
Μια νέα γενιά αμαξωμάτων με χαμηλού βάρους υλικά, όπως το αλουμίνιο χρησιμοποιούνται σήμερα στην αυτοκινητοβιομηχανία. Ένα από τα υλικά που χρησιμοποιείται σήμερα στην κατασκευή τόσο των εξαρτημάτων του αυτοκινήτου όσο και των τμημάτων του αμαξώματος είναι το αλουμίνιο και τα κράμματά του.
Το αλουμίνιο εκτός από το κόστος του συνδιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα όπως το χαμηλό βάρος του, απαιτεί όμως ιδιαίτερες τεχνολογίες τόσο στις κατασκευαστικές εφαρμογές όσο και στις επισκευαστικές. Στην συνέχεια θα δωθούν όλες εκείνες οι πληροφορίες που αφορούν την επισκευή και συντήρηση των αλουμινένιων αμαξωμάτων χρησιμοποιώντας σαν βάση το αμάξωμα του Audi A2.
Παραγωγή
Η πρώτη ύλη για το αλουμίνιο είναι ο βωξίτης
Ο βωξίτης δημιουργείται μέσω διάβρωσης ασβεστόλιθου και πυριτικής πλίνθου κάτω από αντίστοιχες κλιματολογικές συνθήκες. Ονομάστηκε έτσι από την τοποθεσία ανεύρεσής του, Les Banx, στη νότια Γαλλία.
Σήμερα είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο μέταλλο μετά το χάλυβα, παρόλο που η οικονομική παραγωγή του μόλις εδώ και περίπου 100 χρόνια είναι δυνατή. Η δυσκολία ήταν στην αφαίρεση του από το μετάλλευμα, επειδή το αλουμίνιο με το οξυγόνο δημιουργεί μια πολύ σταθερή ένωση οξειδίου και γι’ αυτό δεν μπορεί να παραχθεί με λιώσιμο (τήξη) όπως π.χ. ο σίδηρος ή ο χαλκός με τη βοήθεια του άνθρακα από το μετάλλευμα.
Μετά τη δυναμομηχανή του Werner v. Siemens υπήρχε κατά το τέλος του 19ου αιώνα η δυνατότητα, να παραχθεί το αλουμίνιο σε μεγάλη ποσότητα με ηλεκτρολυτικό τρόπο.
Ο βωξίτης επεξεργάζεται με μεγάλη κατανάλωση ενέργειας σε αλουμίνα και μέσω της ηλεκτρόλυσης σε μεταλλεύσιμο αλουμίνιο. Από αυτό γίνονται κατόπιν μέσω πρόσμειξης μαγνησίου και πυριτίου (τα σημαντικότερα συστατικά κράματος) υψηλής ποιότητας κράματα αλουμινίου. Αυτά τα κράματα σχηματίζουν τη βάση για τα προφίλ εξώθησης, τους χυτούς κόμβους και τις λαμαρίνες αλουμινίου.

