Η Ιαπωνία, ένα κράτος οργανωμένο, συγκροτημένο και προνοητικό, με κόσμο πειθαρχημένο, ήρεμο, ευγενικό και καρτερικό, χωρίς εξάρσεις και υστερίες, βρέθηκε μέσα σε 10 λεπτά της ώρας, αντιμέτωπη με μια τέτοια καταστροφή, που μόνο με την τραγωδία του πυρηνικού πολέμου μπορεί να συσχετιστεί. Μια συμφορά που και τότε, πάλι ο ίδιος αυτός λαός είχε την ατυχία να βιώσει.
«Ο άνθρωπος προγραμματίζει και ο Θεός καθορίζει» λέει ένα Γερμανικό ρητό σε ελεύθερη μετάφραση.
Ταιριάζει απόλυτα στην απίστευτη τραγωδία που χτύπησε την Ιαπωνία σαν κεραυνός εν αιθρία, πριν από λίγες μέρες. Εκεί που όλοι ζούσαν ειρηνικά, με τα σχέδιά τους για το μέλλον, χωρίς μεγάλα προβλήματα, έχοντας μια γιγάντια βιομηχανία να λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένο ρολόϊ, με την οικονομία της στην τρίτη θέση στον κόσμο και όντας προετοιμασμένοι με αξιοθαύμαστη σχολαστικότητα και αποτελεσματικότητα για την αντιμετώπιση κάθε προβλήματος, όπως το ενδεχόμενο ενός ισχυρού σεισμού, βρέθηκαν ξαφνικά στο χείλος της καταστροφής.
Πώς αλήθεια να προβλέψουν, ότι στα πυρηνικά τους εργοστάσια, που είναι εντελώς απαραίτητα για ένα κράτος χωρίς ενεργειακά αποθέματα στο υπέδαφός του και μακριά από κάθε σημείο εξόρυξης πετρελαίου, φυσικού αερίου κ.λπ. θα γινόταν ταυτόχρονα μία διπλή καταστροφή, με εντελώς απίθανες συνέπειες, με ανυπολόγιστες ακόμα και σήμερα επιπτώσεις.
Οι Ιάπωνες είχαν επίγνωση της μεγάλης σεισμικότητας που παρουσιάζει η περιοχή τους και είχαν προετοιμαστεί για την αντιμετώπιση, όχι μόνο ενός ισχυρού σεισμού, αλλά και ενός ξαφνικού τσουνάμι. Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες είχαν κατασκευαστεί, έτσι ώστε να έχουν ιδιαίτερα μεγάλη αντοχή σε σεισμικές δυνάμεις και έχουν κτιστεί σε έδαφος με άμμο και πηλό, που απορροφάει ακόμα και δυνατές δονήσεις. Και τα πυρηνικά εργοστάσια άντεξαν. Τα συστήματα ασφαλείας αποδείχτηκαν απολύτως επαρκή και ο απίστευτα ισχυρός σεισμός δεν τους προκάλεσε καμία ζημιά. Πώς να προβλέψουν όμως, ότι τον σεισμό θα ακολουθούσε ένα κύμα, ύψους 10 ή περισσότερων μέτρων;
Τα συστήματα ασφαλείας αποδείχτηκαν
επαρκή και ο απίστευτα ισχυρός σεισμός
δεν προκάλεσε ζημιές. Το τσουνάμι όμως;
Πέραν όμως αυτού, επειδή για την δευτερεύουσα ψύξη, χρησιμοποιείται θαλασσινό νερό, το κέντρο παραγωγής ηλεκτρισμού Fukushima, με συνολικά έξι, πυρηνικούς αντιδραστήρες, εκ των οποίων τρεις σε λειτουργία, βρισκόταν κοντά στη θάλασσα. Γι’ αυτό είχαν προβλέψει και για την περίπτωση που την περιοχή θα έπληττε ένα μεγάλο τσουνάμι, κτίζοντας παραλιακά έναν ισχυρό τοίχο ύψους 5 μέτρων. Λίγο χαμηλότερο από ένα διώροφο σπίτι. Που να φανταστούν ότι το κύμα που κινδυνεύει να τους χαλάσει τη ζωή για πολλές γενιές θα είχε ύψος 10 μέτρων (πολλοί μιλούσαν για στιγμιαία είκοσι μέτρα ύψος). Δηλαδή σαν μια τριώροφη ή στην άλλη περίπτωση εξαώροφη πολυκατοικία!!
