Περιεχόμενα Άρθρου
Σίγουρα κάθε αλλαγή έχει τα θετικά της, τα αρνητικά της αλλά και τις δυσκολίες της. Ο λόγος σχετικά με όλες τις νομοθετικές αλλαγές που αφορούν τα φθοριούχα αέρια και την προστασία του περιβάλλοντος. Γεγονός είναι ότι αυτές οι νομοθετικές αλλαγές, οι οποίες τροποποιούνται συνεχώς, επηρεάζουν άμεσα τόσο την εμπορική αλυσίδα των φθοριούχων αερίων όσο και την επισκευαστική αλυσίδα, όσους δηλαδή τεχνίτες ασχολούνται με τα συστήματα κλιματισμού των οχημάτων.
Όμως όπως τελικά διαπιστώνεται επηρεάζουν σημαντικά και την τσέπη του καταναλωτή, ιδιοκτήτη αυτοκινήτου, αφού σύμφωνα με αναφορές κλαδικών οργάνων η τιμή πώλησης φθοριούχων αερίων εμφανίζει αυξήσεις που σε μερικές περιπτώσεις ξεπερνούν και το 50%.
Τι γίνεται λοιπόν σήμερα με αυτή την αγορά, την αγορά των φθοριούχων αερίων και ποιος πληρώνει τα σπασμένα;
Όπως φαίνεται πληρώνουμε όλοι, ο καθένας ανάλογα με την εμπλοκή του.
Και για να γίνουμε και πιο σαφείς όπως φαίνεται:
– O έμπορος φθοριούχων αερίων…
καλείται να διαχειριστεί τις διαδικασίες κίνησης των φθοριούχων αερίων που εμπορεύεται. Να ελέγχει σε ποιόν πουλά, να ελέγχει αν αυτός που αγοράζει έχει Βεβαίωση Κατάρτισης ή Πιστοποίηση, να κρατά στοιχεία για τα παραπάνω, να αποστέλλει τα στοιχεία αυτά στους αρμόδιους φορείς και να φλερτάρει κάθε φορά με ένα πρόστιμο.
– O τεχνίτης, μηχανικός ή ηλεκτρολόγος…
θα πρέπει να βρει και να αποκτήσει την Βεβαίωση κατάρτισης ή την Πιστοποίηση, ανάλογα με την επαγγελματική του δραστηριότητα, να βρει έναν φορέα όπου θα του την προμηθεύσει σύμφωνα πάντα με τις νομοθετημένες διαδικασίες, (σήμερα εκτός Ελλάδος) για να κάνει την δουλειά του, να πληρώσει γι αυτό και να ενημερωθεί για όλα τα παραπάνω ώστε να είναι τυπικά εντάξει.
– O ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου…
αγνοεί τα γεγονότα, γιατί άλλωστε δεν τον ενδιαφέρoυν, καλείται όμως να πληρώσει μία αύξηση που ξεπερνά όπως αναφέρθηκε και το 50% χωρίς να μπορεί κάνεις να του την δικαιολογήσει αλλά και χωρίς κανείς να μπορεί να τον προστατέψει.
Τι γίνεται λοιπόν με όλα τα παραπάνω;
Μια στρεβλή αγορά σε όλα τα στάδια της με παντελή έλλειψη αλλά και αδιαφορία του κρατικού μηχανισμού.
Ένας κρατικός μηχανισμός που νομοθετεί είτε γιατί πιέζεται από την Ε.Ε. μιας και υποχρεώνεται να ακολουθεί τις εξελίξεις, αντί να τις προλαβαίνει, είτε γιατί θέλει να παρουσιάσει ένα έργο ή να εξυπηρετήσει κάποιες καταστάσεις, αφήνοντας πάντα σχεδόν κάποια «παράθυρα» που θα ρυθμιστούν κάποτε με άλλα νομοθετήματα και αποφάσεις, χωρίς ποτέ να ρυθμίζονται, οδηγώντας αυτόν που θέλει να είναι «σωστός» σε απόγνωση και αυτόν που θέλει την «αρπαχτή» σε ευφορία.
Σε όλο αυτό λοιπόν τον χαμό, που κανέναν δεν ευνοεί, παρά μόνον τους αετονύχηδες της «αρπαχτής», όπως έχουμε επισημάνει πολλές φορές, η πολιτεία φαίνεται να είναι εντελώς απούσα, αλλά και τα κλαδικά όργανα φαίνεται να μην μπορούν να διαχειριστούν αυτήν την «ανομία».
Για πολλοστή λοιπόν φορά εμείς, όλο το επιτελείο της εφημερίδας «Συνεργείο του Αυτοκινήτου» και τα στελέχη του Ινστιτούτου ΙΔΕΕΑ, επισημαίνουμε αυτό το αλαλούμ της αγοράς και φροντίζουμε με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία, να ευαισθητοποιήσουμε τον καθένα στην αλλαγή προς το καλύτερο μιας ορθής και επαγγελματικής, ειδικά για τον κλάδο επισκευής και συντήρησης των οχημάτων, περιβαλλοντικής συμπεριφοράς.
Ας ελπίσουμε ότι οι ανησυχίες μας σύντομα θα ευοδωθούν θετικά…
…του Γ.Κ.
