Περιεχόμενα Άρθρου
“Χρόνο” ζητούν τα Συνεργεία με προσωρινή άδεια λειτουργίας (μη προσαρμοζόμενα)
Εν όψει του κατατεθέντος (από 12-10-2010) σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, η Ομοσπονδία επανέρχεται ξανά υπενθυμίζοντας τις ατήρητες υποσχέσεις των κυβερνώντων και ζητώντας λύσεις, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για τον κλάδο, στα προβλήματα που χρονίζουν.
Δύσκολα όμως φαίνεται να είναι τα πράγματα για τα Συνεργεία με προσωρινή άδεια λειτουργίας, για τα οποία πολλά έχουν υποσχεθεί αλλά μάταια.
Με παρέμβαση της επίσης η Ομοσπονδία ζητά την εφαρμογή των σχετικών ρυθμίσεων που προβλέπονται για τα Ιδιωτικά ΚΤΕΟ και την συμμετοχή της στην Σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας.
Ειδικότερα η Ομοσπονδία για τα ζητήματα αυτά αναφέρει:
Α. Συνεργεία με προσωρινή άδεια λειτουργίας (μη προσαρμοζόμενα)
Το πρόβλημα των συνεργείων με προσωρινή άδεια λειτουργίας είναι ιδιαιτέρως σημαντικό και χρόνιο. Πρόκειται για τα συνεργεία αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων, τα οποία λειτουργούσαν πριν την 25.02.1998 (ημερομηνία ισχύος του πρώτου περί συνεργείων Διατάγματος, ήτοι του Π.Δ. 78/88) και για ποικίλους, κυρίως πολεοδομικούς, λόγους, δεν ήταν δυνατόν να ενταχθούν στις διατάξεις του Π.Δ. 78/1988 και να λάβουν άδεια λειτουργίας αορίστου χρόνου.
Δυστυχώς, η αντιμετώπιση της Πολιτείας στο ζήτημα αυτό κρίνεται παντελώς αποσπασματική και ανεπαρκής, εξαντλούμενη στη χορήγηση διαδοχικών παρατάσεων της λειτουργίας τους, χωρίς να παρέχεται μία εύλογη και οριστική λύση στο πρόβλημα. Τα συνεργεία αυτά, ως επί το πλείστον μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, επί σειρά ετών λειτουργούσαν «υπό αίρεση», με το φόβο της σφράγισης των εγκαταστάσεών τους να αιωρείται.
Πάγιο αίτημα της ΕΟΒΕΑΜΜ ήταν και είναι να προβλεφθεί νομοθετικά η συνέχιση της λειτουργίας των συνεργείων αυτών μέχρι το τέλος του οικονομικού κύκλου ζωής τους (συνταξιοδότηση – διακοπή λειτουργίας οικεία βουλήσει), εξ ου και υποβλήθηκε σχέδιο διάταξης, που είχε γίνει δεκτό από την προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, αλλά δεν προχώρησε εν όψει των εθνικών εκλογών του Οκτωβρίου 2009 και της αλλαγής ηγεσίας στο αρμόδιο Υπουργείο.
Β. ΙΚΤΕΟ
Μετά από επανειλημμένα αιτήματα της Ε.Ο.Β.Ε.Α.Μ.Μ. ήρθη ορθώς η απαγόρευση της ίδρυσης ΙΚΤΕΟ από επισκευαστές αυτοκινήτων, που είχε θεσπιστεί με τη διάταξη του άρθρου 16 παρ. Ι1 του Ν.3534/2007, ως αντιβαίνουσα ευθέως τόσο στην κοινοτική νομοθεσία για τον τεχνικό έλεγχο των οχημάτων και την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού, όσο και στις θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της επαγγελματικής ελευθερίας.
