ΘΕΜΑ: ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ – ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΟΒΕΑΜΜ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ «ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΚΥΡΩΣΗ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ Ο.Α.Σ.Θ. ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ»
Αξιότιμοι κ. Βουλευτές
Η Ε.Ο.Β.Ε.Α.Μ.Μ. είναι η πανελλήνια δευτεροβάθμια επαγγελματική οργάνωση των επισκευαστών αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μηχανημάτων όλων των ειδικοτήτων, εκπροσωπεί δε πανελλαδικά το σύνολο σχεδόν των πρωτοβάθμιων επαγγελματικών σωματείων των επισκευαστών αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων (50 πρωτοβάθμια σωματεία – μέλη), τα οποία εκπροσωπούν περί τους 18.000 ανεξάρτητους επισκευαστές αυτοκινήτων.
Εν όψει του κατατεθέντος (από 12-10-2010) σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, σας υποβάλλουμε τις προτάσεις – αιτήματα – θέσεις μας (με σχετικό φάκελο), σύμφωνα με τα ήδη κατατεθέντα στο αρμόδιο Υπουργείο υπομνήματά μας και τα διαμειφθέντα στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις εκπροσώπων μας με τους υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου. Ειδικότερα:
Α. Συνεργεία με προσωρινή άδεια λειτουργίας (μη προσαρμοζόμενα)
Το πρόβλημα των συνεργείων με προσωρινή άδεια λειτουργίας είναι ιδιαιτέρως σημαντικό και χρόνιο. Πρόκειται για τα συνεργεία αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων, τα οποία λειτουργούσαν πριν την 25.02.1998 (ημερομηνία ισχύος του πρώτου περί συνεργείων Διατάγματος, ήτοι του Π.Δ. 78/88) και για ποικίλους, κυρίως πολεοδομικούς, λόγους, δεν ήταν δυνατόν να ενταχθούν στις διατάξεις του Π.Δ. 78/1988 και να λάβουν άδεια λειτουργίας αορίστου χρόνου.
Δυστυχώς, η αντιμετώπιση της Πολιτείας στο ζήτημα αυτό κρίνεται παντελώς αποσπασματική και ανεπαρκής, εξαντλούμενη στη χορήγηση διαδοχικών παρατάσεων της λειτουργίας τους, χωρίς να παρέχεται μία εύλογη και οριστική λύση στο πρόβλημα. Τα συνεργεία αυτά, ως επί το πλείστον μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, επί σειρά ετών λειτουργούσαν «υπό αίρεση», με το φόβο της σφράγισης των εγκαταστάσεών τους να αιωρείται.
Πάγιο αίτημα της ΕΟΒΕΑΜΜ ήταν και είναι να προβλεφθεί νομοθετικά η συνέχιση της λειτουργίας των συνεργείων αυτών μέχρι το τέλος του οικονομικού κύκλου ζωής τους (συνταξιοδότηση – διακοπή λειτουργίας οικεία βουλήσει), εξ ου και υποβλήθηκε σχέδιο διάταξης, που είχε γίνει δεκτό από την προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, αλλά δεν προχώρησε εν όψει των εθνικών εκλογών του Οκτωβρίου 2009 και της αλλαγής ηγεσίας στο αρμόδιο Υπουργείο.
Το κείμενο της διάταξης (και η σχετική αιτιολογική έκθεση), που προτείναμε και εξακολουθούμε να προτείνουμε ως την πλέον ενδεδειγμένη, εύλογη και χρηστή, έχει ως εξής:
Κείμενο διάταξης
«Τα συνεργεία επισκευής και συντήρησης αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων του άρθρου 22 του Π.Δ. 78/1988 (ΦΕΚ Α΄ 34), που έχουν εφοδιασθεί με μία τουλάχιστον από τις προσωρινές άδειες λειτουργίας, που εκδόθηκαν κατ’ επιταγή του άρθρου 22 του Π.Δ. 78/88, πλην των κειμένων κατά το χρόνο ενάρξεως της δραστηριότητάς τους σε περιοχές αμιγούς κατοικίας, δύνανται να εφοδιαστούν με άδεια λειτουργίας, εφόσον διαθέτουν ελάχιστη ωφέλιμη επιφάνεια σαράντα (40) τ.μ. για τους ισόγειους χώρους και εξήντα πέντε (65) τ.μ. για τους υπόγειους χώρους και πληρούν τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας των εργαζομένων, που προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία. Οι άδειες λειτουργίας που θα χορηγηθούν θα είναι μη μεταβιβάσιμες από την έκδοσή τους. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η μεταβίβαση των αδειών αυτών, κατά τη διάρκεια της ισχύος τους, σε φυσικό πρόσωπο πρώτου βαθμού συγγένειας ή σε περίπτωση θανάτου ή αποχώρησης εταίρου στις προσωπικές εταιρείες. Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων καθορίζονται οι όροι, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία για την έκδοση των αδειών λειτουργίας των συνεργείων του προηγούμενου εδαφίου.».
