Ένας δεκανέας πάει τη Δευτέρα το πρωί να επιθεωρήσει στο θάλαμο και δε βλέπει κανέναν.
Όλοι είχαν πάρει άδειες για το ΠΣΚ και κανείς δεν είχε επιστρέψει. Εκεί που περίμενε, μπαίνει ο πρώτος στρατιώτης:
– Που ήσουν ρε στραβάδι;
– Συγγνώμη κύριε δεκανέα αλλά είχα ένα καυτό ραντεβού με μια πολύ ωραία κοπέλα και ξεχάστηκα λίγο και έχασα το λεωφορείο. Πήγα και βρήκα ένα ταξί αλλά όπως ερχόμουν χάλασε η μηχανή και μείναμε στο δρόμο. Πήγα σε ένα αγρόκτημα εκεί κοντά και αγόρασα ένα άλογο για να φτάσω πιο γρήγορα, αλλά στο δρόμο το άλογο πέθανε! Και έτσι τελικά έκανα τα υπόλοιπα 15 χλμ. τρέχοντας για να έρθω στην ώρα μου.
Ο λοχαγός βέβαια δεν τον πίστεψε αλλά επειδή ήταν ο πρώτος που εμφανίστηκε του τη χάρισε.
Μετά από λίγο φτάνει και ο δεύτερος στρατιώτης.
– Πού έχειε εξαφανιστεί ρεεεεεεεεεεεεε;
– Συγγνώμη κύριε δεκανέα αλλά είχα ένα καυτό ραντεβού με μια πολύ ωραία κοπέλα και ξεχάστηκα λίγο και έχασα το λεωφορείο. Πήγα και βρήκα ένα ταξί αλλά όπως ερχόμουν χάλασε η μηχανή και μείναμε στο δρόμο. Πήγα σε ένα αγρόκτημα εκεί κοντά και αγόρασα ένα άλογο για να φτάσω πιο γρήγορα, αλλά στο δρόμο το άλογο πέθανε! Και έτσι τελικά έκανα τα υπόλοιπα 15 χλμ. τρέχοντας για να έρθω στην ώρα μου.
Ολόιδια η δικαιολογία αλλα ειπε ο δεκανεας να μη το κάνει θέμα.
Για να μην τα πολυλογούμε, έρχονται οι 9 από τους 10 με την ίδια δικαιολογία και ο δεκανέας δεν είπε τίποτα. Έρχεται μετά και ο δέκατος:
– Α, ήρθεε; (πολύ πιο ήπια, ξέρει τι θ’ ακούσει):
– Συγγνώμη κύριε δεκανέα αλλά είχα ένα καυτό ραντεβού με μια πολύ ωραία κοπέλα και ξεχάστηκα λίγο και έχασα το λεωφορείο. Πήγα και βρήκα ένα ταξί…
– Ναι, ναι, ξέρω, χάλασε η μηχανή και έμεινε στο δρόμο.
– Όχι, κύριε δεκανέα. Αλλά είχε τόσα πολλά πεθαμένα άλογα στο δρόμο που μέχρι να τα μετακινήσουμε στην άκρη με τον ταξιτζή κάναμε πολύ ώρα!
