Περιεχόμενα Άρθρου
Οι εργοδότες αναζητούν απεγνωσμένα γυναίκες στην αυτοκινητοβιομηχανία ώστε να ξεπεραστεί η έλλειψη δεξιοτήτων! Γιατί άραγε;
Τα συνεργεία αυτοκινήτων αναζητούν απεγνωσμένα γυναίκες να μπούνε κάτω από το καπό και να εργαστούν ως ηλεκτρολόγοι αυτοκινήτων, μηχανικοί και φανοβαφείς.
Η αυτοκινητοβιομηχανία υποφέρει από έλλειψη δεξιοτήτων για περισσότερο από μια δεκαετία και επιθυμεί να διευρύνει τους διαθέσιμους αιτούντες με οποιονδήποτε τρόπο, πιστεύει όμως ότι οι γυναίκες μπορούν κατά τρόπους να είναι καλύτερες σε κάποιες εργασίες από τους άντρες!
Οι πρόοδοι στην τεχνολογία σημαίνουν ότι τα συνεργεία δεν αποτελούν πλέον χώρους ανδρών καλυμμένων σε γράσα και ότι όπως και τα αυτοκίνητα, είναι πλέον καθαρότεροι χώροι και απαιτούν λιγότερη φυσική καταπόνηση σε σύγκριση με το παρελθόν.
Ως χαρακτηριστικά του φύλλου που προσδίδουν πλεονέκτημα έναντι των αντρών, αναφέρονται η δυνατότητα καλύτερης επιλογής χρωμάτων, η προσοχή στην λεπτομέρεια, υψηλότερη παιδεία και δεξιότητες αριθμητικής, που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των ραγδαία εξελισσόμενων τεχνολογιών και την ωριμότητα που μπορούν να μεταβιβάσουν στο χώρο εργασίας.
Ορισμένοι εργοδότες προτιμούν ακόμη και την πρόσληψη μαθητευόμενων γυναικών αντί για άντρες. Όμως οι γυναίκες αποτελούν ακόμη τη μειονότητα στον κλάδο. Πρόσφατη έρευνα στην Αυστραλία έδειξε ότι από τους 129,500 εργαζόμενους στον επισκευαστικό κλάδο του αυτοκινήτου, μόνο 14,000 είναι γυναίκες. Και τον προηγούμενο χρόνο υπήρχαν 1255 γυναίκες εκπαιδευόμενοι συγκριτικά με τους 28,066 άντρες.
Ο αριθμός γυναικών που εγγράφονται για εκπαίδευση σημείωσε αύξηση 35% από το 2009, όμως χρειάζονταν περισσότερες για να καλυφθούν οι δεξιότητες και το χάσμα μεταξύ των φύλων.
Στόχος είναι η αύξηση του αριθμού των γυναικών στα επαγγέλματα, ειδικότερα σε αυτά που είναι ανδροκρατούμενα.
Αποτελεί πρόκληση να γίνει ευρέως γνωστό ότι η βιομηχανία έχει αλλάξει και ο τύπος εργατικού δυναμικού που αναζητά είναι άτομα που όχι μόνο θα κάνουν χειρονακτικές εργασίες, αλλά θα διαθέτουν επίσης ένα εύρος άλλων δεξιοτήτων. Πρέπει να χειρίζονται καλά την ομιλία, τη γραφή και την αριθμητική καθώς η τεχνολογία είναι τόσο ποικιλόμορφη. Δεν διαφέρει πολύ από την μηχανική, και έχουμε δει πολλά παραδείγματα γυναικών να τα καταφέρνουν περίφημα σε αυτούς τους τομείς.
Τα συνεργεία είναι κάπως τεχνικά από τη φύση τους, όχι όπως αυτά του παρελθόντος με τύπους σε φόρμες εργασίας και γράσα στα χέρια. Σπάνια συναντά κανείς τέτοιους χώρους σήμερα.