Αιτιολογική έκθεση
«Με τη διάταξη αυτή, η Πολιτεία, στο πλαίσιο των αρχών της χρηστής διοίκησης, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας, αποσκοπεί στο να δώσει οριστική λύση σε ένα χρονίζον από το έτος 1988 πρόβλημα, οπότε και εκδόθηκε το Π.Δ. 78/1988 για τους όρους και τις προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας των συνεργείων επισκευής και συντήρησης αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων. Στο άρθρο 22 του ως άνω Π.Δ. περιλαμβανόταν η μεταβατική διάταξη για τα προϋπάρχοντα της εκδόσεώς του συνεργεία, τα οποία δεν πληρούσαν τους προβλεπόμενους όρους και προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας για να εφοδιαστούν με άδεια λειτουργίας αορίστου χρόνου και στα οποία χορηγήθηκε άδεια λειτουργίας ορισμένης χρονικής ισχύος.
Ωστόσο, διαπιστώνεται πλέον σήμερα ότι η δυσκολία εύρεσης κατάλληλων χώρων για τη μετεγκατάσταση των ως άνω συνεργείων, η ανάγκη γειτνίασής τους με τον αστικό ιστό που εξυπηρετούν λειτουργικά επί μακρά σειρά ετών, η δυσχέρεια στον καθορισμό και τη δημιουργία κατάλληλων περιοχών μετεγκατάστασης, καθώς και η μη παροχή οικονομικών κινήτρων – ενισχύσεων για την μετεγκατάσταση των συγκεκριμένων συνεργείων, έχει οδηγήσει σε πλήρες επαγγελματικό – οικονομικό αδιέξοδο εκατοντάδες επιτηδευματίες του συγκεκριμένου κλάδου και των οικογενειών τους, το οποίο, μέχρι σήμερα, αντιμετωπιζόταν αποσπασματικά, με τη διαδοχική χορήγηση παρατάσεων για τη συνέχιση της λειτουργίας τους.
Η αποσπασματική αντιμετώπιση του σύνθετου αυτού προβλήματος, είχε ως αποτέλεσμα να διαιωνίζεται ένα ιδιότυπο καθεστώς “ομηρίας” μιας μεγάλης κατηγορίας συνεργείων (περί τα 2.000 σε αριθμό), οι εκμεταλλευτές των οποίων ήταν ευλόγως διστακτικοί σε επενδύσεις εκσυγχρονισμού, ανακαίνισης, πρόσληψης πρόσθετου προσωπικού, υφιστάμενοι την αβεβαιότητα του επαγγελματικού τους μέλλοντος και το ψυχολογικό αδιέξοδο της τυχόν χορήγησης επόμενης χρονικής παράτασης της λειτουργίας τους.
