Πόση Ηλεκτρο-μαγνητική ακτινοβολία “τρώμε” την ημέρα; Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ήταν τα αποτελέσματα της έρευνας που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο ΙΔΕΕΑ σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που δέχεται ένας οδηγός οχήματος. Στο πρώτο μέρος έγινε μια γενική αναφορά στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και τι γίνεται με τις οικιακές συσκευές. Στο δεύτερο μέρος μπορείτε να δείτε τι γίνεται με τα διάφορα οχήματα.
Οι μετρήσεις αφορούσαν ένα υβριδικό αυτοκίνητο, ένα βενζινοκίνητο όχημα, ένα πετρελαιοκίνητο όχημα και ένα μοτοποδήλατο (σκούτερ). Τα αποτελέσματα στην συνέχεια…
Τι έδειξαν οι μετρήσεις;
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το ζητούμενο είναι στην θέση του οδηγού να υπάρχει η μικρότερη δυνατή ακτινοβολία η οποία εξαρτάται εκτός των άλλων και από την απόσταση του ατόμου από την πηγή εκπομπής. Οι μετρήσεις λοιπόν σε 4 διαφορετικά οχήματα έδειξαν ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτα στοιχεία..
Οι μετρήσεις στο υβριδικό όχημα:
Παρατήρηση: Για την μέτρηση της ηλεκτρικής ακτινοβολίας πολλαπλασιάζετε επί 10 Volts/meter
Συμπέρασμα:
Αν και θα περίμενε κανείς η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που δέχεται ένας οδηγός να είναι μεγαλύτερη σε ένα υβριδικό όχημα, λόγω των πολλών ηλεκτρολογικών και ηλεκτρονικών του εξαρτημάτων και της υψηλής τάσης των 650 volts, το αποτέλεσμα είναι τελείως διαφορετικό. Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που δέχεται ο οδηγός του υβριδικού οχήματος που μετρήθηκε είναι σημαντικά μικρότερη από το αντίστοιχο βενζινοκίνητο όχημα. Αυτό ίσως οφείλεται στην περισσότερη κατασκευαστική φροντίδα και μεριμνά που υπάρχει στον τομέα έλεγχου της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας λόγο και της φύσης του οχήματος.
Οι μετρήσεις στο πετρελαιοκίνητο όχημα:
Συμπέρασμα:
Χαμηλές τιμές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, σε σχέση με τα βενζινοκίνητα οχήματα, μετρήθηκαν και στο πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητο τόσο κοντά στον χώρο του κινητήρα όσο και στον εσωτερικό χώρο των επιβατών. Αυτό λόγω της έλλειψης του συστήματος ανάφλεξης στους πετρελαιοκινητήρες.
Οι μετρήσεις στο βενζινοκίνητο όχημα:
Συμπέρασμα:
Υψηλότερες τιμές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην θέση του οδηγού, σε σχέση με το υβριδικό και πετρελαιοκίνητο αυτοκίνητο, μετρήθηκαν στο βενζινοκίνητο αυτοκίνητο. Αυτό λόγω της ύπαρξης του συστήματος ανάφλεξης και των πολλών ηλεκτρονικών και ηλεκτρομηχανικών μηχανισμών που έχει ένα σημερινό σύγχρονο αυτοκίνητο. Ίσως όμως οφείλεται και στο γεγονός ότι από πλευράς κατασκευαστών τα μέτρα προστασίας για την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, στα αυτοκίνητα με θερμικούς κινητήρες είναι μικρή ή και ανύπαρκτη.
Οι μετρήσεις στο μοτοποδήλατο:
Συμπέρασμα:
Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος ήταν τα ευρήματα στο “σκούτερ”. Βρέθηκαν οι υψηλότερες τιμές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας κοντά στον κινητήρα και στην θέση του οδηγού, σε σχέση με τα άλλα οχήματα. Αυτό και λόγω της ύπαρξης του συστήματος ανάφλεξης, άλλα και λόγω της έλλειψης άλλων ενδιάμεσων προστατευτικών – μονωτικών υλικών. Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στο ύψος του ώμου ήταν ίδια σχεδόν με αυτή που δέχεται ο οδηγός ενός βενζινοκίνητου οχήματος, ενώ χαμηλότερα, στο ύψος της μέσης ήταν υψηλότερη λόγω του ότι πλησιάζαμε με το όργανο πιο κοντά τον κινητήρα.
Η άποψή μας
Αυτά είναι τα στοιχεία των μετρήσεων σε 4 διαφορετικά είδη οχημάτων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι μέσες τιμές αντιστοιχών ερευνών αναφέρουν ότι ένας επιβάτης ενός οχήματος μπορεί να δέχεται ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία περίπου 4 mG στην θέση του οδηγού. Επειδή όμως κάποια υλικά (καλώδια, μέταλλα, συνθετικά, πλαστικά κ.α.) μαγνητίζονται μόνιμα όταν ένα όχημα κινείται. Ένα παιδί, ακόμη και στις πίσω θέσεις ενός σχολικού λεωφορείου μπορεί να δέχεται μαγνητική ακτινοβολία έως και 20 mG.
Σήμερα οι άνθρωποι υποβάλλονται όλο και περισσότερο σε διάφορες μορφές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίες χωρίς να μπορεί με βεβαιότητα κάποιος να πει τι αυτό μπορεί να σημαίνει για το μέλλον της υγείας τους.
Ο αριθμός των ερευνών που έχουν γίνει κατά τα τελευταία 30 χρόνια για την επίδραση των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων στον άνθρωπο είναι εκπληκτικός. Έχουν γίνει περισσότερες των 25.000 επιστημονικών δημοσιεύσεων, πράγμα που δεν έγινε για κανένα άλλο περιβαλλοντικό παράγοντα που πιθανόν να επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία χωρίς να τεκμηριώνεται (τουλάχιστον με βεβαιότητα) ότι η μη ιονίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι αιτία καρκίνου.
Γεγονός όμως είναι ότι οι προφυλάξεις που συστήνονται από τους διεθνείς οργανισμούς όπως η Παγκόσμιος Οργάνωση Υγείας και η Διεθνής Επιτροπή Προστασίας από τη Μη Ιονίζουσα Ακτινοβολία (International Commission on Non-Ionizing Radiation Protection, ICNIRP), για την εφαρμογή στάνταρτ για τη μέγιστη δυνατή προστασία των ανθρώπων από την έκθεση σε μη ιονίζουσα ακτινοβολία, παρέχουν πολύ μεγάλα περιθώρια ασφάλειας.