Ηλεκτρολόγος, μηχανικός αυτοκίνητων και φανοβαφέας είναι όλα τα επαγγέλματα που αναφέρονται να έχουν έλλειψη τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία. Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι εκπαιδευόμενοι που τελειώνουν την εκπαίδευσή τους δεν είναι αρκετοί για να καλύψουν τις θέσεις από τους εργαζόμενους που αποσύρονται ή φεύγουν από την αυτοκινητοβιομηχανία για να αναλάβουν άλλες θέσεις.
Δουλειές για τα κορίτσια
Η Fiona Lawrie πάντοτε ήθελε να γίνει μηχανικός αλλά δεν γνώριζε πώς να λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση. Έτσι προσπάθησε να σπουδάσει εσωτερική διακόσμηση μετά το σχολείο, κάτι που δεν την ευχαριστούσε. Από κάποιους φίλους έμαθε για έναν εργοδότη ο οποίος έψαχνε εκπαιδευόμενο, και αυτή ήταν η ευκαιρία της. Τώρα, σε ηλικία 22 χρονών, είναι για τρίτη χρονιά εκπαιδευόμενη μηχανικός ελαφρών οχημάτων στο Geelong Hondacare.
Είναι τόσο «ερωτευμένη» με την καριέρα της που ξεκίνησε μια σελίδα στο Facebook για να ενθαρρύνει άλλες γυναίκες να το δοκιμάσουν και να τους δώσει πληροφορίες. Μέχρι φέτος ήταν η μοναδική γυναίκα στον κλάδο της. Θέλει να ενθαρρύνει περισσότερες γυναίκες στα επαγγέλματα αυτά, τα οποία τα φοβούνται και δεν γνωρίζουν πραγματικά πώς να ενταχθούν σε αυτά. Μαζί με άλλα κορίτσια στην επαγγελματική της σχολή, χρησιμοποιούν σαν παράδειγμα τους εαυτούς τους για να προσελκύσουν περισσότερα κορίτσια να το δοκιμάσουν.
Η αυτοκινητοβιομηχανία κάνει διακρίσεις κατά των γυναικών, έτσι αποφάσισε να γίνει μηχανικός αυτοκινήτων.
H Patrice Banks, μετά από 12 χρόνια εργασίας ως μηχανικός σε μια εταιρεία που συγκαταλέγεται στο Fortune 500, παραιτήθηκε από τη θέση της ως διευθύντρια για να γίνει μηχανικός αυτοκινήτων. Αντάλλαξε τα ψηλά τακούνια και το κλιματιζόμενο γραφείο για ένα ζευγάρι μπότες και χέρια λερωμένα. Ο λόγος απλός: είχε κουραστεί να αισθάνεται ότι δεν σκαμπάζει από αυτοκίνητα και να την ξεγελάει η ανδροκρατούμενη βιομηχανία της φροντίδας ενός αυτοκινήτου.
Όπως κάθε γυναίκα, ένιωθε τρόμο κάθε φορά που ο χιλιομετρητής του αυτοκινήτου της πλησίαζε το επόμενο διάστημα των 5,000 χλμ. Μια αλλαγή λαδιών δεν σήμαινε ποτέ μόνο αλλαγή λαδιών. Σήμαινε το παζάρεμα αγοράς νέου φίλτρου αέρα και την διασταύρωση ελαστικών. Σήμαινε να σου λένε ότι χρειάζεσαι νέα τακάκια φρένων και μπουζί – πράγματα που δεν είχε ακούσει ποτέ, σε τιμές ανήκουστες. Πήγαινε για μια γρήγορη λίπανση που υπολόγιζε ότι θα της κοστίσει 20 δολάρια και έφευγε 300 δολάρια φτωχότερη.