Εν όψει των ανωτέρω και προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομαλή διακοπή της λειτουργίας των ως άνω συνεργείων, καθώς πολλά εξ αυτών είναι ατομικές επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις και οι εκμεταλλευτές τους στα χρονικά όρια της συνταξιοδότησης, με την παρούσα διάταξη παρέχεται η δυνατότητα εφοδιασμού τους με άδεια λειτουργίας υπό την επωνυμία των νυν εκμεταλλευτών τους, δεδομένου ότι, από την έναρξη της λειτουργίας τους μέχρι και τη θέση σε ισχύ του Ν.3010/2007, πιθανόν να έχει μεσολαβήσει νόμιμη ειδική ή καθολική διαδοχή. Βεβαίως, από την έκδοσή τους, οι άδειες λειτουργίας των συνεργείων αυτών θα είναι προσωποπαγείς, μη μεταβιβάσιμες, πλην εύλογων εξαιρέσεων, και, εκ των πραγμάτων, περιορισμένης χρονικής ισχύος, η οποία θα λήγει με το τέλος του οικονομικού κύκλου ζωής τους, προκειμένου να μην διαιωνίζεται στο διηνεκές το ιδιότυπο καθεστώς λειτουργίας τους.».
Το ως άνω σχέδιο διάταξης υποβάλαμε πολλάκις και στη νυν ηγεσία του Υπουργείου, η οποία την έκρινε αντισυνταγματική (σε αντίθεση με την προηγούμενη ηγεσία), με το σκεπτικό ότι με τη διάταξη αυτή εξομοιώνονται τα συνεργεία με προσωρινή άδεια λειτουργίας με τα συνεργεία που διαθέτουν άδεια λειτουργίας αόριστης χρονικής ισχύος και πληρούν όλους τους όρους και προϋποθέσεις που τίθενται από την κείμενη νομοθεσία.
Από την πλευρά μας θεωρούμε, αφενός ότι η εν λόγω διάταξη δεν τυγχάνει αντισυνταγματική, δεδομένου ότι οι χορηγηθησόμενες άδειες λειτουργίας, σε αντίθεση με τις άδειες λειτουργίας αορίστου χρόνου, θα είναι προσωποπαγείς – μη μεταβιβάσιμες, και ως εκ τούτου περιορισμένης χρονικής ισχύος, αφετέρου ότι με τον τρόπο αυτό θα δοθεί εύλογη και οριστική λύση στο πρόβλημα των ως άνω μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, με την αβίαστη και ομαλή διακοπή της λειτουργίας τους, χωρίς άτεγκτα και άκαιρα τελεσίγραφα σφράγισης των εγκαταστάσεών τους.
Εναλλακτικά δε, κατόπιν της σχετικής άρνησης του αρμόδιου Υπουργείου να συμπεριλάβει την ως άνω προτεινόμενη διάταξη στο υπό ψήφιση σχέδιο νόμου, επανήλθαμε με το κάτωθι (εναλλακτικό) σχέδιο διάταξης (και σχετικής αιτιολογικής εκθέσεως):
Κείμενο διάταξης
«1. Τα συνεργεία επισκευής και συντήρησης αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων του άρθρου 22 του Π.Δ. 78/1988 (ΦΕΚ Α΄ 34), πλην:
α. των κειμένων κατά το χρόνο ενάρξεως της δραστηριότητάς τους σε περιοχές αμιγούς κατοικίας ή σε περιοχές που κατά την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του Π.Δ. 78/1988 απαγορευόταν ρητώς η συγκεκριμένη χρήση και
β. των κειμένων κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος σε περιοχές όπου, μετά την ισχύ του ΠΔ 78/88, με πολεοδομική διάταξη προβλέπεται η απομάκρυνσή τους και εφόσον έχει εκπνεύσει, από τη θέση της σε ισχύ, η δωδεκαετής προθεσμία του άρθρου 7 του Ν. 3710/2008 (ΦΕΚ Α΄ 216)
δύνανται να εφοδιαστούν με άδεια λειτουργίας ορισμένης χρονικής ισχύος στο όνομα του εμφανιζόμενου στην οικεία Δ.Ο.Υ., κατά τη δημοσίευση της απόφασης της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, εκμεταλλευτή του, ως εξής:
α. Τα συνεργεία επισκευής και συντήρησης αυτοκινήτων που θα ενταχθούν στις διατάξεις του Ν. 3843/2010 («Ταυτότητα κτιρίων, υπερβάσεις δόμησης και αλλαγές χρήσης, μητροπολιτικές αναπλάσεις και άλλες διατάξεις» – ΦΕΚ Α΄ 62) και θα αποκτήσουν το δικαίωμα διατήρησης της χρήσης του κτιρίου όπου είναι εγκατεστημένα, δύνανται να εφοδιαστούν με άδεια λειτουργίας ορισμένης χρονικής ισχύος, ίσης με το δικαίωμα διατήρησης κατά τον Ν. 3843/2010, εφόσον διαθέτουν ελάχιστη ωφέλιμη επιφάνεια σαράντα (40) τ.μ. για τους ισόγειους χώρους και εξήντα πέντε (65) τ.μ., για τους υπόγειους χώρους, πληρούν δε τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας των εργαζομένων, που προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία. Ειδικά για τα συνεργεία μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων αρκεί ελάχιστη επιφάνεια είκοσι (20) τ.μ. σε ισόγειο χώρο.