Ως γνωστόν, οι επισκευαστές αυτοκινήτων τυγχάνουν, εκ των πραγμάτων, οι κατεξοχήν – πρωτογενείς φορείς τεχνικού ελέγχου των οχημάτων, δυνάμενοι εξ επαγγέλματος να παρακολουθούν διαχρονικά και εκ του σύνεγγυς τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στο βιομηχανοποιημένο προϊόν του αυτοκινήτου, γεγονός που καθιστά εύλογη και επιβεβλημένη την παροχή της δυνατότητας δραστηριοποίησής τους και στον τομέα των ΙΚΤΕΟ. Σε κάθε περίπτωση, οι τιθέμενες από το ισχύον νομικό πλαίσιο διαδικασίες διαπίστευσης, εξασφαλίζουν την αντικειμενικότητα και την υψηλή ποιότητα του τεχνικού ελέγχου, όπως καταδεικνύει η από ετών λειτουργία των ήδη ιδρυθέντων ΙΚΤΕΟ από επισκευαστές αυτοκινήτων ανά την Επικράτεια, καθώς από την μέχρι τώρα εμπειρία, τα συνεταιριστικά ΙΚΤΕΟ των επισκευαστών που κατάφεραν (πρόλαβαν) να ιδρυθούν και να λειτουργήσουν, αποτελούν πρότυπα Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου και συγκεντρώνουν συντριπτικά την προτίμηση των καταναλωτών – ιδιοκτητών οχημάτων, στους οποίους παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες τεχνικού ελέγχου.
Παρ’ όλα αυτά, στο κατατεθέν σχέδιο Νόμου, εντελώς αδικαιολόγητα και ανεξήγητα, εξακολουθεί να υφίσταται διάταξη (Άρθρο 3 παρ. 4) που απαγορεύει τη χορήγηση άδειας επέκτασης στα ήδη ιδρυθέντα και λειτουργούντα ΙΚΤΕΟ επισκευαστών αυτοκινήτων, με την επίκληση της δήθεν αντικειμενικότητας του Τεχνικού Ελέγχου (δηλαδή για τις υπάρχουσες γραμμές υφίσταται αντικειμενικότητα, αλλά για τις νέες όχι;). Ίσως να πρόκειται για παραδρομή, η οποία δεν έχει καμία νομική ή ουσιαστική βασιμότητα, κατόπιν της ορθής άρσης της απαγόρευσης της ίδρυσης ΙΚΤΕΟ από τους δραστηριοποιούμενους στην επισκευή και συντήρηση αυτοκινήτων. Είναι δε ευνόητο ότι η δυνατότητα επέκτασης πρέπει να επιτρέπεται, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος.
Γ. Σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας
Η προβλεπόμενη στο σχέδιο νόμου σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας (Ε.Σ.Ο.Α.) κρίνεται, το δίχως άλλο, αναγκαία και επιβεβλημένη. Ωστόσο, στη διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου, όσον αφορά στα μέλη του Ε.Σ.Ο.Α., γίνεται αόριστη αναφορά σε εκπροσώπους φορέων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της οδικής ασφάλειας, χωρίς κανέναν απολύτως προσδιορισμό των φορέων αυτών . Στο σημείο αυτό θεωρούμε ότι, για νομοτεχνικούς και ουσιαστικούς λόγους, θα πρέπει στη σχετική διάταξη να ορίζονται ρητώς οι φορείς αυτοί, στους οποίους θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η Ε.Ο.Β.Ε.Α.Μ.Μ., δεδομένου ότι η οδική ασφάλεια συνέχεται άμεσα με την επισκευή και συντήρηση του αυτοκινήτου οχήματος.
Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Ομοσπονδία με την συμμετοχή της στο Εθνικό Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας θα μπορούσε να προσφέρει πολλά, λόγο της συσσωρευμένης εμπειρίας και τεχνικής γνώσης των μελών της και των καθημερινών καταστάσεων που αντιμετωπίζουν στα συνεργεία, αλλά και λόγο της εθνικής εμβέλειας και πανελλαδικής ενημέρωσης στην συγκέντρωση πληροφοριών που μπορεί να έχει καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο φορέα.
Επίσης η Ομοσπονδία είναι εκείνη που μπορεί άμεσα και πανελλαδικά να έχει την καλύτερη δυνατή επαφή με τον όποιο κάτοχο του οχήματος, να μεταφέρει μηνύματα ή να βοηθήσει αποτελεσματικά σε κάθε διάδοση πληροφοριών και μηνυμάτων. Ας μην ξεχνάμε μάλιστα ότι παλιότερα, ομαδικά συνεργεία από μέλη σωματείων της ομοσπονδίας έβγαιναν στους εθνικούς δρόμους και έδιναν τεχνική βοήθεια και όχι μόνον. Γιατί όχι και σήμερα;
