Αγαπητέ αναγνώστη
Το 2019 αναμφίβολα ήταν μία χρονιά με πολλές ανατροπές και για τον επισκευαστικό κλάδο, κυρίως νομοθετικές. Όμως σε παγκόσμια κλίμακα η αυτοκινητοβιομηχανία φαίνεται να βιώνει και αυτή σημαντικές αλλαγές τις οποίες θα πρέπει να παρακολουθούμε.
Στο επίκεντρο η κινητικότητα με μηδενικές εκπομπές και με μεγαλύτερη ασφάλεια για τους χρήστες του οδικού δικτύου.
Στόχοι που οδηγούν το σύνολο των κατασκευαστών να ανοίξουν τα χαρτιά τους και να εφαρμόσουν λύσεις ανταγωνιστικές. Αρχικά η ηλεκτροκίνηση φαίνεται να κερδίζει μικρούς και μεγάλους κατασκευαστές αφού με κάθε τρόπο φροντίζουν να παρουσιάζουν στους στόλους τους συνεχώς νέα ηλεκτροκίνητα μοντέλα. Τα αποτελέσματα όμως δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά για την διάδοση των ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων με τους κατασκευαστές να είναι προβληματισμένοι για δύο κυρίως λόγους.
Εάν θα πρέπει να επιτευχθούν οι εξαιρετικά φιλόδοξοι στόχοι μείωσης των εκπομπών του CO2 μέχρι το 2025 και το 2030 που έχει θέσει η ΕΕ, θα πρέπει οι πωλήσεις ηλεκτρικών ή άλλων καθαρών οχημάτων να επιταχυνθούν, όμως όπως φαίνεται η ύπαρξη υποδομών στις περισσότερες χώρες τις Ε.Ε. και η παροχή κινήτρων στους καταναλωτές είναι στοιχεία σχεδόν ανύπαρκτα.
Τα πράγματα στην Ελλάδα επίσης δε είναι καθόλου καλά αφού είμαστε πολλά χρόνια πίσω, αφενός νομοθετικά αφετέρου σε υποδομές και κίνητρα.
Μόλις την Πέμπτη 28/11/2019 δόθηκε σε Δημόσια διαβούλευση το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) στο οποίο περιλαμβάνονται σημαντικές διατάξεις για τις μεταφορές και την ηλεκτροκίνηση.
Το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) αποτελεί ένα Στρατηγικό Σχέδιο για τα θέματα του Κλίματος και της Ενέργειας και παρουσιάζεται σε αυτό ένας αναλυτικός οδικός χάρτης για την επίτευξη συγκριμένων Ενεργειακών και Κλιματικών Στόχων έως το έτος 2030.
Ανύπαρκτες λοιπόν ουσιαστικά οι υποδομές, τα οικονομικά κίνητρα που εξαγγέλθηκαν πενιχρά, χωρίς να προκαλούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον καταναλωτή να απόκτηση, ένα αρκετά ακριβό σήμερα, ηλεκτρικό αυτοκίνητο.
Σχετικά δε με το συνεργείο νομοθετικά δεν υπάρχει τίποτε, είναι όλα στον αυτόματο πιλότο, και περιμένουμε. Αν και τα ηλεκτρικά οχήματα γενικά στην χώρα μας κυκλοφορούν αρκετά χρόνια πριν, οι διαδικασίες επισκευής και συντήρησης, ποιος κάνει τι, πως και που, δεν υπάρχουν. Μερικοί Δήμοι με δική τους πρωτοβουλία προωθούν την ηλεκτροκίνηση με διάφορους τρόπους, χωρίς όμως αυτό να μπορεί να αλλάξει την εικόνα της χώρας σχετικά με την ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης.
Η προώθηση της ηλεκτροκίνησης στις οδικές και στις σιδηροδρομικές μεταφορές, ακόμη και η ηλεκτρική τροφοδότηση των πλοίων κατά τη διάρκεια ελλιμενισμού, με την ανάπτυξη των απαιτούμενων υποδομών, θα πρέπει να αναφερθεί ότι έχει τεθεί στους στόχους του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ).
Επίσης μέσα στους στόχους για την μείωση των εκπομπών προβλέπεται η χρήση φυσικού αερίου είτε σε μορφή συμπιεσμένου αερίου (CNG) για την οδική κυκλοφορία επιβατηγών και ελαφρών οχημάτων (ιδίως εντός του αστικού ιστού) είτε σε μορφή υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) για την κυκλοφορία βαρέων οχημάτων καθώς και η διείσδυση των βιοκαυσίμων δεύτερης γενιάς.
Φαίνεται λοιπόν ότι στην Ελλάδα αντί να οδηγούμε τις εξελίξεις μας οδηγούν αυτές. Όμως ακόμη και έτσι το συνεργείο θα πρέπει να αρχίσει να προσανατολίζεται και αυτό στην κατεύθυνση της ηλεκτροκίνησης, η οποία ενδέχεται στην χώρα μας να ξεκινήσει ίσως αργά, όμως σίγουρα θα ξεκινήσει.
….του Γιώργου Καπετανάκη, Τεχν. Διευθ/ντη ΙΔΕΕΑ
