Είμαστε όντως όλοι καταδικασμένοι να καταστραφούμε οικονομικά από την παγκόσμια κρίση που ενέσκηψε μέσα από την παγκοσμιοποίηση την οποία προώθησαν οι ΗΠΑ και ακολουθούσε τυφλά η σύγχρονη κοινωνία; Ή μήπως οι δυσκολίες προσφέρουν πεδίο δράσης και επιτυχίας στους έξυπνους και στους τολμηρούς;
Οι επιπτώσεις
Καθημερινά ακούμε για τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Απολύσεις, κλείσιμο εταιρειών, κίνδυνοι χρεοκοπίας, μειώσεις μισθών και ανεργία είναι οι επιπτώσεις. Παγκοσμίως, μας λένε, απολύονται 1.000 άτομα την ώρα.
Ακούμε ότι λόγω της κρίσης του χρεοπιστωτικού συστήματος της παγκοσμιοποίησης, χάθηκαν στα χρηματιστήρια 9 τρισεκατομμύρια δολάρια και οι ζημιές των Τραπεζών ξεπέρασαν τα 3,6 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Τι θα πει όμως χάθηκαν; Άνοιξε η Γη και τα κατάπιε; Όχι βέβαια. Κάποιοι επομένως τα πήραν από αυτούς οι οποίοι σήμερα τα κλαίνε και σε αυτούς τους χαμένους αναφέρονται τα δημοσιεύματα. Υπάρχουν επομένως και κερδισμένοι. Ήδη ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ θεώρησε απαράδεκτες τις ενέργειες των Golden Boys, που πήραν τεράστια πριμ μέσα από την κρατική βοήθεια ή αγόρασαν με αυτήν πανάκριβα ιδιωτικά αεροπλάνα. Είναι λοιπόν και αυτοί από τους κερδισμένους και πριμοδοτούνται προφανώς επειδή κατόρθωσαν να δημιουργήσουν την κρίση, που κάνει σήμερα τα αφεντικά τους πάμπλουτα.
Είναι και άλλοι που εκμεταλλεύονται την κρίση για να επιβάλλουν αυτά που καλώς εχόντων των πραγμάτων δεν τους επιτρέπονταν: Μαζικές απολύσεις, μείωση μισθών και άλλα τέτοια. Είναι βέβαια και οι Τράπεζες, οι οποίες από τα 28 δις που εξήγγειλε η Κυβέρνησή μας, θα πάρουν, λένε, 12 οι μικρομεσαίοι και θα διαθέσουν και 3 δις για στεγαστικά δάνεια. Τα υπόλοιπα που θα πάνε άραγε; Ταυτόχρονα οι ίδιες Τράπεζες που καταδυναστεύουν τον Έλληνα με παράνομα πανωτόκια και άλλες παράνομες χρεώσεις και οι οποίες μέχρι πρότινος δημοσίευαν ισολογισμούς με τεράστια υπερκέρδη, απολύουν υπαλλήλους …. λόγω της κρίσης.
Οι κερδισμένοι
Σε κάθε κρίση όμως υπάρχουν πάντοτε και άλλοι κερδισμένοι. Είναι αυτοί που έγκαιρα καταλαβαίνουν τα σημεία των καιρών και αντιδρούν άμεσα, αποκομίζοντας κέρδη, εκεί που άλλοι καταστρέφονται κολλημένοι στις παλιές τους συνήθειες.
Πέραν δηλαδή, των πονηρών, υπάρχουν και συγκυρίες, που οι έξυπνοι ή οι τολμηροί μπορούν να μετατρέψουν σε ευκαιρίες.
Αυτές τις μέρες της γενικής ύφεσης, σημείωσα λοιπόν τέσσερα παραδείγματα αφού είχα την ευκαιρία να δω πως κάποιοι έξυπνοι επιχειρηματίες αναπτύσσουν τις επιχειρήσεις τους και κάνουν χρυσές δουλειές, όταν άλλοι συρρικνώνονται από αναδουλειά.
Η πρώτη είναι μια γνωστή επιχείρηση επίπλων και οικιακού εξοπλισμού. Στο κατάστημα αυτό γινόταν σκοτωμός, τις μέρες όπου σε άλλα μαγαζιά δεν έμπαινε ψυχή. Άνοιγε στις 10 το πρωί και μου έκανε εντύπωση ότι από τις 9,30 στο parking του βρίσκονταν πάνω από 500 αυτοκίνητα. Η εξήγηση υπάρχει. Από τις 9 ως τις 10 προσφέρουν ένα πλήρες αγγλικό πρωινό, με σαλάμια, τυριά κλπ και όσον καφέ θέλεις, προς 1,40 ευρώ.
