Περιεχόμενα Άρθρου
Ο καθορισμός του εάν μια συσκευή εξοικονόμησης καυσίμου θα αποδώσει όπως διαφημίζεται είναι μια πρόκληση για τους καταναλωτές. Ο προσδιορισμός της αξίας οποιουδήποτε προϊόντος μπορεί να είναι δύσκολος, αλλά είναι ιδιαίτερα δύσκολο να καταλήξουμε σε ένα συγκεκριμένο συμπέρασμα όσον αφορά τις συσκευές εξοικονόμησης καυσίμου. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους η αξιολόγηση των συσκευών εξοικονόμησης καυσίμου είναι μια αγγαρεία.
Όχι μόνο η επιστήμη πίσω από τις περισσότερες συσκευές εξοικονόμησης καυσίμου είναι σχετικά περίπλοκη, πολλές συσκευές εξοικονόμησης καυσίμου αποτυγχάνουν να παράγουν τα αποτελέσματα που υπόσχονται οι έμποροι. Αυτό έχει διπλό αποτέλεσμα.
Οι καταναλωτές χάνουν την εμπιστοσύνη τους στους κατασκευαστές που υπόσχονται αποτελέσματα που ένα προϊόν δεν αποφέρει. Και, όταν μια συσκευή αποτυγχάνει να παράγει την εξοικονόμηση καυσίμου που διαφημίζεται, όλοι οι κατασκευαστές συσκευών εξοικονόμησης καυσίμου γίνονται ύποπτοι.
Οι συσκευές εξοικονόμησης καυσίμου που δεν φέρνουν αποτελέσματα, αναγκάζουν τους ανθρώπους να αμφισβητούν την επιστήμη πίσω από όλες τις συσκευές του είδους, ακόμη και αυτές που έχουν ελεγχθεί στο εργαστήριο και το πεδίο και έχουν δοκιμαστεί και είναι νόμιμες. Αυτό συμβαίνει επειδή η ψευδοεπιστήμη πίσω από αυτές τις “μαϊμού” συσκευές μπορεί να ακούγεται εντυπωσιακά παρόμοια με αυτή που κάνει μια νόμιμη συσκευή εξοικονόμησης καυσίμου να αυξάνει την οικονομία καυσίμου.
Περαιτέρω ενισχύοντας τον κυνισμό, στη βιομηχανία συσκευών εξοικονόμησης καυσίμου, υπάρχει μια προφανής και άφθονη έλλειψη μετριοπάθειας. Το μάρκετινγκ ορισμένων συσκευών εξοικονόμησης καυσίμου υπόσχεται ότι τα προϊόντα θα αλλάξουν τον ενεργειακό τομέα για πάντα με εγγυήσεις εξοικονόμησης καυσίμου 300%.
Όμως, δεν υπάρχουν μόνο ψεύτικες υποσχέσεις, υπάρχουν επίσης υπερβολικά ενθουσιώδεις σκεπτικιστές που ισχυρίζονται ότι όλες οι συσκευές εξοικονόμησης καυσίμου είναι «κακοπάθεια». Εξίσου συνηθισμένοι με τους πωλητές πετρελαιοειδών που διακινούν φτηνές και άχρηστες συσκευές που δεν αυξάνουν την οικονομία καυσίμου είναι και οι «ειδικοί» που κερδίζουν οικονομικά «ξεμπλοκάροντας» τις νόμιμες συσκευές εξοικονόμησης καυσίμου.
Τα αντίθετα άκρα του ίδιου φάσματος, τόσο οι υποστηρικτές των συσκευών εξοικονόμησης καυσίμου όσο και οι κυνικοί χρησιμοποιούν ακραίους ισχυρισμούς και γλώσσα για να κάνουν τις υποθέσεις τους. Μην κάνετε τίποτα για να προωθήσετε τη χρήση νόμιμων συσκευών εξοικονόμησης καυσίμου ούτε να μειώσετε την πώληση συσκευών που δεν εξοικονομούν καύσιμα. Και τα δύο άκρα κάνουν κάτι περισσότερο από το να προκαλούν σύγχυση.
