Περιεχόμενα Άρθρου
ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Όταν οι κάτοικοι της περιοχής του Γκιούλμπαξε (Τριανταφυλλόκηπος) της Μικράς Ασίας ξεριζώθηκαν από τον τόπο τους, ήρθαν στην Ελλάδα, κουβαλώντας την πολιτισμική τους κληρονομιά που είχαν δημιουργήσει και αναπτύξει σ’ αυτήν την όμορφη γωνιά τής Δυτικής Μικράς Ασίας.
Ένας από τους άρρηκτους δεσμούς με την Μητέρα Ελλάδα, ήταν η πίστη στον Θεό και εορταστικές εκδηλώσεις, με τα εθιμοτυπικά στοιχεία, στις εορτές των τοπικών Αγίων, τα οποία έκρυβαν βαθιά στην καρδιά τους και δεν απέτρεπαν στην λησμονιά να τα εξαφανίσει.
Όταν εγκαταστάθηκαν στα Μελίσσια οι Γκιούλμπαξιωτες, έφεραν στην νέα τους γη, ότι πολυτιμότερο είχαν στην μακραίωνη πορεία της θρησκευτικής τους ζωής: την εικόνα του Αγίου Γεωργίου, προστάτη και πολιούχου του Γκιούλμπαξε. έτσι στις αρχές του 1958, σε ένα οικόπεδο που παραχωρήθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας, κατασκεύασαν μία απλή παράγκα στην οποία τοποθέτησαν την εικόνα του Αγίου Γεωργίου και λειτούργησαν πρόχειρα. Το χτίσιμο του ναού με την σημερινή του μορφή, έγινε σταδιακά και μάλιστα οι Γκιούλμπαξιωτες στην είσοδο του Ναού, εντοιχίσανε και μία πέτρα από τον ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου του Γκιούλμπαξε*.
ΣΗΜΕΡΑ
Ο Άγιος Γεώργιος Μελισσίων, βρίσκεται στην οδό 17ης Νοέμβρη 12, στην πλατεία Ελευθερίας. Πρόκειται για έναν τρίκλιτο ωραιότατο πέτρινο ναό, με περιστύλιο, που κοσμεί την περιοχή των Μελισσίων. Στο εσωτερικό, υπάρχουν πολύ ωραίες αγιογραφίες, με σπουδαιότερες αυτές του Αγίου Μάξιμου του Γραικού, του Αγίου Κύρικου και αυτήν με σκηνές από το μαρτύριο του Αγίου Γεωργίου στο Βόρειο κλίτος του ναού.
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
Εχτές ο σημαιοστολισμένος ναός είχε την τιμητική του και πλήθη κόσμου συνέρεαν για να προσκυνήσουν.
Το έθιμο με τα καζάνια που έβραζαν το στάρι και πιστοί από την τοπική κοινότητα το προετοίμαζαν για ώρες ώστε να μοιραστεί την επομένη μετά τη θεία λειτουργία.
Εκεί συναντήσαμε και έναν αγαπημένο φίλο και συνάδελφο Μηχανικό (εκπαιδευτικός στο επάγγελμα πλέον) το Γκαντζώλη Δημήτρη επί το έργον.
