Η διαδικασία της βαφής στην παραγωγή γίνεται  σε μία  αυτόματη γραμμή η οποία είναι έτσι προσαρμοσμένη για το καλύτερο αποτέλεσμα. Είναι σημαντικό ένας τεχνίτης να γνωρίζει την διαδικασία της εργοστασιακής βαφής για την αποτελεσματικότερη αποκατάστασή της σε κάθε πρόβλημα του αμαξώματος και της βαφής.

Καθοδική προστασία με εμβάπτιση

Μετά την φωσφάτωση το αμάξωμα δέχεται ένα καθοδικό αστάρωμα, το οποίο προσφέρει μία εξαιρετική προστασία έναντι της διάβρωσης.

Η καθοδική προστασία (=Κίνηση θετικών φορτισμένων σωματιδίων σε ένα υγρό) είναι μια ηλεκτρική διαδικασία η οποία ονομάζεται επίσης και ηλεκτρόλυση (=Μετακίνηση ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων με την βοήθεια ηλεκτρικού ρεύματος).

Το αμάξωμα εμβαπτίζεται πλήρως σε μία δεξαμενή  η οποία περιέχει διάλυμα ηλεκτρολυτικού χρώματος.

Το αμάξωμα συνδέεται στον αρνητικό πόλο μίας πηγής συνεχούς ρεύματος. Ο θετικός πόλος σχηματίζει μία σειρά από ανόδους οι οποίες έχουν διαταχθεί μέσα στην δεξαμενή. Τα θετικά σωματίδια πηγαίνουν και επικάθονται στο αρνητικά φορτισμένο αμάξωμα.

Καθοδική προστασία με εμβάπτιση

Πλεονεκτήματα:

• Όλες οι επιφάνειες εξωτερικές, εσωτερικές κοίλες επιφάνειες δέχονται καθοδική και προστασία.
• Το πάχος του στρώματος είναι ομοιόμορφο.
• Στην καθοδική προστασία δημιουργείται στο αμάξωμα ένα πάχος στρώματος μέχρι 20μm.
• Στην τελική φάση ξεβγάλματος απομακρύνονται τα υπολείμματα χρώματος που δεν έχουν πρόσφυση.
• Το τελευταίο ξέβγαλμα γίνεται με τελείως μαλακό νερό δηλαδή χωρίς άλατα.
• Το αμάξωμα δίχως σταγόνες νερού έρχεται στον στεγνωτήρα. Εκεί σκληρύνεται το καθοδικό αστάρωμα σε 180°C.
• Τα ανταλλακτικά που φεύγουν από το εργοστάσιο έχουν επίσης καθοδική προστασία.

Στεγανοποίηση και υλικά αυτής

Επικαλύψεις λαμαρίνας, ακμές λαμαρίνας, διπλώματα, ενώσεις μετωπικές και σιρίτια συγκόλλησης στεγανοποιούνται με κόλλα στεγανοποίησης. Η κόλλα στεγανοποίησης είναι ένα υλικό πολυουρεθάνης με υψηλή ρευστότητα(=βαθμός ιξώδους). Η κόλλα περνιέται επάνω στις προαναφερθέντες περιοχές που είναι ευαίσθητες στην διάβρωση και τις προστατεύει.

Εφαρμογή στεγανοποιητικών υλικών

Προστασία από κτυπήματα πετρών

Οι περιοχές που είναι ευάλωτες από κτυπήματα πετρών προστατεύονται από μία ειδική στρώση. Η προστατευτική στρώση είναι ένα ελαστικό υλικό με υψηλή ρευστότητα.

Με την προστατευτική αυτή στρώση προβλέπεται να περασθεί το πάτωμα και οι θόλοι των τροχών.

Προστασία από πέτρες

Αστάρωμα

Η επόμενη στρώση στο αμάξωμα είναι το αστάρωμα (πράιμερ). Αυτή χρησιμεύει για την εξισορρόπηση μικρών αστοχιών της επιφάνειας και την ομοιογενοποίησή της.

Κατά το πέρασμα του υλικού ειδικά μπέκ ψεκάζουν τα ηλεκτροστατικά φορτισμένα σωματίδια χρώματος στο επίσης ηλεκτροστατικά φορτισμένο αμάξωμα.

Το πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι οικονομία υλικού κατά την χρήση του.

Το αστάρι στεγνώνει στους 170 °C. Μετά την σκλήρυνση και την ψύξη σε θερμοκρασία δωματίου τρίβονται ενδεχόμενα θέσεις επιδιόρθωσης.

Τελικά το αμάξωμα καθαρίζεται από υπολείμματα.

…η συνέχεια στο επόμενο

Η διαδικασία της βαφής στην παραγωγή γίνεται  σε μία  αυτόματη γραμμή η οποία είναι έτσι προσαρμοσμένη για το καλύτερο αποτέλεσμα

Διαδικασία βαφής στην παραγωγή.