Μια αντικειμενική ματιά σε 10 διαφορετικά προϊόντα εξοικονόμησης καυσίμου – και τη γλώσσα που χρησιμοποιείται τόσο για την εμπορία όσο και για την υποτίμησή τους – μπορεί να βοηθήσει να καθοριστεί εάν μια συσκευή εξοικονόμησης καυσίμου ή μια χημική ένωση είναι νόμιμη.
Γεννήτριες Υδρογόνου
Από όλα τα διαθέσιμα προϊόντα, λίγα υποκινούν τον ίδιο ενθουσιασμό προώθησης σε συνδυασμό με αρνητικές απαντήσεις όπως οι γεννήτριες υδρογόνου. Ορισμένες από τις εταιρείες που προωθούν τις γεννήτριες υδρογόνου ισχυρίζονται ότι η κυβέρνηση και οι μεγάλες επιχειρήσεις βρίσκονται σε μια συνωμοσία για να αποτρέψουν «καινοτομίες στις μεθόδους εξοικονόμησης καυσίμου» από το να δουν το φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με ορισμένους διανομείς γεννητριών υδρογόνου, όποιος προσπαθεί να αναλάβει μεγάλα συμφέροντα πετρελαίου με μια καινοτόμο νέα ιδέα για εξοικονόμηση καυσίμου, πειστικά αποθαρρύνεται να σταματήσει.
Σύμφωνα με κάποιον που πωλεί μια συσκευή γεννήτριας υδρογόνου στο eBay, εάν ένα άτομο εφεύρει μια συσκευή εξοικονόμησης καυσίμου ή οποιαδήποτε σημαντική αξία:
“Πλησιάζουν τον εφευρέτη με ένα χοντρό αρχείο που περιέχει όλα όσα γνωρίζουν για αυτόν, την οικογένειά του και τα πειράματά του και προσφέρουν δωροδοκίες ή απειλούν την ευημερία του εάν αρνηθεί να σταματήσει. Του δίνεται αυστηρή οδηγία να καταστρέψει την εφεύρεσή του και να μην μοιραστεί ποτέ ξανά τις σχετικές πληροφορίες. Αν είναι τυχερός, θα τον ξεπληρώσουν ή/και θα τον αφήσουν ήσυχο. Εάν είναι άτυχος, θα εξαφανιστεί χωρίς ίχνος… κάντε αναζήτηση στο Google «Stan Meyer’s Water Powered Dune Buggy» και μάθετε πώς το 1978 τον δηλητηρίασαν και τον άφησαν νεκρό σε ένα πάρκινγκ εστιατορίου μία εβδομάδα αφότου ένα τοπικό ειδησεογραφικό κανάλι μετέδωσε την ιστορία του. Αυτοκίνητο με νερό που πήγε από την Καλιφόρνια στη Νέα Υόρκη με 22 γαλόνια ΝΕΡΟ! Το εργαστήριό του καταστράφηκε και όλα τα ίχνη της εφεύρεσής του εξαφανίστηκαν. Θλιβερό αλλά αληθινό.”
Όσοι ισχυρίζονται ότι οι γεννήτριες υδρογόνου δεν εξοικονομούν καύσιμα είναι εξίσου γλαφυροί σε αυτά που λένε. Ο ανώτερος συντάκτης αυτοκινήτων του Popular Mechanics, Mike Allen, διακόσμησε ένα άρθρο που «ξεμπλοκάρει» τις γεννήτριες υδρογόνου με τα ακόλουθα ουσιαστικά και επίθετα: gadgets, chutzpah, Rubbish, malarkey. Αυτές είναι μόνο οι λέξεις στις τέσσερις πρώτες παραγράφους.