Για ένα μεγάλο διάστημα, ενέδωσε στην ασχετοσύνη της. Όποτε το αυτοκίνητό της χρειαζόταν καλώδια εκκίνησης για να πάρει μπροστά, το να βασιστεί σε κάποιον άντρα φίλο της, έδειχνε να είναι η μόνη της επιλογή. Μια από τις χειρότερες στιγμές της ήταν όταν άρχισε να αναβοσβήνει μια λυχνία στον πίνακα οργάνων του δύο χρόνων παλιού SUV της. Ο αντιπρόσωπος της είπε ότι είχε πρόβλημα με το κιβώτιο ταχυτήτων, και θα της κόστιζε 1800 δολάρια να το επισκευάσει. Το αυτοκίνητο έμεινε για δύο εβδομάδες στο συνεργείο, και όταν τελικά το παρέλαβε, είχε αποκτήσει ένα εντελώς διαφορετικό πρόβλημα: όταν επέλεγε την όπισθεν, έτρεμε. Επιπρόσθετα, το πρόβλημα με το κιβώτιο ταχυτήτων επανήλθε μετά από 8 μήνες. Για μήνες, πηγαινοερχόταν στην αντιπροσωπεία, από την οποία της ζητούσαν 1800 δολάρια επιπλέον για να επισκευάσουν το πρόβλημα. Από εκείνη την στιγμή κι έπειτα, όποτε το αυτοκίνητό της χρειαζόταν σημαντικές επισκευές ή συντήρηση, απλά το άλλαζε με ένα καινούριο.
Οι περισσότεροι οδηγοί έχουν να διηγηθούν ιστορίες για επισκευές του αυτοκινήτου, οι γυναίκες όμως είναι ιδιαίτερα ευάλωτες. Σε έρευνα που διεξήχθη το 2013 σε ιδιοκτήτες και ενοικιαστές αυτοκινήτων, το 77% όσων απάντησαν στην έρευνα, είπαν ότι οι μηχανικοί αυτοκινήτων είναι πολύ πιθανότερο να πουλήσουν σε γυναίκες επισκευές που δεν είναι απαραίτητες, και το 66% ήταν πεπεισμένο ότι οι μηχανικοί χρεώνουν τις γυναίκες περισσότερο από ότι τους άντρες για τις ίδιες υπηρεσίες. Αυτός ο διαχωρισμός δεν είναι αποκύημα της φαντασίας των πελατών. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι τα συνεργεία αυτοκινήτων δίνουν υψηλότερες τιμές σε γυναίκες παρά σε άντρες όταν οι πελάτες δεν είναι ενήμεροι για τις τιμές της αγοράς.
Αυτό αποτελεί βασικό πρόβλημα για την αυτοκινητοβιομηχανία, πρόβλημα για το οποίο έχουν γίνει λίγες προσπάθειες για να επιλυθεί. Οι γυναίκες είναι οι μεγαλύτεροι πελάτες της αυτοκινητοβιομηχανίας, έχοντας τις περισσότερες άδειες κυκλοφορίας στις ΗΠΑ και ξοδεύοντας περισσότερο χρόνο στο δρόμο από τους άντρες. Τα έσοδα αγοράς νέων αυτοκινήτων και επισκευής τους, ξεπερνούν τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Και όμως, οι γυναίκες εξακολουθούν να μισούν την επίσκεψη στο συνεργείο περισσότερο από όσο μισούν να πηγαίνουν στον οδοντίατρο, σύμφωνα με έρευνα σε καταναλωτές.
Αν και η αυτοκινητοβιομηχανία έχει τα περισσότερα έσοδά της από γυναίκες, παραμένει με πείσμα αδιάφορη στο να τις εντάξει στο εργατικό της δυναμικό. Έχοντας κουραστεί να την αγνοούν και να την εξαπατούν στα συνεργεία αυτοκινήτων, αποφάσισε να αναζητήσει μια γυναίκα μηχανικό, οι προσπάθειές της όμως αποδείχθηκαν μάταιες. Σύντομα έμαθε ότι ποσοστό μικρότερο του 2% των μηχανικών είναι γυναίκες. Οι αντιπροσωπείες δεν είναι καλύτερες: μόλις ένα 13% των πωλητών αυτοκινήτων είναι γυναίκες. Είναι εύκολο οι γυναίκες να αισθάνονται παρεξηγημένες στο χώρο του αυτοκινήτου όταν δεν βλέπουν τους εαυτούς τους να αποτελούν μέρος αυτού.
