Περιεχόμενα Άρθρου
Στις Βρυξέλλες είχα να πάω πολλά χρόνια. Από τότε που ως Τεχνικός Διευθυντής της ΜΑΖDA πήγαινα μερικές φορές τον χρόνο. Γι’ αυτό και έμεινα έκπληκτος όταν είδα στην περιοχή του Κεντρικού Σιδηροδρομικού Σταθμού, όπου ήταν το Ξενοδοχείο μου, νέα πελώρια κτήρια από τζάμι και σίδερο, να υψώνονται κατά δεκάδες στον γκρίζο ουρανό της πόλης. Είναι η περιοχή όπου στεγάζονται όλες οι μεγάλες οικονομικές και Ευρωπαϊκές υπηρεσίες και εταιρείες.
Ήταν οι μέρες με το πολύ κρύο και τα χιόνια, που ταλαιπωρούσαν ολόκληρη την Ευρώπη και δεν απέφυγα συγκρίσεις με άλλες πόλεις πχ. της Γερμανίας, όπου είχα μείνει για μεγάλο διάστημα. Προσγειωθήκαμε σε ένα παγωμένο αεροδρόμιο, χωρίς εμφανείς προσπάθειες καθαρισμού του. Με στοίβες από χιόνια, που ανάγκαζαν τα αεροπλάνα να κάνουν έναν μεγάλο γύρο, για να φτάσουν στις φυσούνες. Στην πόλη τα ίδια. Οι δρόμοι γεμάτοι χιόνι, που κανένας δεν καθάριζε. Στο Μόναχο οι κάτοικοι ξυπνούν από τις 5 για να καθαρίσουν από το χιόνι και τον πάγο το πεζοδρόμιό τους, μην και γλιστρήσει κάποιος και τον πληρώσουν χρυσό. Τόσο αυστηρός είναι εκεί ο νόμος. Στις Βρυξέλλες δεν φαίνεται να ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο καθαρισμός. Εντύπωση μου έκαναν οι πολλοί έγχρωμοι και οι πολλοί ζητιάνοι. Αρκετοί από αυτούς είχαν βρεί καταφύγιο στον ζεστό σταθμό, όπου είχαν κατασκηνώσει με τις κουβέρτες τους και τα σακίδιά τους, ανάμεσα σε τουρίστες που περίμεναν τα τραίνα. Εξ’ ίσου πολλοί και οι Μωαμεθανοί. Τους αναγνώριζες από τις γυναίκες τους, οι οποίες φορούσαν το παραδοσιακό τσεμπέρι και πάνω από τα παλτά τους την καθιερωμένη κελεμπία. Με τόσους μη Ευρωπαίους αναρωτιέται κανείς που θα καταλήξει η Ευρώπη σε λίγα χρόνια. Θα είμαστε η μειονότητα και θα ζητάμε στις χώρες μας ίσα δικαιώματα με τους … εισβολείς !
Η πόλη
Οι Βρυξέλλες δεν είναι μια ιδιαίτερα ωραία πόλη. Όμως στο μικρό παραδοσιακό κέντρο της υπάρχει μια (μικρή σχετικά) πλατεία με καταπληκτικά παλάτια και κτίρια γύρω – γύρω, διακοσμημένα τα περισσότερα με επίχρυσα αγάλματα. Γνωστό αξιοθέατο ένα σιντριβάνι, όπου το νερό προέρχεται από ένα μπρούντζινο παιδάκι που κάνει τσίσια, ενώ υπάρχει και μια μπρούντζινη κοιμωμένη, την οποία πρέπει να χαϊδέψεις για να σου φέρει τύχη. Χαρακτηριστικές είναι και οι πολλές στοές με όμορφες τζαμαρίες στην οροφή, που προσφέρουν προστασία στους πελάτες των καταστημάτων, απαραίτητη ίσως σε ένα μέρος με τόσο ψυχρό κλιμα. Εντύπωση μου έκαναν, όπως και παλαιότερα, τα άπειρα καταστήματα που πουλούν σοκολατάκια. Διακοσμημένα άψογα σου θυμίζουν μπουτίκ ακριβών κοσμημάτων και λιγότερο σοκολατάδικα. Στις διαβάσεις πεζών πολλοί σταματούν ευλαβικά για να περάσει ο πεζός, όπως συνηθίζεται σε ολόκληρη την Ευρώπη, άλλοι τόσοι όμως δεν σου δίνουν σημασία και περνούν όμοια όπως και σε εμάς. Εξ’ ίσου πολλοί πεζοί περνούν επίσης παράτυπα όταν το ανθρωπάκι στα φανάρια δείχνει κόκκινο. Να είναι άραγε η επίδραση των πολλών ξένων σε όλα αυτά; Ποιος ξέρει. Στα περίπτερα πολλά περιοδικά με Gay φωτογραφίες, ότι πρέπει για τα παιδάκια 12 – 13 ετών, που περνούν πηγαίνοντας στο σχολείο. Έριξα και μια ματιά στα Τουριστικά γραφεία, για να δω πόσο πληρώνουν οι ξένοι για διακοπές στην Ελλάδα. Δυστυχώς όμως αυτό που διαπίστωσα είναι ότι στα γραφεία διαφημίζονταν όλα τα μέρη του Κόσμου για θερινές και Πασχαλινές διακοπές, πλην ….. της Ελλάδας. Και αυτό παρ’ όλα τα τεράστια έξοδα που έκανε ο πρώην Πρόεδρος του ΕΟΤ και τα οποία μας δείχνουν καθημερινά στα κανάλια και μας αγανακτούν. Και παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα ανύπαρκτη, σε αντίθεση με την Κύπρο.