Διαψεύδοντας αυτό που ισχυρίζονται ορισμένοι κατασκευαστές γεννητριών υδρογόνου για κυβερνητική συνωμοσία, ο Άλεν υποστηρίζει σε εκείνους που τον κατηγορούν, «ότι εργάζομαι στις εταιρείες αυτοκινήτων και πετρελαιοειδών, καταστέλλω αυτήν την πρωτοποριακή τεχνολογία και κρατάω το αμερικανικό κοινό σκλαβωμένο», ότι αν όντως αυτό ήταν αλήθεια, «Θα έμενα σε ένα πολύ καλύτερο σπίτι».
Αφήνοντας κατά μέρος τις θεωρίες συνωμοσίας και τις κατηγορίες ανθρώπων που ζουν σε κόσμους φαντασίας, οι σκεπτικιστές μπορεί να έχουν ένα νόημα σε σχέση με τις γεννήτριες υδρογόνου. Εάν ο Allen έχει δίκιο – ανεξάρτητα από το εάν η επιστήμη πίσω από τις γεννήτριες υδρογόνου είναι νόμιμη ή όχι – οι ενσωματωμένες γεννήτριες υδρογόνου απλά δεν είναι αρκετά μεγάλες ώστε να παράγουν ποσότητα υδρογόνου σημαντική για να αλλάξει την οικονομία καυσίμου ενός οχήματος.
Ο εναλλάκτης ενός οχήματος, φορτηγού ή βαρέως εξοπλισμού πρέπει να τροφοδοτεί μια γεννήτρια υδρογόνου. Αφαιρέστε την ενέργεια που απαιτείται για την τροφοδοσία μιας γεννήτριας υδρογόνου και η «ώθηση» του υδρογόνου δεν θα μπορούσε να αντισταθμίσει ούτε τις δικές της απώλειες.
Συσκευές στροβιλισμού εισαγωγής / Intake Vortex
Μια άλλη συσκευή με ένθερμους επικριτές, οι συσκευές στροβιλισμού εισαγωγής βασίζονται στην αρχή ότι η καύση όλων των ορυκτών καυσίμων έχει ένα κοινό στοιχείο: το οξυγόνο. Η αναλογία μεταξύ ενός ορυκτού καυσίμου και του οξυγόνου ονομάζεται στοιχειομετρική αναλογία.
Μια συσκευή στροβιλισμού εισαγωγής είναι ένας μηχανισμός που έχει σχεδιαστεί για να αλλάζει τη στοιχειομετρική αναλογία ενός καυσίμου προς μια καθαρότερη καύση αυξάνοντας το άθροισμα του οξυγόνου στο μείγμα. Το βιομηχανικό πρότυπο για τη βενζίνη είναι 14,7 μέρη οξυγόνου σε 1 μέρος καυσίμου. Για το ντίζελ, η στοιχειομετρική αναλογία είναι 14,5:1.
Υπήρξε μια εποχή που οι συσκευές στροβιλισμού εισαγωγής είχαν επίδραση στην οικονομία καυσίμου. Ωστόσο, η λειτουργία ενός άπαχου μίγματος καυσίμου έχει και τα μειονεκτήματά της. Ένας κινητήρας λειτουργεί ζεστός σε ένα άπαχο μείγμα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα όπως αστοχία φλάντζας, καταπόνηση μετάλλων και κόπωση και γενική μείωση της διάρκειας ζωής ενός κινητήρα.
Ένα άπαχο μείγμα σημαίνει επίσης χαμηλά οκτάνια. Η χρήση καυσίμων χαμηλών οκτανίων μπορεί να οδηγήσει σε χτυπήματα του κινητήρα, αν όχι μεγαλύτερα προβλήματα. Ακόμα κι αν μια συσκευή στροβιλισμού εισαγωγής λειτουργούσε όπως διαφημίζεται, θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να υπάρχει πιθανότητα να προκληθεί ζημιά σε έναν κινητήρα εκτελώντας υπερβολικά φτωχό καύσιμο.