β. Τα συνεργεία επισκευής και συντήρησης αυτοκινήτων που στερούνται μεν οικοδομικής αδείας αλλά έχουν εφοδιασθεί με μία τουλάχιστον από τις προσωρινές άδειες λειτουργίας, που εκδόθηκαν κατ’ επιταγή του άρθρου 22 του Π.Δ. 78/88, καθώς και εκείνα που δεν θα ενταχθούν για οποιονδήποτε λόγο στις διατάξεις του Νόμου 3843/2010 (ΦΕΚ Α΄ 62), δύνανται να εφοδιαστούν με άδεια λειτουργίας ορισμένης χρονικής ισχύος δέκα πέντε (15) ετών, από της ισχύος του παρόντος νόμου, εφόσον διαθέτουν ελάχιστη ωφέλιμη επιφάνεια σαράντα (40) τ.μ. για τους ισόγειους χώρους και εξήντα πέντε (65) τ.μ. για τους υπόγειους χώρους και πληρούν τα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας των εργαζομένων, που προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία. Ειδικά για τα συνεργεία μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων αρκεί ελάχιστη επιφάνεια είκοσι (20) τ.μ. σε ισόγειο χώρο.
2. Οι άδειες λειτουργίας που θα χορηγηθούν είναι μη μεταβιβάσιμες. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η μεταβίβαση των αδειών αυτών, κατά τη διάρκεια της ισχύος τους, σε φυσικό πρόσωπο πρώτου βαθμού συγγένειας ή σε περίπτωση θανάτου ή αποχώρησης εταίρου στις προσωπικές εταιρείες.
3. Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, η οποία εκδίδεται εντός δύο (2) μηνών από της ισχύος του παρόντος νόμου, καθορίζονται οι όροι και η διαδικασία για την έκδοση των αδειών λειτουργίας των συνεργείων της παραγράφου 1.».
Αιτιολογική έκθεση
«Με τη διάταξη αυτή, η Πολιτεία, στο πλαίσιο των αρχών της χρηστής διοίκησης, της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας, αποσκοπεί στο να δώσει οριστική λύση σε ένα χρονίζον από το έτος 1988 πρόβλημα, οπότε και εκδόθηκε το Π.Δ. 78/1988 για τους όρους και τις προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας των συνεργείων επισκευής και συντήρησης αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων. Στο άρθρο 22 του ως άνω Π.Δ. περιλαμβανόταν η μεταβατική διάταξη για τα προϋπάρχοντα της εκδόσεώς του συνεργεία, τα οποία δεν πληρούσαν τους προβλεπόμενους όρους και προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας και στα οποία χορηγήθηκε άδεια λειτουργίας ορισμένης χρονικής ισχύος.
Ωστόσο, διαπιστώνεται, πλέον, σήμερα ότι, ενόψει και της υφιστάμενης πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, η δυσκολία εύρεσης κατάλληλων χώρων για τη μετεγκατάσταση των ως άνω συνεργείων, το γεγονός ότι τα περισσότερα από αυτά είναι ιδιόκτητα, η ανάγκη γειτνίασής τους με τον αστικό ιστό που εξυπηρετούν λειτουργικά, η δυσχέρεια στον καθορισμό και τη δημιουργία κατάλληλων περιοχών μετεγκατάστασης, καθώς και η μη παροχή οικονομικών κινήτρων – ενισχύσεων για την μετεγκατάσταση των συγκεκριμένων συνεργείων, έχει οδηγήσει σε πλήρες επαγγελματικό – οικονομικό αδιέξοδο εκατοντάδες επιτηδευματίες του συγκεκριμένου κλάδου και των οικογενειών τους, το οποίο, μέχρι σήμερα, αντιμετωπιζόταν αποσπασματικά, με τη διαδοχική χορήγηση παρατάσεων για τη συνέχιση της λειτουργίας τους.