Γαλβανισμένες λαμαρίνες

Γαλβανισμένες λαμαρίνες είναι οι λαμαρίνες που έχουν μία στρώση ψευδαργύρου. Αυτή η στρώση του ψευδαργύρου προστατεύει την λαμαρίνα απο διάβρωση. Σε μικρές ζημιές στο φίλμ ” του χρώματος ο ψευδάργυρος που αποκαλύπτεται οξειδώνεται. Ο χάλυβας προστατεύεται από το “Φαινόμενο θυσίας του ψευδαργύρου”.

Η στρώση της λαμαρίνας του χάλυβα με ψευδάργυρο γίνεται ηλεκτρολυτικά η μέσω εμβάπτισης σε τήγμα ψευδαργύρου.

Η στρώση μπορεί να γίνει από την μία η και τι δύο πλευρές. Το πάχος του στρώματος του ψευδαργύρου είναι ανάλογα με την περιοχή εφαρμογής μεταξύ 5 -10μΜ.

Το γαλβάνισμα εν θερμώ το αναγνωρίζεται από την επιφανειακή δομή. Το γαλβάνισμα στην εξωτερική πλευρά της λαμαρίνας που είναι για βάψιμο γίνεται ηλεκτρολυτικά.   

Διπλά γαλβανισμένη λαμαρίνα

Προετοιμασία λαμαρίνας: Καθαρισμός και Απολίπανση

Για την βαφή του αμαξώματος στην παραγωγή σε πρώτη φάση αυτό καθαρίζεται και απολιπαίνεται. Το αμάξωμα βυθίζεται σε μία πισίνα καθαρισμού και τελικά ψεκάζεται με διαλύματα απολίπανσης.

Μετά το ξέβγαλμα και στέγνωμα έχουν απομακρυνθεί από το αμάξωμα όλα τα υπολείμματα λίπους.

Φωσφάτωση

Κατά την φωσφάτωση το αμάξωμα βυθίζεται σε μία πισίνα η οποία περιέχει διάφορα διαλύματα φωσφωτικών αλάτων.

Έτσι δημιουργείται ένα κρυσταλλικό μεταλλικό στρώμα φωσφώρου στο αμάξωμα. Αυτό σημαίνει: Καλή πρόσφυση και αντιδιαβρωτική προστασία.

Καθαρισμός και απολίπανση

Το είδος στεγνώματος του χρώματος καθορίζει πολλές ιδιότητες του τελικού φιλμ χρώματος.

Το στέγνωμα του χρώματος

Το χρώμα μπορεί σε συνάρτηση με το υλικό σύνδεσης να χωρισθεί με διαφορετικά κριτήρια. Το ποιο σημαντικό κριτήριο είναι το στέγνωμα και η σκλήρυνση του χρώματος.

Ανάλογα με το χρώμα διακρίνουμε τρία είδη στεγνώματος:

1Κ-Χρώμα

• Στέγνωμα μέσω εξαέρωσης του διαλυτικού.
• Στέγνωμα μέσω μετατροπής (οξείδωσης) του μέσου  σύνδεσης.

2Κ-Χρώμα

• Στέγνωμα μέσω χημικής αντίδρασης μεταξύ δύο η περισσοτέρων συστατικών.

Στέγνωμα με εξαέρωση του διαλυτικού μέσου

Αυτή είναι η πιο απλή μορφή στεγνώματος. Το μέσο σύνδεσης συσφίγγεται από την εξαέρωση του διαλυτικού μέσου. Παροχή θερμότητας επιταχύνει την διαδικασία εξαέρωσης.

Στέγνωμα μέσω εξαέρωσης του διαλυτικού μέσου

Στέγνωμα με μετατροπή (οξείδωση) του μέσου σύνδεσης

Η εξαέρωση του διαλυτικού μέσου εμφανίζεται σε όλα τα είδη στεγνώματος. Κατά το στέγνωμα μέσω οξείδωσης γίνεται μία αντίδραση με το οξυγόνο του αέρα καθώς και μία χημική μετατροπή του μέσου σύνδεσης. Το στέγνωμα μπορεί να επιταχυνθεί με την προσθήκη σκληρυντή.

Το στεγνό χρώμα έχει άλλες χημικές ιδιότητες από ότι το αρχικό μέσο σύνδεσης. Για αυτό το φιλμ του χρώματος δεν επηρεάζεται από το περιεχόμενο μέσο διάλυσης.

Η διαδικασία στεγνώματος μπορεί και εδώ να επιταχυνθεί με παροχή θερμότητας για την γρηγορότερη εξάτμιση των πτητικών στοιχείων.