Είδε την εργασία στην αυτοκινητοβιομηχανία ως μια μεγάλη ευκαιρία. Το να γίνει μηχανικός θα της εξοικονομούσε εκατοντάδες δολάρια σε μη αναγκαίες και ανεπαρκείς επισκευές, και θα της επέτρεπε επίσης να γλυτώσει άλλες γυναίκες από την ίδια μοίρα. Σε ηλικία 31 ετών, ξεκίνησε νυχτερινά μαθήματα σε ένα κοινοτικό κολλέγιο και εργαζόταν τα σαββατοκύριακα σε ένα συνεργείο χωρίς μισθό. Μετά από δύο χρόνια, πήρε το δίπλωμα στην τεχνολογία αυτοκινήτου και τελείωσε την καριέρα της ως μηχανικός για να ξεκινήσει στη Φιλαδέλφεια την Κλινική Αυτοκινήτων για Κορίτσια.
Τα τελευταία δύο χρόνια, πραγματοποιεί δωρεάν σεμινάρια σε χώρους στάθμευσης, σε γκαράζ και συνεργεία αυτοκινήτων για να επιμορφώσει τις γυναίκες επάνω στη βασική φροντίδα του αυτοκινήτου ώστε να είναι εξοπλισμένες να κάνουν ερωτήσεις και να διαπραγματευτούν τις τιμές με τους μηχανικούς και τους πωλητές. Εταιρείες και σύλλογοι γυναικών, συμπεριλαμβανομένων κοριτσιών προσκόπων και αντιπροσωπειών αυτοκινήτων, την έχουν προσλάβει να μιλήσει στα μέλη και τους υπαλλήλους τους. Τους δείχνει τι κάνει κάθε εξάρτημα ενός αυτοκινήτου, πότε αυτά πρέπει να συντηρούνται και να επισκευάζονται, ποια υγρά πρέπει να αλλάζουν και άλλα θέματα που αφορούν ότι βρίσκεται κάτω από το καπό του αυτοκινήτου. Συνοδεύει γυναίκες μέχρι και σε αντιπροσωπείες και συνεργεία αυτοκινήτων για να παζαρέψει με τους άντρες που προσπαθούν να τους πουλήσουν αυτοκίνητα και ανταλλακτικά. Είναι εκπληκτικό το πόσο συχνά οι πωλητές δεν γνωρίζουν τις απαντήσεις στις ερωτήσεις που τους κάνει σχετικά με το κόστος συντήρησης ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου, και πόσο γρήγορα κάνουν μείωση 500 δολάρια στην τιμή όταν τους λεει ότι το αυτοκίνητο σύντομα θα χρειαστεί γενική συντήρηση. Όταν μια γυναίκα μπορεί να διαπραγματευτεί, είναι ενδυναμωτικό.
Όμως η γνώση δεν είναι το μόνο φράγμα που πρέπει να σπάσει για την επίτευξη ίσης αντιμετώπισης των γυναικών από την αυτοκινητοβιομηχανία. Η δουλειά πάσχει από διαχυτικό σεξισμό που μπορεί να σακατέψει ακόμη και την πιο προειδοποιημένη και ικανή γυναίκα. Η Cirina Johns, μια τεχνικός με την οποία τώρα δουλεύουν μαζί, πάσχιζε για χρόνια να κερδίσει το σεβασμό των ανδρών συναδέλφων και αφεντικών της οι οποίοι υπέθεταν ότι δεν ήταν αρκετά δυνατή ή ικανή να εργαστεί σε μεγάλα φορτηγά και δουλειές με μεγαλύτερη πρόκληση. Είναι μια κοινή ιστορία για γυναίκες που εργάζονται σε αυτοκίνητα. Οι περισσότερες από αυτές το κάνουν μόνες τους, επειδή δεν μπορούν να βρούνε συνεργεία που θα τους δώσουν μια ευκαιρία ή θα τους συμπεριφερθούν ως ίσες. Ακόμη και όταν ήταν στο κολλέγιο και έψαχνε να βρει εργασία χωρίς μισθό, πολλά συνεργεία της το αρνούνταν. Όταν ξεκίνησε να σχεδιάζει το άνοιγμα ενός συνεργείου στη Φιλαδέλφεια το οποίο θα είχε γυναικείο προσωπικό και θα εξυπηρετούσε γυναίκες οδηγούς, η Cirina μετακόμισε αμέσως από το Νιου Τζέρσεϋ για να συμμετέχει στην ομάδα της.