Η αποσπασματική αντιμετώπιση του σύνθετου αυτού προβλήματος, είχε ως αποτέλεσμα να διαιωνίζεται ένα ιδιότυπο καθεστώς “ομηρίας” μιας μεγάλης κατηγορίας συνεργείων (περί τα 2.000 σε αριθμό), οι εκμεταλλευτές των οποίων ήταν ευλόγως διστακτικοί σε επενδύσεις εκσυγχρονισμού, ανακαίνισης, πρόσληψης πρόσθετου προσωπικού, υφιστάμενοι την αβεβαιότητα του επαγγελματικού τους μέλλοντος και το ψυχολογικό αδιέξοδο της τυχόν χορήγησης επόμενης χρονικής παράτασης της λειτουργίας τους.
Εν όψει των ανωτέρω και προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομαλή διακοπή της λειτουργίας των ως άνω συνεργείων, καθώς πολλά εξ αυτών είναι ατομικές επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις και οι εκμεταλλευτές τους στα χρονικά όρια της συνταξιοδότησης, με την παρούσα διάταξη παρέχεται η δυνατότητα εφοδιασμού τους με άδεια λειτουργίας ορισμένης χρονικής ισχύος, υπό την επωνυμία των νυν εκμεταλλευτών τους, δεδομένου ότι, από την έναρξη της λειτουργίας τους πιθανόν να έχει μεσολαβήσει νόμιμη ειδική ή καθολική διαδοχή. Η χρονική ισχύς των αδειών είναι ευλόγως αυξημένη για τα συνεργεία που έχουν ενταχθεί στις διατάξεις του Ν. 3843/2010 και έχουν αποκτήσει το δικαίωμα διατήρησης της συγκεκριμένης χρήσης στο κτίριο όπου είναι εγκατεστημένα.
Βεβαίως, από την έκδοσή τους, οι άδειες λειτουργίας των συνεργείων αυτών θα είναι μη μεταβιβάσιμες, πλην εύλογων εξαιρέσεων, και ορισμένης χρονικής ισχύος, προκειμένου να μην διαιωνίζεται εσαεί το ιδιότυπο καθεστώς λειτουργίας τους.».
α. Η ως άνω (εναλλακτικώς) προτεινόμενη διάταξη δεν είναι αντισυνταγματική και συνέχεται άμεσα με το Ν. 3843/2010 του (συναρμόδιου) Υπουργείου Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, ο οποίος, χωρίς ανάλογες ρυθμίσεις, τυγχάνει ουσιαστικά ανεφάρμοστος και άδικος. Διότι δεν είναι δυνατόν από τη μία να καταβάλλονται εισφορές για την κτήση δικαιωμάτων διατήρησης χρήσεων και δραστηριοτήτων και από την άλλη να απαλείφονται τα κτηθέντα δικαιώματα από άλλα νομοθετήματα.
β. Οι άδειες λειτουργίας θα είναι ορισμένης χρονικής ισχύος και μη μεταβιβάσιμες (πλην ευλόγων εξαιρέσεων).
γ. Τα συνεργεία αυτά, εκ των πραγμάτων, δεν δύνανται να εφοδιαστούν με άδεια λειτουργίας αόριστης χρονικής ισχύος.
δ. Οι, εν πολλοίς, πρόχειρες και εκτεταμένες πολεοδομικές – χωροταξικές απαγορεύσεις, η παντελής ανυπαρξία μέριμνας της Πολιτείας για την παροχή κινήτρων και την πρόβλεψη χώρων μετεγκατάστασης, σε συνδυασμό με το απαιτούμενο υψηλότατο κόστος, καθιστούν τη μετεγκατάσταση των συνεργείων αυτών, εν τοις πράγμασι, αδύνατη και απαγορευτική.