Ωστόσο, οι συσκευές στροβιλισμού εισαγωγής δεν λειτουργούν πλέον όπως διαφημίζεται, επειδή το μείγμα καυσίμου προς αέρα ελέγχεται από έναν ηλεκτρονικό αισθητήρα στον ηλεκτρονικό ψεκασμό καυσίμου (EFI) σύγχρονων οχημάτων, φορτηγών και βαρέως εξοπλισμού. Εάν το μείγμα αέρα-καυσίμου είναι άπαχο, ένας ενσωματωμένος υπολογιστής αλλάζει το μείγμα σε μια πιο πλούσια αναλογία.
Και, υπάρχει ένα ερώτημα σχετικά με το τι κάνει στην πραγματικότητα ο αναδευόμενος αέρας – πριν αναμειχθεί με καύσιμο. Η απόσταση από την εισαγωγή έως τον κύλινδρο του εμβόλου είναι βαλβίδες και γωνίες πνιγμού και σύσφιξης εύκαμπτων σωλήνων που λειτουργούν ενάντια σε κάθε ιδέα δημιουργώντας έναν «μίνι ανεμοστρόβιλο» στον θάλαμο καύσης.
Ιονιστές καυσίμου
Η κατάρριψη των ισχυρισμών εξοικονόμησης καυσίμου που διατυπώνονται από τους κατασκευαστές συσκευών στροβιλισμού εισαγωγής και γεννητριών υδρογόνου απαιτεί επιστημονική εξήγηση εάν είναι — στην πραγματικότητα — φάρσα. Είναι πιο δύσκολο να απομυθοποιήσετε τους ιονιστές καυσίμου επειδή ορισμένοι κατασκευαστές δεν παρέχουν καμία επιστημονική εξήγηση για το γιατί ένας ιονιστής αυξάνει την οικονομία καυσίμου.
Ακολουθεί ένα παράδειγμα διαφήμισης ιονιστή καυσίμου:
«Τα άτομα των κρυσταλλικών υλικών μέσα στον ιονιστή καυσίμου έχουν αλλοιωθεί με μια μοναδική και ειδική διαδικασία. Ο ιονιστής καυσίμου είναι σε υψηλό συντονισμό ή σε συντονισμό με υψηλότερες ενέργειες που δημιουργούν ένα πεδίο «θετικής ενέργειας» που μπορεί να περάσει μέσα από οποιοδήποτε είδος υλικού. Όταν συνδέεται στη γραμμή καυσίμου ενός κινητήρα, ο ιονιστής αρχίζει αμέσως να ιονίζει το καύσιμο, προκαλώντας το καύσιμο να γίνει πιο πτητικό. Το αποτέλεσμα είναι ένα καύσιμο που καίγεται πληρέστερα, με αποτέλεσμα καλύτερη χιλιομετρική απόδοση, καλύτερη απόδοση και συμβάλλει στη μείωση των εκπομπών».
Είτε οι ιονιστές καυσίμου είναι μια νόμιμη συσκευή εξοικονόμησης καυσίμου είτε όχι, το μάρκετινγκ δεν είναι ιδιαίτερα πειστικό.
Μαγνήτες στη γραμμή τροφοδοσίας
Φαίνεται να υπάρχει μεγαλύτερη καθώς και πειστική και πειραματικά αποδεδειγμένη υποστήριξη για μεθόδους μαγνητικού ιονισμού του καυσίμου. Σύμφωνα με την Washington Post, με μαγνήτες στη γραμμή τροφοδοσίας των αυτοκινήτων, μερικοί αγρότες και κτηνοτρόφοι στην αγροτική Αμερική της δεκαετίας του 1980 ισχυρίζονταν ότι έπαιρναν μεταξύ 1 ½ και 8 επιπλέον μίλια ανά γαλόνι.
Σύμφωνα με μια έκθεση έρευνας του 2014 στο Journal of Mechanical Engineering and Robotics Research, “Έχουν γίνει πειράματα σε έναν τετράχρονο κινητήρα ντίζελ με την ενσωμάτωση της μεθόδου μαγνητικού ιονισμού καυσίμου. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από τα πειράματα δείχνουν ότι η θερμική απόδοση αυξάνεται κατά 2% και οι εκπομπές μειώνονται στο 5%.”