Στέγνωμα μέσω μετατροπής του μέσου σύνδεσης

Στέγνωμα μέσω χημικής αντίδρασης μεταξύ δύο η περισσοτέρων συστατικών

Το φίλμ χρώματος προκύπτει μέσω χημικής αντίδρασης, αντίστοιχα σύνδεση (πολυμερισμός) των συστατικών.

Αν μία αντίδραση γίνεται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος τα συστατικά πριν την εφαρμογή πρέπει να ανακατευθούν.

Αν η αντίδραση ξεκινά σε μεγαλύτερη θερμοκρασία χρώματος μπορούν τα ήδη ανακατεμένα συστατικά να έλθουν σε εφαρμογή.

Αυτό το χρώμα ονομάζεται θερμοσκληρυντικό.

Στέγνωμα μέσω χημικής αντίδρασης μεταξύ δύο η περισσοτέρων συστατικών

Αν πρέπει να αναμίξουμε πριν την εφαρμογή δύο συστατικά έχουμε να κάνουμε με ένα χρώμα δύο συστατικών (2Κ-χρώμα).

Τα συστατικά είναι:

• Χρώμα
• Σκληρυντής (ακόμη γνωστός σαν καταλύτης η ενεργοποιητής)

Τα συστατικά βρίσκονται σε ξεχωριστά δοχεία με αντίστοιχα μέσα διάλυσης.

Πριν από την εφαρμογή αναμιγνύονται με μία σταθερή αναλογία. Η ανάμιξη γίνεται σε κυλινδρικό δοχείο με την βοήθεια του αναδευτήρα – μετρητικής βέργας. Το στέγνωμα του χρώματος δύο συστατικών 2Κ επιταχύνεται με την παροχή θερμού αέρα. Το φίλμ χρώματος που προκύπτει έχει άλλες χημικές ιδιότητες από ότι τα αρχικά συστατικά. Το χρώμα δύο συστατικών 2Κ παρουσιάζει υψηλή χημική και φυσική αντοχή.

Ράβδος μέτρησης-ανάδευσης

Τα βασικά της τριβής

Με την τριβή αφαιρείται από την επιφάνεια με μηχανικό τρόπο υλικό.

Σκληρό υλικό προσέρχεται με πίεση επάνω στην επιφάνεια. Έτσι εισχωρεί στα εσωτερικά στρώματα της επιφάνειας του υλικού που τρίβεται και αποκολλά τμήματα από αυτό. Για το τρίψιμο χρησιμοποιούνται υλικά όπως π.χ. κορούνδιο ή καρβίδιο του πυριτίου.

Τα προς τριβή υλικά όπως χρώμα ή στόκος περιέχουν υλικά όπως οξείδιο του βαρίου και ασβέστιο για να διευκολύνουν την τριβή.

Η σκληρότητα είναι μία φυσική ιδιότητα.

Κλίμακα σκληρότητα κατά Mohs

Ένα υλικό είναι σκληρότερο από ένα άλλο όταν μπορεί να εισχωρήσει μέσα σε αυτό.

Υπάρχουν διαφορετικοί μέθοδοι για τον καθορισμό της σκληρότητας.

Η απλούστερη μέθοδος εξελίχθηκε από τον γεωλόγο Mohs. Αποτελείται από μία 10 βάθμιδη κλίμακα σύμφωνα με την οποία έχουν καταταχθεί τα ορυκτά με βάση την σκληρότητα τους.

Το πρώτο ορυκτό της κλίμακας είναι το μαλακότερο, το τελευταίο ορυκτό το σκληρότερο.

Η σκληρότητα όλων των άλλων ορυκτών χαρακτηρίζεται με τον αριθμό του ορυκτού απ το οποίο χαράζονται.

Η δομή του υλικού τριβής

Δομή του υλικού τριβής

Το υλικό τριβής αποτελείται από ένα επίπεδο, εύκαμπτο υλικό βάσης

Υλικά βάσης είναι:

• Χαρτί
• Φάσμα
• Ίνες ελαστικού
• Πλαστικά φύλλα

Επάνω στο υλικό βάσης έχουν κολληθεί πολύ σκληρά τεμαχισμένα σωματίδια ορυκτού τριβής με διαφορετική κόκκωση.

Τα ορυκτά τριβής

Κατά την κατασκευή υλικών τριβής χρησιμοποιούνται κορούνδιο και καρβίδιο του πυριτίου

Κορούνδιο: Είναι ένα πολύ σκληρό ορυκτό το οποίο αποτελείται κυρίως από οξείδιο του αλουμινίου. Το πολύ καθαρό κορούνδιο είναι άσπρο. Αν περιέχει προσμίξεις , το χρώμα κυμαίνεται από ροζ μέχρι καφέ. Το κορούνδιο κατά την χρησιμοποίηση του γίνεται αμβλύ και φθείρεται.