Συγκρίσεις με την Ελλάδα
Το φαγητό ακόμα και στο ακριβό παραδοσιακό κέντρο είναι σχετικά φτηνό. 15 με 35 € με σούπα, κυρίως φαγητό, γλυκό και ένα ποτό. Μόνο το κρασί είναι ακριβότερο από ότι στην Ελλάδα. Όμως η μπίρα είναι ιδιαίτερα καλή και συνήθως προτιμάται. Υπάρχουν άλλωστε περί τις 185 διαφορετικές μπύρες για να διαλέξει κανείς.
Και το ξενοδοχείο 4ων αστέρων όπου μέναμε ήταν ιδιαίτερα φτηνό. Κόστιζε 100 € το δίκλινο τη βραδιά, όταν σε εμάς στη Κοζάνη πχ. ένα απλό ξενοδοχείο κοστίζει 200 €.
Φαίνεται όμως ότι τον Έλληνα θα τον ξεζουμίσουν όλοι ως το μη παρέκει. Διότι διαπίστωσα ότι η διαφορά μεταξύ της τιμής αγοράς και πώλησης $ ως προς το € για 21.000 $ ανέρχεται στην μεν Ελλάδα σε 1.070 € ενώ αντίστοιχα στο Βέλγιο σε 2 € και 10 σέντ! Για να το πω αλλιώς η διαφορά αγοράς – πώλησης στην Ελλάδα είναι 5 € και δέκα σεντ, ενώ στις Βρυξέλλες μόνο 1 σεντ. Τόσο καλά!
Στην τηλεόραση το βράδυ βλέπει κανείς και το Ελληνικό ΕΡΤ1. Άκουγα λοιπόν να λένε ότι τώρα με το κρύο θα αυξηθούν τα κρούσματα της γρίπης. Θυμάμαι όμως ότι παλαιότερα μας έλεγαν πως η γρίπη έχει γενικότερα έξαρση στην Ελλάδα, επειδή το ζεστό μας κλίμα επιτρέπει στους ιούς να επιβιώνουν. Αντίθετα στην Ελληνική τηλεόραση έλεγαν φέτος, ότι τώρα που θα έρθουν τα κρύα και σε εμάς θα αυξηθούν «δραματικά» τα κρούσματα της γρίπης και ότι πρέπει να εμβολιαστούμε όλοι. Στο Βέλγιο πάλι και στις άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις, όπου το θερμόμετρο έπεσε σε θερμοκρασίες κρασίες πολύ κάτω από το μηδέν, επιστρέφουν σωρηδόν τις παραγγελίες και τα εμβόλια, επειδή πιστεύουν ότι με το κρύο οι ιοί εξοντώνονται. Ποια λοιπόν είναι η αλήθειά; Θα το μάθουμε ποτέ;
Σε αντίθεση με τον πηγαιμό μου μια καθημερινή, το αεροπλάνο στην επιστροφή ήταν γεμάτο. Ήταν βλέπετε Παρασκευή βράδυ και μεγάλο πλήθος Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων, που εργάζονται στις Βρυξέλλες, επιστρέφουν για το Σαββατοκύριακο στην Πατρίδα. Με έξοδά μας φαντάζομαι και μακάρι να κάνω λάθος.