ε. Το, σε στενό χρονικό ορίζοντα, οριστικό κλείσιμο των συνεργείων αυτών, όπως προβλέπεται στο υπό ψήφιση σχέδιο νόμου, θα οδηγήσει σε πλήρες αδιέξοδο περί τους 2000 εκμεταλλευτές τους, πολλοί εκ των οποίων βρίσκονται προ της συνταξιοδότησης και, από δικαιολογημένη εμπιστοσύνη προς τη Διοίκηση, αναμένουν τη συνέχιση της λειτουργίας των συνεργείων τους και όχι τη διαπόμπευσή τους.
στ. Εν μέσω οικονομικής κρίσης, το καταναγκαστικό κλείσιμο μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, όχι μόνο δεν ενδείκνυται, αλλά αποτελεί πράξη άτεγκτη, άκαιρη και ανεύθυνη.
ζ. Αντιθέτως, η προτεινόμενη διάταξη επιλύει το πρόβλημα στα πλαίσια των αρχών της αναγκαιότητας, της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης.
η. Επισημαίνεται ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της ΕΟΒΕΑΜΜ, που υποβάλλει το σχετικό αίτημα, τυγχάνουν εκμεταλλευτές που διαθέτουν άδεια λειτουργίας αόριστης χρονικής ισχύος και αναγνωρίζουν το πρόβλημα των συναδέλφων τους εκμεταλλευτών συνεργείων με προσωρινή άδεια λειτουργίας, χωρίς να θεωρούν ότι θίγονται από τη συνέχιση της λειτουργίας τους.
θ. Σε κάθε περίπτωση, το χρονικό περιθώριο που ορίζεται στο υπό ψήφιση σχέδιο νόμου για τη διακοπή της λειτουργίας των συνεργείων με προσωρινή άδεια λειτουργίας, θα οδηγήσει μετά βεβαιότητας, μεσούσης της οικονομικής κρίσης, στον αφανισμό των συγκεκριμένων επαγγελματιών του κλάδου μας, πολλοί εκ των οποίων βρίσκονται προ της συνταξιοδότησης.
Παρά, όμως, τις δεσμεύσεις του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και δη του ίδιου του κου Γενικού Γραμματέα, ο οποίος πράγματι ενέσκηψε καταρχήν στο πρόβλημα, ότι το ζήτημα των συνεργείων με προσωρινή άδεια λειτουργίας δεν θα επιλυόταν εκ νέου με μια απλή παράταση, και δη τελευταία, της λειτουργίας τους, η σχετική διάταξη του σχεδίου νόμου (άρθρο 8 παρ. 1) και η σχετική αιτιολογική έκθεση αναφέρονται σε οριστική λύση (!!!) με το οριστικό κλείσιμο (!!!) των συνεργείων αυτών σε 4 έτη (!!!), την 31-12-2014 (στο κείμενο του σχεδίου νόμου αναφέρεται εκ παραδρομής ως καταληκτική ημερομηνία η 31-12-2013).
Για όλους τους ανωτέρω λόγους, αιτούμεθα να αντικατασταθεί η παράγραφος 1 του άρθρου 8 του σχεδίου νόμου, με μία εκ των ως άνω προτεινόμενων διατάξεων.
Β. ΙΚΤΕΟ
Μετά από επανειλημμένα αιτήματα της Ε.Ο.Β.Ε.Α.Μ.Μ. ήρθη ορθώς η απαγόρευση της ίδρυσης ΙΚΤΕΟ από επισκευαστές αυτοκινήτων, που είχε θεσπιστεί με τη διάταξη του άρθρου 16 παρ. Ι1 του Ν.3534/2007, ως αντιβαίνουσα ευθέως τόσο στην κοινοτική νομοθεσία για τον τεχνικό έλεγχο των οχημάτων και την προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού, όσο και στις θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της επαγγελματικής ελευθερίας.
