Ένα βιβλίο που μιλάει για όλους και για όλα

4,Χιλ.

Ένα βιβλίο που μιλάει για όλους και για όλα.

Παναγιώτης Α. Γκότσης

Ένας λάτρης αλλά και πιστός υπηρέτης της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, αθεράπευτα ρομαντικός, αγωνιστής όλα αυτά τα χρόνια που τον ξέρουμε, κατά πολλούς το Ιστορικό πρόσωπο της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, βρίσκεται ξανά στο προσκήνιο με κεντρικό σημείο αναφοράς την πρόσφατη έκδοση του Βιβλίου του «Η Οδύσσεια της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα (1828-2008).

Ένα βιβλίο που με ντοκουμέντα εξιστορεί αυτά που έγιναν σε άλλες εποχές και σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, αφού οι απολύσεις 2.300 εκπαιδευτικών περίπου προήλθαν και πάλι από την πολύπαθη Τ.Ε.Ε.

Το βιβλίο αποτελεί μία έκδοση μόλις μερικών ημερών υπό την ομπρέλα των εκδόσεων ΙΩΝ και αποτελεί ένα χρονικό της επί 180 χρόνια ταλαιπωρημένης τεχνικής Επαγγελματικής  εκπαίδευσης στη χώρα μας.

Είναι αφιερωμένο στην ιερή μνήμη του πατέρα του Παναγιώτη Γκότση, τον ιερέα Αθανάσιο Γκότση στον οποίο αποδίδει φόρο τιμής.

Ίσως το πιο σημαντικό σε αυτή την έκδοση, είναι το γεγονός ότι  κατ’ απαίτηση του συγγραφέα το βιβλίο διανέμεται ΔΩΡΕΑΝ από το τον εκδοτικό οίκο ΙΩΝ (τηλ.: 210 5747729, 210 5768853), αλλά και από το Ινστιτούτο ΙΔΕΕΑ (Ινστιτούτο Διαρκούς επιμόρφωσης επιχειρήσεων Αυτοκινήτου) 210 2825611.   

Ποιος είναι όμως ο Παναγιώτης Α. Γκότσης

Καθηγητής –  Μηχανικός και τ. αιρετός Εκπρόσωπος των Εκπαιδευτικών της ΤΕ.Ε. στο Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο του ΥΠΕΠΘ, τ. Προϊστάμενος του Γραφείου της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Νομαρχίας Αθηνών, τ. Διευθυντής ΤΕΕ, και Επίτιμος πρόεδρος της Ο.Λ.Τ.Ε.Ε. 

Βαριά κληρονομιά, στη πλάτη του η Τ.Ε.Ε με αγώνες που οι παλιότεροι θα θυμούνται και απεργίες πείνας, βγήκε πάντα νικητής, ηγετική φυσιογνωμία, χαρισματικός Διευθυντής, αυστηρός σαν άνθρωπος πρώτα με τον εαυτό του  και μετά με τους συνανθρώπους του, σοβαρό και μάλλον θλιμμένο πρόσωπο στις περισσότερες φορές, είχα την ευκαιρία, να τον γνωρίσω από κοντά.

Φιγούρα σωματότυπου αδύνατη, από τότε μέχρι και σήμερα, πάντα όμως ξεπρόβαλε ένας μεγάλος άντρας, απέφευγε με ταπεινότητα να προβάλλει την προσωπικότητά του και τον εαυτό του και μέχρι σήμερα, πολλοί εκπαιδευτικοί της ΤΕΕ έχουν κάποια στιγμή συναντήσει και γνωρίσει τον άνθρωπο που συνεχίζει να αγωνίζεται σε αυτό που όλα τα χρόνια πίστεψε και πιστεύει, αγωνίστηκε και συνεχίζει να αγωνίζεται.