Πρόσφατα, επισκέφθηκε ένα τεχνικό λύκειο για να συζητήσει πώς αισθάνεται μια γυναίκα στον κλάδο των συνεργείων αυτοκινήτων. Όλοι οι μαθητές ήταν αγόρια, και ήταν προφανές ότι ήταν σκεπτικοί για τα πιστοποιητικά της. Κοιτούσαν τα χέρια της πόσο βρώμικα ήταν. Της έκαναν ερωτήσεις σχετικές με τις γνώσεις της στα εξαρτήματα των αυτοκινήτων. Ακόμη και όταν πέρασε τις δοκιμές τους με επιτυχία, τα αγόρια της είπαν ότι θα αποσπούσε την προσοχή των ανδρών που θα εργάζονταν μαζί της. Ήταν ακόμη έφηβοι, αλλά αυτού του είδους το σκεπτικό αποθαρρύνει τα κορίτσια που ενδιαφέρονται για τα αυτοκίνητα από το να εργαστούν στον συγκεκριμένο κλάδο – και τροφοδοτεί την ανισότητα των δύο φύλλων.
Το να γίνουν τα συνεργεία και οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων ασφαλέστεροι χώροι για τις γυναίκες, είναι απλά καλή πρακτική. Όμως οι άντρες που έχουν τον έλεγχο της βιομηχανίας δεν είναι οι μόνοι που μπορούν να επιβάλλουν μια τέτοια αλλαγή. Αποτελώντας τους μεγαλύτερους πελάτες τους, οι γυναίκες έχουνε πολύ ισχύ για να το σταματήσουν αυτό. Μπορούν να οπλιστούν οι ίδιες με τη γνώση να προστατεύουν και το πορτοφόλι τους και τα αυτοκίνητά τους από υπερτιμημένα ανταλλακτικά και μη αναγκαίες επισκευές. Δεν είναι απαραίτητο να μην έχουν ιδέα σχετικά με το αυτοκίνητο.
Γυναίκες στην Αυτοκινητοβιομηχανία
Οι γυναίκες υποεκπροσωπούνται σε όλο το εύρος της αυτοκινητοβιομηχανίας. Η βιομηχανία δυσκολεύεται να προσελκύσει γυναίκες σε θέσεις πρώτου επιπέδου. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε γυναίκες σε διάφορες βιομηχανίες, οι απαντήσεις έδειξαν ότι η αυτοκινητοβιομηχανία έχει μικρότερη επιτυχία στο να προσελκύσει και να διατηρήσει γυναίκες.
Το 2014, η Mary Barra έγινε η πρώτη CEO της General Motors στις ΗΠΑ και η πρώτη γυναίκα που διευθύνει μεγάλο κατασκευαστή αυτοκινήτων.
Γιατί οι γυναίκες δεν γίνονται μηχανικοί;
Το θηλυκό Homo mechanicus είναι ένα μυθικό πλάσμα το οποίο η επιστήμη δεν έχει καταφέρει να εντοπίσει, με αποτέλεσμα να δημιουργούμε απεικονίσεις σαν την ακόλουθη ώστε να φανταστούμε πώς μπορεί να μοιάζει.
Πιστεύεται ότι εάν πραγματικά υπήρχαν θηλυκά mechanicus, θα είχαν επιλεγεί πιθανότατα λόγω υπερβολικού ενδιαφέροντος στο εφηβαίο, στο γυναικείο ράγκμπι και στην αληθινή μπύρα. Εάν κάποιος δει τέτοιο πλάσμα, ας επικοινωνήσει μαζί μας αμέσως.
Ξέρετε, η φανταστική καθηγήτριά μου στο μάθημα συντήρησης μοτοσυκλετών ήταν πραγματικά καλή μηχανικός και μοιάζει αρκετά με το κορίτσι της φωτογραφίας, απλά δεν επισκεύαζε τις μηχανές με το σουτιέν. Και φορούσε πάντοτε γυαλιά ασφαλείας.