Καρβίδιο του πυριτίου: Είναι σκληρότερο αλλά πιο εύθραυστο από το κορούνδιο. Το χρώμα του είναι μαύρο με μπλε ανταύγειες. Στο καρβίδιο του πυριτίου κατά την χρησιμοποίηση σπάνε οι κόκοι του ορυκτού. Έτσι δημιουργούνται νέα επιμήκη και μυτερά προφίλ κόκκων.

Κόκκωση υλικού τριβής

Για την κατασκευή υλικού τριβής τα ορυκτά τριβής σμικρύνονται και κατατάσσονται σύμφωνα με το μέγεθος τους (Κόκκωση).

Η κόκκωση του υλικού τριβής καθορίζεται από το μέσο μέγεθος των κόκκων τριβής. Το μέγεθος των κόκκων είναι τυποποιημένο σύμφωνα με την κλίμακα FEPA. Η κλίμακα FEPA είναι προϊόν της η ευρωπαϊκής ένωσης κατασκευαστών υλικών τριβής.

Το μέγεθος των σωματιδίων χαρακτηρίζεται με το γράμμα Ρ ακολουθούμενο από έναν αριθμό. Ρ12 είναι ο χαρακτηρισμός για την πιο άγρια κόκκωση και Ρ1200 για την λεπτότερη κόκκωση.

Η κλίμακα FEPA

Κατά την κατασκευή του υλικού τριβής το είδος του κόκκου τριβής εξαρτάται απο:

• Είδος εργασίας τριβής
• Σκληρότητα του προς τριβή υλικού
• Μέγιστη απόδοση τριβής
• Συνθήκες περιβάλλοντος

Ένα καλό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μόνο μέσω της χρησιμοποίησης του σωστού μέσου τριβής για την αντίστοιχη εργασία τριβής.

Μορφές του υλικού τριβής

Μεγάλες κουλούρες υλικού τριβής (coils) χρησιμοποιούνται σπάνια άμεσα.

Μορφές του υλικού τριβής

Με τη μέθοδο της αποκοπής το υλικό τριβής λαμβάνει την τελική του μορφή

Ανάλογα με τον τρόπο εφαρμογής υπάρχουν διάφορες τυποποιήσεις:

• Φύλα
• Δίσκοι
• Κουλούρες

Το υλικό τριβής παράγεται σε διάφορες μορφές και μεγέθη και για διάφορες εφαρμογές ενώ αυτό προβλέπεται να είναι με τρύπες (διάτρητο).
Αυτές οι τρύπες χρησιμεύουν για την παροχέτευση της σκόνης όταν χρησιμοποιείται από ειδικά εργαλεία

Σημαντικό!
Για να έχει το στρώμα της βαφής μία καλή πρόσφυση χρειάζεται να υπάρχει μία ειδική τραχύτητα της επιφάνειας σε σχέση με το είδος της βαφής και του υλικού.
Επιφάνειες χωρίς πρόσφυση όπως π.χ. στεγνές επιφάνειες βαφής ή εργοστασιακές στρώσεις πρέπει να τριφτούν για να επιτευχτεί μία καλή τραχύτητα. Το τρίψιμο σε στόκο και γεμιστικό οδηγεί σε μία επίπεδη γυαλιστερή επιφάνεια.

Για να μπορεί το χρώμα να εκπληρώνει τις οπτικές αποστολές και τις αποστολές προστασίας πρέπει να περιέχει τα παρακάτω συστατικά:

• Συνδετικό μέσο
• Πιγμέντα
• Διαλυτικό μέσο
• Επιπρόσθετα στοιχεία

Συνδετικό μέσο

Το συνδετικό μέσο είναι το μέρος του χρώματος το οποίο αφού το χρώμα στεγνώσει αυτό παραμένει στερεό. Το συνδετικό μέσο λέγεται και καρδιά του χρώματος.

Σαν υλικό φορέας για τα άλλα συστατικά του χρώματος , το συνδετικό μέσο πρέπει να εκπληρώνει τις πιο σημαντικές λειτουργίες.

H χημική σύσταση του συνδετικού μέσου καθορίζει τις ιδιότητες του χρώματος όπως π.χ.:

• Είδος στεγνώματος
• Ιδιότητες του στρώματος του χρώματος πως σκληρότητα ή γυαλάδα
• Αντοχή στις καιρικές συνθήκες
• Ελαστικότητα
• Πρόσφυση

Τα χρώματα περιγράφονται σύμφωνα με την φύση του συνδετικού μέσου.

Το ακρυλικό χρώμα περιέχει ακρύλιο για συνδετικό μέσο, το κυτταρινικο χρώμα περιέχει συνδετικό μέσο με κυτταρίνη.

Σαν υλικό φορέας για τα άλλα συστατικά του χρώματος , το συνδετικό μέσο πρέπει να εκπληρώνει τις πιό σημαντικές λειτουργίες.