Αμέσως μετά τη κυκλοφορία του Βιβλίου του, καυτή επιστολή στον Υπουργό παιδείας στην οποία μιλάει για όλους και για όλα, αναδεικνύει, τα προβλήματα, προτείνει λύσεις και σκύβει πάνω στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα Ελληνόπουλα, αυτά τα παιδιά που είναι παιδιά μας και ΟΧΙ παιδιά ενός κατώτερου θεού όπως συνηθίζει να λέει…

Συνέντευξη με  το συγγραφέα του βιβλίου

Επικοινωνήσαμε με τον κ. Παναγιώτη Γκότση και του ζήτησαμε να μας καταθέσει την γνώμη του για την σημερινή πραγματικότητα, με τον νέο νόμο στην δωρεάν επαγγελματική – τεχνική εκπαίδευση. Αυτός μας απάντησε, ωμά και ελληνικά όπως πάντα συνηθίζει να κάνει.

Τα προβλήματα στην εκπαίδευση

1. Μετά την κατάργηση των 4 βασικών ειδικοτήτων στα δημόσια σχολεία της Τ.Ε.Ε. και την διαθεσιμότητα – κινητικότητα «απόλυση» των 2.300 εκπαιδευτικών, άρχισε η πραγματική κατεδάφιση – εξαφάνιση της Δωρεάν, επαγγελματικής-τεχνικής εκπαίδευσης (Τ.Ε.Ε.) στην χώρα μας.
   Αυτή πλέον παραδίνεται στους ιδιώτες, οριστικά και τελεσίδικα. Την σφραγίδα δε την βάζει με την πρώτη παρουσία του στα εγκαίνια νέων ιδιωτικών ΙΕΚ με την οποία τα διαφημίζει ο κ. Υπουργός Παιδείας.
   Τα λεφτά είναι πολλά. Οι σχολάρχες πλέον των ΣΕΚ και ΙΕΚ θα εισπράττουν πολλά εκατομμύρια ευρώ, από τις επιχορηγήσεις, της ευρωπαϊκής ένωσης και τα δίδακτρα που θα πληρώνουν τα φτωχά ελληνόπουλα.
2. Στους σχολάρχες, πριν καλά καλά στεγνώσει το μελάνι της κατάργησης των 49 ειδικοτήτων και οι απολύσεις των 2.300 καθηγητών της δημόσιας ΤΕΕ, ο κ. Υπουργός σηματοδότησε τις πραγματικές προθέσεις και τους κάνει το πρώτο δώρο. Τυχαίο; Δεν νομίζω!
   Δηλαδή καταργεί το παράβολο των 100.000 χιλιάδων ευρώ που μέχρι σήμερα έδιναν, για την άδεια ίδρυσης και λειτουργία των μεταγυμνασιακών ΙΕΚ.
3. Με ποιο ηθικό δικαίωμα η συνταγμένη πολιτεία του 21ου αιώνα, «που χαρακτηρίζεται αιώνας της γνώσης και πληροφόρησης», χωρίζει τα παιδιά μας α) σε παιδιά της φάμπρικας και τα στέλνει σε σχολεία «τούνελ» χωρίς φως στο βάθος, β) σε αυτά που δεν έχουν την δυνατότητα, εφόσον, έχουν ή αποκτήσουν την γνωστική ικανότητα να προχωρήσουν σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Γ) Δεν τους δίνει την δυνατότητα δυστυχώς στην κατάργηση να έχουν διέξοδο από το ένα επίπεδο στο άλλο, δηλαδή από το Π1, στο Π2, στο Π3 και στο Π4, με τα οποία καθορίζονται τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Αυτό είναι παγκόσμια πρωτοτυπία!