Η Αϊτή
Από την πρώτη μέρα που βρέθηκα εκεί τα ξένα κανάλια έδειχναν τη δυστυχία της Ταϊτής μετά τον σεισμό της 13ης Ιανουαρίου. Και η πίκρα μου είναι μεγάλη, όταν βλέπεις να ασχολούνται με το να συγκεντρώσουν χρήματα, με την αναρχία, με το να δείχνουν από το ελικόπτερο πόσα σπίτια καταστράφηκαν και τι ζημιές έγιναν στο παλάτι, τη στιγμή που κάτω από τα χαλάσματα αργοπεθαίνουν άνθρωποι και μικρά παιδιά, ακόμα και σήμερα που γράφω αυτές τις σειρές (22 Ιανουαρίου), αντί να στείλουν όλοι στρατό και διασώστες για να σώσουν όσο περισσότερους γίνεται. Όταν 9 μέρες μετά βγάζουν παιδάκια ζωντανά, η κάθε ενέργεια που δεν επικεντρώνεται στη διάσωση των εγκλωβισμένων παίρνει εγκληματικές διαστάσεις. Η Ελλάδα πρότυπο οργάνωσης όπως πάντα είπε ότι δεν μπορούσε να στείλει βοήθεια γιατί χρειάζονταν 24 ώρες για να φτάσει εκεί. Γεγονός χωρίς ιδιαίτερη σημασία, αφού οι Γάλλοι και οι Βέλγοι έφτασαν επίσης μία μέρα μετά από την ίδια σχεδόν απόσταση με εμάς. Εμείς τελικά στείλαμε στις 17 Ιανουαρίου κάποιους και στις 25 Ιανουαρίου αρχίζει έρανος για να στείλουμε χρήματα (!!) εκεί που οι άνθρωποι πεθαίνουν μαρτυρικά χωρίς νερό και φαγητό κάτω από τα μπετόν. Οι Αμερικάνοι βέβαια έστειλαν με την ευκαιρία στρατό, πολεμικά πλοία και αεροπλάνα, για να εξασφαλίσουν την επιβολή τους εκεί, καθυστερούν στο αεροδρόμιο τις προσγειώσεις ανθρωπιστικής βοήθειας και αρχίζουν την ανοικοδόμηση (εκεί πέφτει το χρήμα) αφού επίσημα αποφασίστηκε να σταματήσει η αναζήτηση επιζώντων και ας υπάρχουν ακόμα πιθανότητες να περιμένουν, ζωντανοί και απελπισμένοι άνθρωποι, να τους βρούμε. Ωραία διεθνή κοινότητα έχουμε.
Η Dacia και άλλοι
Στη συνάντηση όπου παραβρέθηκα, έμαθα ότι στο Βέλγιο συναρμολογούνται 5 μεγάλες μάρκες αυτοκινήτων (VW, FORD κλπ) και ότι στη Ρουμανία η Dacia – Renault συνεργάζεται με τα εκεί πανεπιστήμια για να εκπαιδεύσει μηχανικούς που προωθεί κατόπιν σε σημαντικές θέσεις στην παραγωγή, σχεδιασμό κλπ. Αν θυμάμαι καλά μας έλεγαν ότι τα 6 εργοστάσια συναρμολόγησης που υπήρχαν παλαιότερα στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου και του μεγάλου της Nissan στον Βόλο, έπρεπε να κλείσουν επειδή η ένταξή μας στην ΕΕ τα έκανε ασύμφορα. Πώς να εξηγείται άραγε το ότι στο Ευρωπαϊκό Βέλγιο και την πρόσφατα Ευρωπαϊκή Ρουμανία η συναρμολόγηση, όχι μόνο συμφέρει, αλλά και το ότι οι εξαγωγές των συναρμολογούμενων αυτοκινήτων αποτελούν πηγή πλούτου για τις χώρες αυτές;
Πώς θα αντέξει η ελληνική οικονομία χωρίς την παραμικρή παραγωγή; Πώς θα μειωθεί το τεράστιο έλλειμμα μας, όταν οι μισοί εργαζόμενοι είναι υψηλόμισθοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι ελληνικές εταιρείες απλώς μεταπωλούν εισαγόμενα προϊόντα; Μήπως δεν βλέπουν οι ξένοι ότι για τις Τράπεζες βρέθηκαν αμέσως 29 δις €, ενώ για τους αγρότες μας, οι οποίοι παράγουν τουλάχιστον κάτι, δεν υπάρχει ούτε «σάλιο»; Γι’ αυτό και σε κάθε εφημερίδα που εύρισκα στο ξενοδοχείο υπήρχε αναφορά στο οικονομικό χάλι της Ελλάδας, αλλά και σκέψεις μήπως βγούμε από το ΕΥΡΩ.
Και ίσως δεν είναι τυχαία η αναφορά, ότι αν φύγουμε από το ΕΥΡΩ θα πρέπει να βγούμε και από την ΕΕ. Πέραν του ότι αυτό δεν αληθεύει, αφού ούτε η Τσεχία και ούτε η Αγγλία έχουν ΕΥΡΩ, ενώ παραμένουν στην ΕΕ, τέτοιες πονηρές αναφορές σηματοδοτούν το γιατί δημιουργήθηκε η οικονομική μας κρίση: Διότι έτσι θα μας σπρώξουν εκτός ΕΕ και τότε οι κολλητοί των συμμάχων μας θα μπορέσουν εύκολα να εισβάλουν στη Χώρα μας, χωρίς να δεσμεύονται από την Ευρωπαϊκή μας υπόσταση. Και ο Θεός βοηθός.
Λίνος Κουντουράς
Υ.Γ.
Στις 25 του Γενάρη, η Ελληνική αποστολή, έσωσε έναν νέο άνθρωπο μέσα από τα ερείπια (με τη βοήθεια Γάλλων και Αμερικάνων) 12 μέρες μετά τον σεισμό και σε πείσμα των εκεί διοικούντων, που είχαν διακόψει “επισήμως” την περαιτέρω διάσωση επιζώντων, …. για να …. επιταχυνθεί η ανοικοδόμηση (αυτή αφήνει κέρδη και μίζες). Ένα μπράβο στους θαυμάσιους Έλληνες. Για’ αυτό θα έπρεπε να είχαμε πάει νωρίτερα!