Ως γνωστόν, οι επισκευαστές αυτοκινήτων τυγχάνουν, εκ των πραγμάτων, οι κατεξοχήν – πρωτογενείς φορείς τεχνικού ελέγχου των οχημάτων, δυνάμενοι εξ επαγγέλματος να παρακολουθούν διαχρονικά και εκ του σύνεγγυς τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στο βιομηχανοποιημένο προϊόν του αυτοκινήτου, γεγονός που καθιστά εύλογη και επιβεβλημένη την παροχή της δυνατότητας δραστηριοποίησής τους και στον τομέα των ΙΚΤΕΟ. Σε κάθε περίπτωση, οι τιθέμενες από το ισχύον νομικό πλαίσιο διαδικασίες διαπίστευσης, εξασφαλίζουν την αντικειμενικότητα και την υψηλή ποιότητα του τεχνικού ελέγχου, όπως καταδεικνύει η από ετών λειτουργία των ήδη ιδρυθέντων ΙΚΤΕΟ από επισκευαστές αυτοκινήτων ανά την Επικράτεια, καθώς από την μέχρι τώρα εμπειρία, τα συνεταιριστικά ΙΚΤΕΟ των επισκευαστών που κατάφεραν (πρόλαβαν) να ιδρυθούν και να λειτουργήσουν, αποτελούν πρότυπα Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου και συγκεντρώνουν συντριπτικά την προτίμηση των καταναλωτών – ιδιοκτητών οχημάτων, στους οποίους παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες τεχνικού ελέγχου.
Παρ’ όλα αυτά, στο κατατεθέν σχέδιο Νόμου, εντελώς αδικαιολόγητα και ανεξήγητα, εξακολουθεί να υφίσταται διάταξη (Άρθρο 3 παρ. 4) που απαγορεύει τη χορήγηση άδειας επέκτασης στα ήδη ιδρυθέντα και λειτουργούντα ΙΚΤΕΟ επισκευαστών αυτοκινήτων, με την επίκληση της δήθεν αντικειμενικότητας του Τεχνικού Ελέγχου (δηλαδή για τις υπάρχουσες γραμμές υφίσταται αντικειμενικότητα, αλλά για τις νέες όχι;). Ίσως να πρόκειται για παραδρομή, η οποία δεν έχει καμία νομική ή ουσιαστική βασιμότητα, κατόπιν της ορθής άρσης της απαγόρευσης της ίδρυσης ΙΚΤΕΟ από τους δραστηριοποιούμενους στην επισκευή και συντήρηση αυτοκινήτων. Είναι δε ευνόητο ότι η δυνατότητα επέκτασης πρέπει να επιτρέπεται, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος.
ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, ΑΙΤΟΥΜΕΘΑ ΤΗΝ ΑΠΑΛΟΙΦΗ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡ. 4 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 3 ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΤΩΝ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝΤΩΝ ΙΚΤΕΟ ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΩΝ.
Γ. Σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας
Η προβλεπόμενη στο σχέδιο νόμου σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας (Ε.Σ.Ο.Α.) κρίνεται, το δίχως άλλο, αναγκαία και επιβεβλημένη. Ωστόσο, στη διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου, όσον αφορά στα μέλη του Ε.Σ.Ο.Α., γίνεται αόριστη αναφορά σε εκπροσώπους φορέων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της οδικής ασφάλειας, χωρίς κανέναν απολύτως προσδιορισμό των φορέων αυτών . Στο σημείο αυτό θεωρούμε ότι, για νομοτεχνικούς και ουσιαστικούς λόγους, θα πρέπει στη σχετική διάταξη να ορίζονται ρητώς οι φορείς αυτοί, στους οποίους θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η Ε.Ο.Β.Ε.Α.Μ.Μ., δεδομένου ότι η οδική ασφάλεια συνέχεται άμεσα με την επισκευή και συντήρηση του αυτοκινήτου οχήματος. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα, ο ρόλος της ΕΟΒΕΑΜΜ είχε αγνοηθεί από την Πολιτεία στον καίριο τομέα της Οδικής Ασφάλειας. Ελπίζουμε, τούτη τη φορά, να δοθεί η δυνατότητα και στον επαγγελματικό φορέα των επισκευαστών αυτοκινήτων να εισφέρει τη συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία του κλάδου μας και στον τομέα της οδικής ασφάλειας.
Με εκτίμηση
Ο Πρόεδρος: Θεοφάνης Μπαιράμης
Ο Γενικός Γραμματέας: Ανδρέας Βερδούλης