   Οι «σοφοί» της παιδείας μας δεν γνωρίζουν ότι στην Ευρώπη ισχύει η ισοτιμία και ισοδυναμία των τεχνικών ή εργαστηριακών μαθημάτων; Δεν γνωρίζουν ότι λαμβάνονται υπόψη για κάθε επίπεδο οι πιστωτικές μονάδες κάθε μαθήματος; Που με αυτά κατατάσσονται οι μαθητές αφού φοιτήσουν από το ένα επίπεδο κατάρτισης στο άλλο και έτσι υπάρχει διέξοδος και ο μαθητής αποκτά μεγαλύτερα επαγγελματικά δικαιώματα.
   Το δε θράσος τους και γελοίο είναι ότι αυτά τα σχολεία τα οποία είναι εκτός τυπικής κατάρτισης, υπάγονται στη γενική Γραμματεία του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων που ονομάζεται «ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ».
4. Ντροπή και αίσχος, επανέρχεται η επαγγελματική τεχνική εκπαίδευση των παιδιών μας στην δεκαετία του 1960. Δηλαδή στην περίοδο εκείνη που συνειδητά με το εκπαιδευτικό μας σύστημα είχαμε υποβαθμίσει τα παιδιά μας κοινωνικά και οικονομικά με τους εκπαιδευτικούς όρους (κατωτέρα, μέση, ανωτέρα, ανώτατη) εκπαίδευση, για να εξυπηρετούνται συνειδητά τα οικονομικά συμφέροντα των ισχυρών της οικονομίας μας.
5. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι με μεγάλους αγώνες το 1977, στους οποίους είχα την τιμή να πρωτοστατώ τότε, επί Υπουργίας του αειμνήστου Γ. Ράλλη, καθιερώθηκαν για πρώτη φορά στην χώρα μας, οι διεθνείς όροι (Πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια) εκπαίδευσης και η δυνατότητα διεξόδου των παιδιών μας από την μία σταθμίδα εκπαίδευσης στην άλλη.
6. Με τις ανεπάλληλες «Μεταρρυθμίσεις» διαρρυθμίσεις που διορθώνουν συνεχώς το εκπαιδευτικό μας, έχουμε μετατρέψει τα ελληνόπουλα σε πειραματόζωα οικονομικά συμφέροντα των ολίγων και δεύτερης κατηγορίας πολίτες. Φτάνει πια έλεος…!
7. Είναι επιτέλους καιρός, οι Υπουργοί μας και οι καλοβολεμένοι και καλοπληρωμένοι, διαχρονικά, «σοφοί», «ειδικοί σύμβουλοι», «άμισθοι; σύμβουλοι», «διαδρομιστές κτλ.» που διαρκώς διορθώνουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα, τόσα χρόνια, να καταλάβουν, ότι αυτό νοσεί και παραμένει κλινικά νεκρό.
8. Η Ελλάδα μας, είναι η χώρα που ζούμε. Αυτή η χώρα με τα γράμματα, τις τέχνες και τον πολιτισμό της, έχει βάλει τον θεμέλιο λίθο του σημερινού πολιτισμού, του ανθρώπινου γένους.
   α) Αποτελεί διαχρονική ντροπή για τους νεοέλληνες να μην θέλουν να κάνουν, ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που να αναπτύξει την κρίση των μαθητών και να αντέξει σε βάθος εικοσαετίας.
   β) Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε όλοι μας, ότι δεν μπορούμε να επιβιώσουμε ως κοινωνία με αυτό το αλαλούμ που επικρατεί στην Παιδεία μας. Λυπάμαι, αλλά θα το πω έτσι απλά, «θα τρίζουν τα κόκκαλα των προγόνων μας».

