Η οικονομική κρίση, η ανακύκλωση των μπαταριών η υγραεριοκίνηση και η επανένταξη του Συλλόγου στη δύναμη της Ομοσπονδίας ΕΟΒΕΑΜΜ, ήταν μερικά από τα θέματα που απασχόλησαν τον ΣΗΕΑΕ.
Στις 6 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε η εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του Πανελλήνιου Συλλόγου Ηλεκτρολογικών Εργαστηρίων Αυτοκινήτων Ελλάδος, στα γραφεία του Συλλόγου στην οδό Κωνσταντινουπόλεως με σημαντικά θέματα και προβλήματα, δυστυχώς όμως με μικρή συμμετοχή συναδέλφων.
Τα θέματα, εκτός των τυπικών διαδικασιών, που απασχόλησαν την ΓΣ, όπως αυτά αποτυπώνονται στην εισήγηση του Προέδρου του ΔΣ κ. Ζαφειρούλη ήταν:
1. Κοινωνική διαφθορά
Τα προβλήματα που απασχολούν τον κλάδο και παράλληλα την ελληνική κοινωνία και είναι και προσωπικά μας προβλήματα είναι πολλά.
Όλοι έχουν αντιληφθεί ότι μετά από το όργιο δαπανών και διαφθοράς στο σύνολο του κρατικού μηχανισμού έχουμε φτάσει στο χείλος της πτώχευσης, ενώ οι πολιτικοί ακόμη συζητούν τι πρέπει να γίνει πέραν από τις μειώσεις των μισθών και τις αυξήσεις των φόρων. Σαν άτομα, εκτός από την ακρίβεια και την ανασφάλεια οι συντάξεις μας και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη έχουν πέσει θύματα των απίθανων κλοπών και διασπαθίσεων που υφίσταται όλη η ελληνική κοινωνία.
Σίγουρα όμως θα πρέπει να ξεχάσουμε τις συντάξεις, την εκπαίδευση, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και να συνειδητοποιήσουμε ότι θα φτάσουμε στην εξαθλίωση.
Το μόνο μου συνειδησιακό πρόβλημα είναι ότι τις ιατροφαρμακευτικές υπηρεσίες τις προσφέρουν εργαζόμενοι, την παιδεία την προσφέρουν εργαζόμενοι, την ΔΕΗ την διοικούν εργαζόμενοι και τέλος πάντων δεν μπορεί πάντα να φταίνε οι άλλοι, αλλά φταίμε και εμείς για την κατάντια του κλάδου μας, είτε με την κατάντια της ΚΕΚ, είτε με το τελευταίο ξεπούλημα της από τον Σύνδεσμο ΙΚΤΕΟ και πρώτους και καλύτερους τους εκπροσώπους των κλαδικών ΚΤΕΟ.
2. Αποσύρσεις
Οι διαδοχικές αποσύρσεις παλαιών αυτοκινήτων όπως και αυτή που ισχύει τώρα, έρχονται να επιβαρύνουν την θέση του κλάδου αλλά και να μην προσφέρουν λύσεις στο πρόβλημα της οικονομίας και της προστασίας του περιβάλλοντος.
Έτσι από την μια χάνει έσοδα το κράτος από τις φορολογικές διευκολύνσεις και από την άλλη αυτοκίνητα με χαμηλό αριθμό χιλιομέτρων (ενδεικτικά 10.000 ανά χρόνο) αποσύρονται αντί να υπάρχουν κίνητρα για τον εκσυγχρονισμό των αυτοκινήτων. Η ορθή πρόταση του κλάδου επομένως θα πρέπει να είναι τα χρήματα τα οποία δίνουν για αποσύρσεις να τα δώσουν ως κίνητρα όπως κάνει και όλη η Ευρώπη για την εγκατάσταση LPG ή CNG στα αυτοκίνητα και στα οχήματα γενικότερα.
3. Ανακύκλωση ΟΤΚΖ
Η βασική αρχή της ανακύκλωσης ήταν ότι, τα ανταλλακτικά των προς ανακύκλωση οχημάτων, θα επέστρεφαν στην αγορά για επαναχρησιμοποίηση είτε απευθείας είτε μέσω ανακατασκευής. Κάτι τέτοιο όμως δεν έχει γίνει αφού είτε διακινούνται ανταλλακτικά παράνομα μέσω παλιατζήδων, είτε πηγαίνει όλο το αυτοκίνητο στις χαλυβουργίες.
Γεγονός είναι ότι σε αυτή την κρίση κανένα όφελος δεν υπάρχει για τον κλάδο και τον καταναλωτή. Θα είναι ενδιαφέρον οι χρωματιστές ηγεσίες του ΥΠΕΚΑ και της κυβέρνησης να μας πουν στον τομέα αυτό, πόσα ανταλλακτικά έχουν οδηγηθεί προς επαναχρησιμοποίηση έως σήμερα και ποιοι επέβαλαν αυτή την επιλογή.
