο κοινωνικό αποτέλεσμα ήταν ελλιπές.
Χαρακτηριστική είναι η αναφορά επιφανούς οικονομολόγου, ο οποίος σχολιάζοντας αναφέρει: «Είμαστε χρεοκοπημένοι. Και τι να κάνουμε; Ας καταστρέφουμε μερικά αυτοκίνητα. Ας βρούμε έναν τρόπο να ενθαρρύνουμε τον κόσμο που έχει αυτοκίνητα τα οποία λειτουργούν ακόμη και δεν είναι δανεισμένος να χρεωθεί βαθιά, να αγοράσει νέο αυτοκίνητο»
Μήπως πρέπει αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, ΄΄κύριοι εκάστοτε κυβερνώντες΄΄ να τα φιλτράρουμε πρώτα και μετά να τα κάνουμε ΄΄νόμο΄΄.
