Η Ευρωπαϊκή οδηγία 94/2014 κάνει ένα mix εναλλακτικά καύσιμα, βιοκαύσιμα, και ηλεκτροκίνηση ένα ενδιαφέρον μιξ. Ποιά είναι αυτά τα εναλλακτικά καύσιμα;
1) «Εναλλακτικά καύσιμα»: τα καύσιμα ή οι πηγές ενέργειας που χρησιμεύουν, έστω και εν μέρει, ως υποκατάστατο για τις πηγές ορυκτού πετρελαίου στον ενεργειακό εφοδιασμό στις μεταφορές και που έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν στην απαλλαγή των μεταφορών από τις ανθρακούχες εκπομπές και να ενισχύσουν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του εν λόγω τομέα.
Σε αυτά περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων:
— η ηλεκτρική ενέργεια,
— το υδρογόνο,
— τα βιοκαύσιμα όπως ορίζονται στο άρθρο 2 σημείο i) της οδηγίας 2009/28/EΚ,
— τα συνθετικά και παραφινικά καύσιμα,
— το φυσικό αέριο, συμπεριλαμβανομένου του βιομεθανίου, σε αέρια μορφή (συμπιεσμένο φυσικό αέριο CNG) και σε υγροποιημένη μορφή (υγροποιημένο φυσικό αέριο LNG),
— το υγροποιημένο πετρελαϊκό αέριο (υγραέριο — LPG),
Εξάλλου στα σημεία 39, 40 και 41 αναφέρεται χαρακτηριστικά:
(39) Σε ό,τι αφορά τα οχήματα φυσικού αερίου, λειτουργούν σήμερα περίπου 3 000 σημεία ανεφοδιασμού με καύσιμα στην Ένωση. Πρόσθετα σημεία ανεφοδιασμού θα μπορούσαν να τεθούν σε λειτουργία και να εφοδιάζονται από το υπάρχον καλά ανεπτυγμένο δίκτυο διανομής φυσικού αερίου στο μεγαλύτερο μέρος της Ένωσης, υπό την προϋπόθεση ότι η ποιότητα του φυσικού αερίου είναι κατάλληλη για χρήση σε οχήματα φυσικού αερίου σημερινής και προηγμένης τεχνολογίας. Στο υπάρχον δίκτυο διανομής φυσικού αερίου μπορούν να προστεθούν τοπικά σημεία ανεφοδιασμού τα οποία θα χρησιμοποιούν βιομεθάνιο παραγόμενο τοπικά.
(40) Οι κοινές υποδομές για το φυσικό αέριο απαιτούν κοινές τεχνικές προδιαγραφές τόσο για τις εγκαταστάσεις όσο και για την ποιότητα του αερίου. Η ποιότητα του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται στην Ένωση εξαρτάται από την προέ¬λευσή του, τα συστατικά του, για παράδειγμα το βιομεθάνιο που αναμειγνύεται με φυσικό αέριο, και τον τρόπο χειρισμού του μέσω της αλυσίδας διανομής. Ως εκ τούτου, η διεύρυνση των τεχνικών χαρακτηριστικών μπορεί να παρεμποδίσει τη βέλτιστη χρήση των μηχανών και να περιορίσει την ενεργειακή τους απόδοση. Η τεχνική επιτροπή CEN/TC 408 αναπτύσσει σχετικά μια δέσμη ποιοτικών προδιαγραφών του φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται στις μεταφορές και για την έγχυση βιομεθανίου στο δίκτυο φυσικού αερίου.
Το LNG είναι ένα ελκυστικό εναλλακτικό καύσιμο για τα πλοία ώστε να πληρούνται οι απαιτήσεις μείωσης της περιεκτικότητας των καυσίμων πλοίων σε θείο στις περιοχές ελέγχου των εκπομπών SOx, που αφορούν το ήμισυ των πλοίων τα οποία εκτελούν ευρωπαϊκές θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων, όπως προβλέπεται στην οδηγία 2012/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Ένα κεντρικό δίκτυο σημείων ανεφοδιασμού LNG σε θαλάσσιους λιμένες και λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας θα πρέπει να είναι διαθέσιμο τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του 2025 και του 2030 αντίστοιχα. Στα σημεία ανεφοδιασμού LNG περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: τερματικοί σταθμοί LNG, δεξαμενές, κινητές δεξαμενές, δεξαμενόπλοια και φορτηγίδες. Η αρχική εστίαση στο κεντρικό δίκτυο δεν θα πρέπει να αποκλείει την προοπτική της μακροπρόθεσμης διάθεσης LNG σε λιμένες εκτός του κεντρικού δικτύου, ιδίως σε εκείνους τους λιμένες που είναι σημαντικοί για πλοία που δεν εκτελούν μεταφορές.
Η απόφαση σχετικά με την τοποθέτηση των σημείων ανεφοδιασμού LNG σε λιμένες θα πρέπει να βασίζεται σε ανάλυση κόστους-οφέλους, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των περιβαλλοντικών οφελών. Θα πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψη οι εφαρμοστέες διατάξεις περί ασφάλειας.
Η προβλεπόμενη στην παρούσα οδηγία ανάπτυξη υποδομών LNG δεν θα πρέπει να εμποδίσει την πιθανή ανάπτυξη στο μέλλον άλλων ενεργειακά αποδοτικών εναλλακτικών καυσίμων.
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Οδηγία