Ένα άλλο πείραμα που διεξήχθη το 2012 από την Energy Procedia έδειξε παρόμοια αποτελέσματα σε έναν τετράχρονο κινητήρα. Χρησιμοποιώντας έναν μαγνήτη Gauss 6.000, οι ερευνητές είδαν αύξηση 14% στην απόδοση καυσίμου και, “Βρέθηκε ότι τα ποσοστά των συστατικών καυσαερίων (CO, HC) μειώθηκαν κατά 30%, 40% αντίστοιχα, αλλά το ποσοστό CO2 αυξήθηκε έως και 10 %.”
Ο New Scientist ισχυρίζεται επίσης, “Τα μαγνητικά πεδία αυξάνουν την απόδοση καυσίμου”. Σε ένα άρθρο του Kieth Howard το 1991, αναφέρθηκε ότι το Βρετανικό Ινστιτούτο Ερευνών Μηχανών Εσωτερικής Καύσης διαπίστωσε ότι στους κινητήρες ντίζελ ένα μαγνητικό πεδίο “μείωσε την ειδική κατανάλωση καυσίμου του ντίζελ κατά 7,5% σε ταχύτητα και φορτίο κινητήρα που αντιστοιχεί σε σταθερά 90 χιλιόμετρα ανά ώρα, και επίσης μείωσε στο μισό το επίπεδο καπνού της Bosch. Με τις ίδιες στροφές κινητήρα αλλά ελάχιστο φορτίο, οι εκπομπές υδρογονανθράκων μειώθηκαν κατά 10%”.
Όμως, σε ένα πείραμα που διεξήχθη από το πλήρωμα του Discovery Channel του Mythbusters, διαπιστώθηκε ότι “οι μαγνήτες δεν έκαναν κύματα με τα σωματίδια του καυσίμου”.
Ενώ υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι έχουν στοιχεία ότι οι μαγνήτες βελτιώνουν την απόδοση καυσίμου, το συναίσθημα που επικρατεί είναι ότι ένα μαγνητικό πεδίο γύρω από μια γραμμή καυσίμου δίπλα στο καρμπυρατέρ δεν κάνει απολύτως τίποτα για να αυξήσει την οικονομία καυσίμου ενός οχήματος.
Πρόσθετα καυσίμου και λαδιού
Θα ήταν εξαιρετικά βολικό εάν τα πρόσθετα καυσίμων και λαδιών βελτίωναν την απόδοση καυσίμου ενός οχήματος. Ωστόσο, σίγουρα δεν το κάνουν. Ανεξάρτητα από την ετικέτα εμπορίας που δίνεται σε ένα πρόσθετο ή επεξεργασία, δεν είναι καταλύτες. Σε αντίθεση με τα ευγενή μέταλλα και τους μαγνήτες και τους άλλους αληθινούς καταλύτες της φύσης, τα πρόσθετα καυσίμου είναι απλώς διαλύτες που καίγονται με το καύσιμο με το οποίο αναμειγνύονται.
Ένας άλλος λόγος που τα πρόσθετα καυσίμων δεν μπορούν να βελτιώσουν την απόδοση καυσίμου ενός οχήματος είναι επειδή δεν μπορούν να παραβιάσουν τους νόμους της φυσικής. Για να βελτιωθεί η οικονομία καυσίμου – όπως ισχυρίζονται ορισμένοι ανέντιμοι κατασκευαστές πρόσθετων – τα πρόσθετα πρέπει είτε να ενισχύσουν την ενεργειακή πυκνότητα ενός καυσίμου ως συμπλήρωμα είτε να καταλύσουν μια αλλαγή στο καύσιμο που αυξάνει την ενεργειακή του πυκνότητα. Τα πρόσθετα δεν κάνουν τίποτα από τα δύο.