Το μεσημέρι προσφέρουν επίσης φτηνά γεύματα, έτσι ώστε η επίσκεψη του καταστήματος αυτού να θυμίζει ημερήσια οικογενειακή εκδρομή.
Το υψηλότερο χρηματικό ποσό για την κατασκευή του κτιρίου τους φαίνεται ότι δόθηκε για ένα τεράστιο διώροφο parking χιλιάδων αυτοκινήτων, που δείχνει ότι οι επιχειρηματίες αυτοί σέβονται τον πελάτη. Και από άλλες λεπτομέρειες φαίνεται ότι σέβονται τον πελάτη: Σου επιστρέφουν χωρίς διαδικασίες αμέσως τα χρήματα σε περίπτωση επιστροφής κάποιου πράγματος, σου προσφέρουν άπειρα μολυβάκια για να σημειώνεις όσα εμπορεύματά τους διάλεξες, έχουν έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο φόρτωσης, όπου με έκπληξη βρίσκεις κοντά σου σχοινάκια για να δέσεις τα πράγματά σου, αν χρειαστεί, αλλά και μαχαιράκια για να κόψεις τα σχοινάκια, ενώ έχουν προσπέκτους σε κάθε έπιπλο ή άλλο αντικείμενο, που μπορείς να πάρεις μαζί σου για να θυμάσαι τι επέλεξες. Με τέτοιο σεβασμό στον πελάτη πώς να μην πάνε μπροστά.
Σε αντίθεση με τους Έλληνες επιπλάδες που κατασκευάζουν έπιπλα, ίδια με αυτά του παππού τους, η εταιρεία αυτή χρησιμοποιεί σχεδιαστές, επώνυμους και νέους. Επειδή δε σέβεται και τους συνεργάτες της, δίπλα σε κάθε αντικείμενο υπάρχει και το όνομα του σχεδιαστή του. Πέραν αυτών όμως έχουν και πολύ καλές τιμές.
Η δεύτερη εταιρεία στην ουσία πουλάει παιχνίδια. Για να υπάρχει όμως κίνητρο και για τους γονείς, διαθέτει και πάμπολλα είδη οικιακής χρήσης σε πολύ καλές τιμές. Σκοτωμός λοιπόν από παιδιά και γονείς. Είχε τόσο κόσμο που είχαν βάλει πωλήτριες στους διαδρόμους και στις κυλιόμενες σκάλες, για να ρυθμίζουν την κυκλοφορία του κόσμου, ο οποίος ήταν τόσο πολύς που πάθαινες πανικό.
Πώς να μην πάνε λοιπόν καλά τέτοιες εταιρείες. Κατάλαβαν τι θέλει ο κόσμος σε αυτή την εποχή κρίσης και ανταποκρίθηκαν. Θυμάμαι και την αντίθετη νοοτροπία, εκεί που εργαζόμουν παλαιότερα. Τότε σε μία ανάλογη κρίση που οι πωλήσεις είχαν μειωθεί σημαντικά, η Διεύθυνση της εταιρείας αποφάσισε να αυξάνει κάθε τόσο τις τιμές, για να διατηρεί τα ίδια κέρδη με λιγότερες πωλήσεις. Αποτέλεσμα βέβαια ήταν οι πωλήσεις να πλησιάσουν το μηδέν.
Έλεγε λοιπόν πολύ σωστά ένας πανέξυπνος Αμερικανοεβραίος (Adizzas) που είχαμε καλέσει μια εποχή για να οργανώσει την εταιρεία μας: Τις επενδύσεις τις κάνεις όταν η εταιρεία σου δεν πάει καλά. Όταν είναι εύρωστη δεν τις χρειάζεσαι. Εσείς οι Έλληνες περιέργως κάνετε ακριβώς το αντίθετο.