Πρωτοστατεί για ακόμη μια φορά για την σωτηρία της Δημόσιας Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και καλεί τους καθηγητές της Τ.Ε.Ε., του εκατοντάδες χιλιάδες γονείς και μαθητές καθώς και τους έλληνες φορολογούμενους πολίτες, σε αφύπνιση και κινητοποίηση, γι ανα αποτρέψουν το καταστροφικό και δόλια σχέδιο κατάργησης της δωρεάν Δημόσιας Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Αυτή αποτελεί βασικό μοχλό ανάπτυξης της οικονομικής, κοινωνικής, πολιτισμικής και αμυντικής θωράκισης της χώρας μας. Κατάρτιση χωρίς να προϋπάρχει Τεχνική Εκπαίδευση ΔΕΝ γίνεται σε καμία χώρα της Ευρώπης. Στην Ελλάδα μας τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα μας επιβάλλουν παγκόσμιες πρωτοτυπίες.

Παρακάτω ακολουθεί η επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας όπως αυτή εστάλη.

 

Προς τον αξιότιμο
κον Αρβανιτόπουλο Κωνσταντίνο
Yπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων

Κε Υπουργέ

Σας ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων για τον πολύτιμο χρόνο που θα διαθέσετε για την μελέτη αυτού του βιβλίου.

Αυτό το κάνω ως απλώς έλλην πολίτης, επειδή θεωρώ ηθική υποχρέωση μου να συμβάλω με τις ταπεινές μου γνώσεις και εμπειρίες, σε κάθε προσπάθεια που γίνεται στο χώρο της εκπαίδευσης, για να αποκτήσει η χώρα μας ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να αντέχει σε βάθος χρόνου και όχι μια νέα «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ»-ΔΙΑΡΡΥΘΜΙΣΗ, που μέχρι σήμερα έχουν κάνει οι προηγούμενοι υπουργοί.

Στο βιβλίο αυτό καταγράφω τις ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ των διαφόρων διαρρυθμίσεων της εκπαίδευσης.

