Νέα συμφωνία-ορόσημο για τη μείωση της χρήσης υδροφθορανθράκων
Εκπρόσωποι από σχεδόν 200 χώρες συναντήθηκαν στο Κιγκάλι της Ρουάντα και κατέληξαν σε μια παγκόσμια συμφωνία ορόσημο για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου που χρησιμοποιούνται σε ψυγεία και κλιματιστικά μηχανήματα για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.
Η συμφωνία, που επιτεύχθηκε έπειτα από ολονύκτιες διαπραγματεύσεις, χωρίζει τις χώρες σε τρεις ομάδες στις οποίες τίθενται διαφορετικές προθεσμίες για τη μείωση των βιομηχανικών αερίων υδροφθορανθράκων (HFC). Αντίθετα με τη συμφωνία του Παρισού, η συμφωνία του Κιγκάλι είναι νομικά δεσμευτική, θέτει πολύ συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και περιλαμβάνει συμφωνία με τις πλούσιες χώρες να βοηθήσουν τις φτωχές χώρες να προσαρμόσουν την τεχνολογία τους.
Βάσει της συμφωνίας, τα αναπτυγμένα κράτη, περιλαμβανομένων πολλών ευρωπαϊκών χωρών και των Ηνωμένων Πολιτειών, δεσμεύονται να μειώσουν σταδιακά τη χρήση αερίων σε σχέση με τα επίπεδα του 2011-2013, ξεκινώντας με μια μείωση της τάξης του 10% έως το 2019 και φθάνοντας στο 85% έως το 2036. Μια δεύτερη ομάδα αναπτυσσομένων χωρών, μεταξύ των οποίων η Κίνα και οι αφρικανικές χώρες, δεσμεύθηκαν να αρχίσουν τη μετάβαση το 2024. Μία μείωση 10% σε σχέση με τα επίπεδα του 2020-2022 πρέπει να επιτευχθεί έως το 2029 και να φθάσει το 80% έως το 2045.
Μια τρίτη ομάδα αναπτυσσομένων χωρών, που περιλαμβάνει την Ινδία, το Πακιστάν, το Ιράν, το Ιράκ και τις χώρες του Κόλπου, δεσμεύθηκαν να αρχίσουν να παγώνουν τη χρήση αυτών των αερίων το 2028, να τη μειώσουν κατά 10% σε σχέση με την περίοδο 2024-2026 έως το 2032 και στη συνέχεια να τη μειώσουν κατά 85% έως το 2047.
Οι υδροφθοράνθρακες χρησιμοποιούνται από τη δεκαετία του 1990 σε αντικατάσταση των CFC (χλωροφθαρανθράκων) που θεωρούνται οι κύριες αιτίες για την καταστροφή της ζώνης του όζοντος. Ωστόσο αν και θεωρούνται συμβατικοί για το όζον, έχουν αποδειχθεί προβληματικοί στην κλιματική αλλαγή. Γι’ αυτό παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2009, μια τροποποίηση του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ για την κατάργησή τους.