Ο σκοπός των πρόσθετων καυσίμων είναι να επιτύχουν ένα από τα τέσσερα πράγματα ή έναν συνδυασμό. Τα πρόσθετα καυσίμου μπορούν να καθαρίσουν τα εξαρτήματα εσωτερικής καύσης ενός κινητήρα ως απορρυπαντικό. Μπορούν να αυξήσουν το κετάνιο/οκτάνιο ενός καυσίμου. Το καύσιμο μπορεί να λιπάνει τα εσωτερικά εξαρτήματα ενός κινητήρα. Ή, ένα πρόσθετο μπορεί να αυξήσει τους ρυθμούς ροής καυσίμου σε συνθήκες χαμηλών θερμοκρασιών.
Αυτό που δεν κάνουν τα πρόσθετα είναι να αυξάνουν την απόδοση καυσίμου, γνωστά και ως εξοικονόμηση καυσίμου.
Καταλύτες καυσίμου
Κατασκευασμένοι από ευγενή και πολύτιμα μέταλλα, οι καταλύτες καυσίμου είναι παρόμοιοι με τους καταλυτικούς μετατροπείς καθώς χρησιμοποιούν πραγματικούς καταλύτες για να αυξήσουν την απόδοση του καυσίμου και να μειώσουν τις εκπομπές ρύπων. Οι καταλύτες καυσίμου είναι εν σειρά μηχανισμοί προ-καύσης — κύλινδροι — που επηρεάζουν τη φυσική σύνθεση των καυσίμων.
Όλα τα ορυκτά καύσιμα είναι ετερογενή μείγματα που αποτελούνται από συστάδες καυσίμων. Τα συμπλέγματα καυσίμων είναι ο λόγος που είναι απαραίτητοι οι καταλυτικοί μετατροπείς. Τα μόρια μέσα σε ένα σύμπλεγμα καυσίμων δεν εκτίθενται στον αέρα. Ως αποτέλεσμα της έλλειψης εκτεθειμένης επιφάνειας, ορισμένα από τα μόρια καυσίμου μέσα σε ένα σύμπλεγμα δεν καίγονται και, αντ’ αυτού, διαφεύγουν από τα καυσαέρια άκαυστα.
Τα μόρια του καυσίμου συγκεντρώνονται ως αποτέλεσμα της πόλωσης. Το εγγενές φορτίο στα μόρια τα αναγκάζει να έλκονται το ένα με το άλλο και να συγκεντρώνονται μεταξύ τους. Τα ευγενή μέταλλα σε έναν καταλύτη καυσίμου εξουδετερώνουν το φορτίο των μορίων του καυσίμου που οδηγεί σε απομάκρυνση αυτών σε ένα σύμπλεγμα. Μόλις διαχωριστούν, τα μόρια του καυσίμου μπορούν να οξυγονωθούν και στη συνέχεια να καούν.
Αυτό που διαχωρίζει τους καταλύτες καυσίμου από άλλες συσκευές εξοικονόμησης καυσίμου — ανεξάρτητα από το αν λειτουργούν ή όχι — είναι η επιστήμη και το κόστος. Το κόστος παραγωγής καταλυτών καυσίμου είναι εκθετικά υψηλότερο από αυτό άλλων συσκευών εξοικονόμησης καυσίμου. Με το χρηματικό ποσό που απαιτείται για την κατασκευή καταλυτών καυσίμου, οι περισσότεροι κατασκευαστές καταλυτών καυσίμου επενδύουν μεγάλα χρηματικά ποσά στην έρευνα, το σχεδιασμό, την ανάπτυξη και τις δοκιμές.
Αν και είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ποιες συσκευές εξοικονόμησης καυσίμου είναι νόμιμες και ποιες όχι, λίγη έρευνα αρχίζει να καθιστά σαφές ποιες υποστηρίζονται από επιστημονική έρευνα και δεδομένα και ποιες μπορούν να γίνουν, «από ένα παλιό βάζο και κάποιο υπολειπόμενο χάλκινο σωλήνα».
Fuel Saving Device: What Works, What Doesn’t, What is Anyone’s Guess (rentar.com)