Είναι δε εντυπωσιακό το ότι ακριβώς το σύστημα ασφαλείας ήταν αυτό που οδήγησε στην καταστροφή. Ας δούμε με λίγα λόγια το τι ακριβώς συνέβη:
Μόλις χτύπησε ο τρομερός σεισμός, οι ενσωματωμένοι στα συστήματα ασφαλείας σεισμογράφοι διέκοψαν αυτόματα τη λειτουργία των αντιδραστήρων. Βέβαια παρά την διακοπή, πρέπει, για ένα σχετικά μεγάλο διάστημα, να εξασφαλιστεί η συνέχιση της ψύξης του ουράνιου, ώστε η θερμοκρασία του να πέσει σταδιακά.
Όμως με την αυτόματη διακοπή της λειτουργίας των αντιδραστήρων, διακόπηκε και η ρευματοδότηση των αντλιών του ψυκτικού υγρού, το οποίο αποτελεί ένα απολύτως κλειστό κύκλωμα, αφού περνώντας μέσα από το ουράνιο, είναι σε μεγάλο βαθμό ραδιενεργό και ψύχεται με τη σειρά του από θαλάσσιο νερό, μέσα από κατάλληλους εναλλακτήρες θερμότητας.
Το ψυκτικό υγρό περνώντας μέσα από το ουράνιο εξατμίζεται, δημιουργεί πίεση και κινεί τις τουρμπίνες, οι οποίες παράγουν το ηλεκτρικό ρεύμα.
Με τη διακοπή της λειτουργίας των αντιδραστήρων, διακόπηκε και η ηλεκτροδότηση των αντλιών του ψυκτικού υγρού. Υπήρχε βέβαια πρόβλεψη να λειτουργήσουν άμεσα τα εφεδρικά ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη, για να εξασφαλιστεί η ψύξη. Και τότε ήρθε το τσουνάμι. Το κύμα που έτρεχε με 900 χιλιόμετρα την ώρα, πέρασε με απίστευτη ευκολία το φράγμα και σάρωσε τα πάντα, μεταφέροντας μαζί του χιλιόμετρα βαθειά στην ενδοχώρα, αυτοκίνητα, φορτηγά πλοία, σπίτια, σκεπές και ανθρώπους. Ύστερα από λίγο ξαναγύρισε πίσω, κουβαλώντας όλα αυτά μακριά μέσα στον ωκεανό. Τόσο βαθειά, που κάποιος που είχε σωθεί πάνω σε μια σκεπή σπιτιού, βρέθηκε στη θάλασσα, 15 χιλιόμετρα μακριά από την ακτή.
Η συμπεριφορά των Ιαπώνων στην βιβλική
αυτή καταστροφή μόνο θαυμασμό
και συγκίνηση προκαλεί σε όλους μας
Το τι ακριβώς συνέβη εκείνη τη στιγμή στις αντλίες των αντιδραστήρων, κανείς δεν γνωρίζει. Γεγονός είναι ότι η εφεδρική ηλεκτροδότηση χάλασε. Οι τεχνικοί προσπάθησαν να συνδέσουν άλλες μονάδες με καλώδια, όμως μέσα στην καταστροφή δεν ήταν εύκολη η εξεύρεση των απαραίτητων υλικών και εργαλείων. Χωρίς την ψύξη, η θερμοκρασία του ατμού ανέβηκε απαγορευτικά. Για να μειωθεί η πίεση, οι τεχνικοί αναγκάστηκαν να ανοίξουν μία βαλβίδα ασφαλείας, ελευθερώνοντας στην ατμόσφαιρα ραδιενεργούς ατμούς. Κάτω από την υψηλή πίεση και θερμοκρασία δημιουργήθηκε υδρογόνο, που διέφυγε στην οροφή της εγκατάστασης και εξερράγη, βάζοντας σε κίνδυνο το όλο σύστημα ασφαλείας.