4. Περιβαλλοντολογικοί Όροι λειτουργίας συνεργείων – Διαχείριση αποβλήτων
Καθημερινά τα συνεργεία επισκευής αυτοκινήτων γίνονται αποδέκτες ελέγχων από την περιφέρεια τόσο για την τήρηση των Π.Ο όσο και για την ανανέωση της αδείας λειτουργίας αλλά και άλλων ενδιάμεσων ελέγχων. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις ζητούν παραστατικά διαχείρισης του συνόλου των αποβλήτων (υγρά – ανταλλακτικά κ.α.). Ελάχιστοι όμως διαθέτουν παραστατικά, αφού αφενός το ίδιο το σύστημα διαχείριση των αποβλήτων παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις, αφετέρου πολλοί από εμάς δίνουμε τις μπαταρίες τα λάδια κ.λπ. χωρίς έντυπα, με αποτέλεσμα το συνεργείο να βρίσκεται στον “αέρα” ως προς το θέμα αυτό. Θα πρέπει τα συνεργεία να είναι σε τάξη με την διαχείριση των αποβλήτων τους και να λειτουργούν με την πλήρη τήρηση των περιβαλλοντικών όρων.
Παρόλα αυτά όμως απαγορεύεται από τους δήμους η διαχείριση των βιοτεχνικών βιομηχανικών αποβλήτων. Τα απόβλητα εκτός συστημάτων πρέπει με δικά μας έξοδα να τα διαχειριζόμαστε όπως αναφέρει η ΚΥΑ 13588.
Αφού λοιπόν ισχύει το παραπάνω, τότε πρέπει να απαιτήσουμε να μην πληρώνουν τα συνεργεία τα υπέρογκα ποσά προς του ΟΤΑ μαζί με το ηλεκτρικό ρεύμα, γιατί τα τέλη αυτά είναι ανταποδοτικά. Μπορούμε να διεκδικήσουμε τα ποσά αυτά από τους ΟΤΑ με αντίστοιχες νομικές ενέργειες. Προαπαιτούμενο είναι οι επιχειρήσεις μας να διαχειρίζονται πιστοποιημένα το σύνολο των βιοτεχνικών αποβλήτων τους.
5. Υγραεριοκίνηση
Η ίδρυση δικτύου συνεργείων μέσα από συλλογικές δράσεις μπορεί να φέρει θετικά αποτελέσματα. Το μοντέλο του να τοποθετεί κάποιος μια εγκατάσταση και άλλος να υπογράφει δεν μπορεί να είναι λύση γιατί τότε και το κέρδος είναι μικρό αλλά και η πιθανότητα αστοχίας μεγάλη.
Οι ώρες των σεμιναρίων είναι υπερβολικές, το ΚΕΚ ΓΣΕΒΕΕ ενώ δημιουργήθηκε με τα χρήματά μας, ζητά χρήματα για τα σεμινάρια, οι έμποροι “παίζουν” το παιχνίδι τους και οι συνάδελφοι πρέπει να προσέχουν.
6. Χαρακτηριστικά της αγοράς επισκευής οχημάτων – δίκτυα και ανεξάρτητοι επισκευαστές
Σήμερα ο κλάδος βρίσκεται σε μια κρίσιμη περίοδο όπου καλούμαστε να χειριστούμε την μετάβαση του από το στενό περιβάλλον της ελληνικής επικράτειας που βρίσκεται σε πτώχευση, στο ευρύτερο ανταγωνιστικό περιβάλλον που λέγεται παγκοσμιοποίηση.
Αυτό σημαίνει την πλήρη απελευθέρωση, κατάργηση του ωραρίου εργασίας, μείωση του προστατευτισμού των κλάδων για κάθε κράτους, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, οργάνωση δικτύων εμπορίας οχημάτων ανταλλακτικών και επισκευής οχημάτων, σε πλήρη ανταγωνισμό όλοι και οι πάντες εναντίον όλων.
Είναι κρίσιμη η περίοδος γιατί εμείς με μια καθυστέρηση 4-5 ετών ξεκινάμε να αντιμετωπίζουμε έντονα τα φαινόμενα βιωσιμότητας των συνεργείων ακολουθώντας την πορεία των κρατών της δυτικής Ευρώπης, όπου σηματοδοτήθηκε μεγάλη μείωση του αριθμού των συνεργείων επισκευής.
Οι κατασκευαστές, οι αντιπροσωπείες και τα δίκτυα τους διεκδικούν την ολοένα μεγαλύτερη αύξηση των αποδόσεων τους με ότι σημαίνει αυτό για εμάς.
7. Επαγγελματικά δικαιώματα, αναμόρφωση του ν.1575/85
Απαιτείται έναρξη διαλόγου του κλάδου των επισκευαστών με το Υπουργείο Μεταφορών για την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου Ν. 1575/85. Οι εξελίξεις στον κλάδο του αυτοκινήτου και της αυτοκινητοβιομηχανίας από το 85 μέχρι σήμερα είναι τρομακτικές. Θα πρέπει λοιπόν το θεσμικό πλαίσιο να συμβαδίζει με την τεχνική εξέλιξη των οχημάτων, των τεχνολογιών και των υλικών που το αποτελούν.
Είναι όμως τραγικό το γεγονός ότι κάθε παρέμβαση του ΥΜΕ είναι προβληματική και αναφέρομαι για την τελευταία γνωμοδότηση τους σχετικές με τους τεχνίτες εγκαταστάτες LPG ή CNG.