Η τρίτη εταιρεία πουλάει χρώματα. Είχα την τύχη να συνεργαστώ στο φανοποιείο μας με τον γενικό διευθυντή της, τον κ. Νίκο Γεωργίου και με είχε κερδίσει από την πρώτη στιγμή ο τρόπος που χειριζόταν τις όποιες δυσκολίες προέκυπταν. Γι’ αυτό με εντυπωσίασε ιδιαίτερα το γεγονός, ότι η εταιρεία αυτή διαθέτει τις εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις τις στους μαθητές και τον καθηγητή της κατεύθυνσης Φανοβαφέων του ΙΕΚ-Αιγάλεω και της ΕΠΑΣ Νέας Φιλαδέλφειας, για να κάνουν εκεί τα μαθήματά τους. Σε έναν πρότυπο χώρο, άψογα εξοπλισμένο, με καθοδήγηση από τους τεχνικούς της Εταιρείας και της 3Μ. Τα τελευταία χρόνια, γύρω στα 20 παιδιά εκάστοτε έχουν εκπαιδευτεί εκεί, 7 φορές το χρόνο. Μαθαίνουν την προετοιμασία της βαφής, το αστάρωμα, την κυρίως βαφή, τις μικροεπισκευές, την επεξεργασία των πλαστικών εξαρτημάτων, τα ταιριάσματα στις βαφές και άλλα πολλά. Μάλιστα στο ΙΕΚ η εταιρεία αυτή παραχωρεί δωρεάν έναν ολόκληρο φούρνο βαφής με όλατα παρελκόμενα του, αξίας δεκάδων χιλιάδων ευρώ. Πώς να μην εκτιμήσει ιδιαίτερα κανείς μια τέτοια εταιρεία και πώς να μην πάει μπροστά αυτή η επιχείρηση, όταν οι μελλοντικοί φανοβαφείς την γνωρίζουν πριν ακόμα πιάσουν δουλειά; Τη στιγμή μάλιστα που το εκπληκτικό Ελληνικό Κράτος όχι μόνο για εξοπλισμό βαφείων και φούρνους δεν δίνει χρήματα στις σχολές του, αλλά ούτε καν αξιοπρεπείς αίθουσες δεν διαθέτει. Το γνωρίζω αυτό καλά, επειδή από την εποχή υπουργίας του κ. Ευθυμίου είχα κάνει ενέργειες για μια ανθρώπινη αίθουσα διδασκαλίας των Φανοβαφέων της ΕΠΑΣ, χωρίς το παραμικρό μέχρι σήμερα αποτέλεσμα. Τα παιδιά μας εξακολουθούν να «εκπαιδεύονται» σε έναν πρώην διάδρομο και σε δωματιάκια που δεν χωρούν ούτε φτερό αυτοκινήτου, τα οποία διαμόρφωσαν μόνα τους με τον καθηγητή τους, ως οικοδόμοι, προκειμένου να μπορέσουν να κάνουν μάθημα.
Η τέταρτη επιχείρηση είναι ένα εστιατόριο. Πρόσφατα μια καθημερινή, θέλαμε να φάμε σε ένα μικρό νησί κοντά στην Αθήνα, όμως όλες σχεδόν οι Ταβέρνες ήταν κλειστές λόγω έλλειψης πελατείας. Ο κόσμος δεν έρχεται μας έλεγαν, γιατί δεν έχει λεφτά και κάνει οικονομίες. Μερικές άνοιγαν μόνο το Σαββατοκύριακο και μόνο τρεις ήταν ανοικτές εκείνη τη Δευτέρα. Αυτή στην οποία μας συμβούλευσαν να πάμε, είχε πολύ κόσμο. Είχε διάφορα ψαρικά, από τα φτηνά, μας πρόσφερε στην αρχή δωρεάν δύο λιχουδιές και στο τέλος ένα μακρύ πιάτο με ποικιλία γλυκών, δωρεάν και αυτό. Μας τύλιξαν για το σπίτι ότι περίσσεψε, ήταν όλοι ευγενέστατοι και πολύ περιποιητικοί, μας άνοιξαν την πόρτα φεύγοντας και μας ξεπροβόδησαν με κάποια ευχή. Δεν ήταν πολύ φτηνοί, όμως ευχαριστηθήκαμε και θα ξαναπάμε.
Συγχαρητήρια λοιπόν στις εταιρείες, που καταφέρνουν να εκμεταλλευτούν τις συγκυρίες και να δημιουργήσουν ευκαιρίες με έξυπνες ενέργειές τους.
Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει μια επιχείρηση περιζήτητη, άρα κερδοφόρα; Στην ουσία είναι το «γιατί», που ακούγεται σε μία παρέα ή στο καφενείο, όταν φίλοι συζητούν που να πάνε για μια δουλειά τους ή για φαγητό και κάποιος λέει: Να πάμε στον τάδε, γιατί …… και όλοι ακολουθούν. Δεν έχει σημασία τι είναι αυτό το γιατί, αρκεί να υπάρχει. Με βεβαιότητα πάντως οι χαμηλές τιμές δεν είναι το ουσιαστικό ή το μοναδικό κριτήριο.
Ας δούμε τι θα ήθελε ο πελάτης ενός συνεργείου επισκευής αυτοκινήτων. Ήμουν πολλά χρόνια πελάτης συνεργείων, σε αντίθεση με τους περισσότερους μηχανικούς που δεν ήταν ποτέ τους πελάτες, αλλά και στη επαγγελματική μου καθημερινότητα είχα άπειρες ευκαιρίες να μιλήσω για το θέμα αυτό με πελάτες μας.