1. Τις διαρκείς μεταρρυθμίσεις – διαρρυθμίσεις τις πληρώνει δυστυχώς μέχρι σήμερα ΑΚΡΙΒΑ ο έλληνας φορολογούμενος.
2. Οι συνεχείς μεταρρυθμίσεις – διαρρυθμίσεις των καλοπληρωμένων «σοφών» τις παιδείας μας έχουν κάνει τα παιδιά μας ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΑ.
3. Τα μεγάλα συντεχνιακά και ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ των ΕΜΠΟΡΩΝ τις παιδείας μας, υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας.
4. Πρέπει επιτέλους να πούμε ΟΧ! στη γνώση της αποστήθισης, που κάνει τα παιδιά μας ΠΑΠΑΓΑΛΟΥΣ χωρίς πραγματικά εφόδια για να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές ανάγκες της ζωής.
5. Πρέπει επιτέλους να πούμε ΝΑΙ στην γνώση της ανάπτυξης της ΚΡΙΣΗΣ των νέων μας. Αυτό επιτυγχάνεται καθιερώνοντας στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση την επιλογή του ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ. Με αυτόν τον τρόπο η διάφοροι συγγραφείς θα αναγκαστούν λόγω του ανταγωνισμού να παρέχουν βιβλία στα παιδιά μας ΠΟΙΟΤΙΚΑ. Το δε κόστος των βιβλίων λόγω ανταγωνισμού θα ΜΕΙΩΘΕΙ κατά πολύ και θα ανακουφιστεί ο έλληνας φορολογούμενος πολίτης.
6. Πρέπει επιτέλους να πιστέψουμε ΟΛΟΙ ότι τα παιδιά που ακολουθούν την επαγγελματική-τεχνική εκπαίδευση δεν είναι παιδιά ενός ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΘΕΟΥ, αλλά είναι ισότιμα και ισοδύναμα με τα παιδιά της γενικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Αυτά διαθέτουν περισσότερες ικανότητες διότι είναι υποχρεωμένα να έχουν γνώσεις ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ και ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ. Αυτά προσφέρουν πραγματικά εις την εθνική μας οικονομία. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται ΑΠΟΣΥΜΦΟΡΗΣΗ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που πλέον σήμερα οδηγεί τα παιδιά μας στην ανεργία ή τους κάνει μετανάστες.
7. Πρέπει επιτέλους το Γενικό Λύκειο ή το Τεχνικό να μην έχουν αυτοσκοπό να προετοιμάζουν τα παιδιά μας μόνο για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση, πράγμα που υποχρεώνει τους γονείς τους να πληρώνουν το λεγόμενο φροντιστηριακό φόρο.
8. Πρέπει επιτέλους τον πακτωλό των δισεκατομμυρίων που παίρνει η χώρα μας διαχρονικά από την ευρωπαϊκή ένωση, για την τεχνική εκπαίδευση και την κατάρτιση να μην σπαταλώνται με ύποπτες και παράνομες αναθέσεις στους ίδιους και ίδιους εμπόρους, με τιμές ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΕΣ, αλλά για εργαστήρια και βιβλία που πραγματικά θα προσφέρουν στην εκπαίδευση των παιδιών μας.
9. Πρέπει επιτέλους να μελετήσουμε τα εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών της ευρωπαϊκής ένωσης που αναφέρονται στο βιβλίο αυτό και να μην αυτοσχεδιάζουμε συνεχώς.
10. Πρέπει επιτέλους οι συντεχνίες των εκπαιδευτικών να πάψουν να ενδιαφέρονται για τα προσωπικά τους προβλήματα και όχι για την εκπαίδευση. Η εκπαίδευση σε κάθε χώρα υπάρχει για να εκπαιδεύει τα παιδιά της και όχι για τους εκπαιδευτικούς.
11. Δεν νομιμοποιούνται ΗΘΙΚΑ οι εκπαιδευτική να ΜΗΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ όταν αυτοί καθημερινά ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
12. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι για να γίνει κατάρτιση σε ένα μαθητή που φοιτά στα ΙΕΚ, ΚΕΚ κ.λπ. ότι ο μαθητής αυτός πρέπει πρωτίστως να έχει ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Αυτό γίνεται σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Εμείς δυστυχώς προσπαθούμε να ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΣΟΥΜΕ τον κύκλο.
13. Άλλο πράγμα η τεχνική εκπαίδευση του μαθητή και άλλο η κατάρτιση. ΒΑΣΙΚΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ.
14. Η ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ των μαθητών γίνεται όχι μόνο μετά την Δευτεροβάθμια εκπαίδευση αλλά και μετά την Τριτοβάθμια εκπαίδευση σε όλη την ευρωπαϊκή ένωση. Μόνο στην Ελλάδα γιατί είναι πολλά τα λεφτά των επιχορηγήσεων στην τεχνική εκπαίδευση-κατάρτιση απ’ την ευρωπαϊκή ένωση πρωτοτυπούμε και κάνουμε κατάρτιση χωρίς οι μαθητές μας να έχουν προηγούμενη εκπαίδευση στο αντίστοιχο επάγγελμα.
15. Πρέπει επιτέλους τεχνικές σχολές, τεχνικά λύκεια, ΙΕΚ, ΚΕΚ κ.τ.λ. που είναι διάσπαρτα σε ΔΙΑΦΟΡΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ να ΥΠΑΧΘΟΥΝ στο υπουργείο παιδείας υπό ενιαία διεύθυνση και γιατί όχι να μην δημιουργηθεί ειδικό ΥΦΥΠΟΥΡΓΕΙΟ τεχνικής εκπαίδευσης-κατάρτισης, όπως έχει γίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
16. Τέλος θα ήθελα να τονίσω ότι στο βιβλίο αυτό το οποίο διανέμεται ΔΩΡΕΑΝ από τον εκδοτικό όμιλο ΙΩΝ. Χωρίς να έχω ίδιο οικονομικό όφελος εγώ ή ο όμιλος. Έγραψα την αλήθεια όπως την έζησα, από το 1960 υπηρετώντας την τεχνική- επαγγελματική εκπαίδευση σε πολλές διοικητικές και συνδικαλιστικές θέσεις, όπως αποδεικνύεται από την ιστορική και σπάνια φωτογραφία του βιβλίου αυτού από τον θεμέλιο λίθο της Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε.. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι πάντα ΣΚΛΗΡΗ και ΨΥΧΡΗ αυτή καταθέτω με ΣΕΒΑΣΜΟ, διότι την χρωστώ στον απλό έλληνα φορολογούμενο πολίτη. Σε αυτόν που μου προσέφερε τα υλικά αγαθά στην ζωή και του εύχομαι τα παιδιά του να ζήσουν καλύτερα από την γενιά την δική μας.
17. Δυστυχώς νοιώθω μια μεγάλη απογοήτευση αλλά η ελπίδα όμως πρέπει να πεθαίνει τελευταία.

10/1/2014

Μετά τιμής
Γκότσης Παναγιώτης