Η Ηλεκτροκίνηση και οι άπιαστοι οι στόχοι

Αγαπητέ αναγνώστη... Πολλά ακούγονται σήμερα για την ηλεκτροκίνηση. Πολλές φωνές πολιτικών θεωρούν ότι η ηλεκτροκίνηση αποτελεί μοναδική λύση στην κινητικότητα στο παγκόσμιο περιβαλλοντικό πρόβλημα αγνοώντας την πραγματικότητα.

Δυστυχώς αυτές οι φωνές ακούγονται και από τους Έλληνες πολιτικούς, οι οποίοι μάλλον δεν έχουν αξιολογήσει σωστά τόσο τα Ελληνικά δεδομένα όσο και τα δεδομένα της Ευρώπης και των κατασκευαστών.

Ο πρωθυπουργός μάλιστα ανακοίνωσε ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο, βάζοντας τέλος από το 2030 στις πωλήσεις αυτοκινήτων ΜΕΚ με καύσιμο τη βενζίνη ή το πετρέλαιο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οριοθετεί το τέλος των κινητήρων το 2035, ενώ αρκετοί μη Ευρωπαίοι κατασκευαστές θεωρούν πολύ φιλόδοξο το στόχο ακόμη και για το 2040 μη συνυπογράφοντες τις απαιτήσεις των Ευρωπαίων.

Μέχρι πρόσφατα, η ΕΕ στόχευε σε μείωση του CO2 κατά 40% έως το 2030 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Όμως το 2021 η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι θα χρειαζόταν ένα πιο φιλόδοξο στόχο για καθαρή μείωση κατά 55% έως το 2030.  Επιπλέον, η Επιτροπή θέλει να θέσει έναν νέο στόχο για το 2035, επιβάλλοντας 100% μείωση των εκπομπών CO2 από αυτοκίνητα και φορτηγά. Στην πράξη, αυτός ο στόχος, -100% θα κατέληγε σε απαγόρευση σε όλη την ΕΕ των κινητήρων εσωτερικής καύσης.

Στον αντίποδα όμως οι κατασκευαστές θεωρούν άπιαστο τον στόχο. Όχι γιατί και οι ίδιοι έχουν σημαντικές δυσκολίες  να ανταποκριθούν αλλά επειδή τα ιδία τα κράτη δεν διαθέτουν τις απαιτούμενες υποδομές και πολλές χώρες δεν φαίνονται διατεθειμένες να χρηματοδοτήσουν αυτό τον στόχο, με αποτέλεσμα οι υποδομές να βρίσκονται πολύ μακριά από τον στόχο της Ε.Ε.

Οι κατασκευαστές μάλιστα δηλώνουν ότι όλες οι επιλογές κινητήρων μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο στη μετάβαση προς την κλιματική ουδετερότητα και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να επικεντρωθεί στην καινοτομία αντί να απαγορεύει ή να συνταγογραφεί ορισμένες τεχνολογίες.

Γίνεται λοιπόν πολύ σαφές ότι η μεγάλης κλίμακας απορρόφηση οχημάτων μηδενικών εκπομπών από τους καταναλωτές θα συμβεί μόνο εάν οι προτεινόμενες μειώσεις CO2 συνοδεύονται από εξίσου φιλόδοξους στόχους για τα κράτη μέλη της ΕΕ να δημιουργήσουν τα απαιτούμενα σημεία φόρτισης και σταθμούς ανεφοδιασμού υδρογόνου.

Για παράδειγμα, υπάρχει  μια εντελώς ανισόρροπη εικόνα όσον αφορά την εξάπλωση των σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένα τεράστιο ποσοστό 70% όλων των φορτιστών της ΕΕ συγκεντρώνεται σε μόλις τρεις χώρες σήμερα: την Ολλανδία (66.665), τη Γαλλία (45.751) και τη Γερμανία (44.538). Συνολικά, αυτές οι χώρες αποτελούν μόνο το 23% της συνολικής επιφάνειας της περιοχής, ενώ το υπόλοιπο 30% της υποδομής φόρτισης είναι διάσπαρτο στο υπόλοιπο 77% της ΕΕ.

Η Ελλάδα με το ποσοστό φορτιστών να φτάνει μόλις το 0,1% σε σχέση με την έκταση της, βρίσκεται στις πέντε τελευταίες χώρες της Ε.Ε με ότι αυτό συνεπάγεται.

Η ηλεκτροκίνηση αποτελεί μία ακριβή λύση για τον Έλληνα. Οι χώρες με μερίδιο κάτω του 3% έχουν μέσο κατά κεφαλήν ΑΕΠ κάτω των 17.000 ευρώ. Αυτό ισχύει για τα κράτη μέλη της ΕΕ στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, αλλά και την Ελλάδα

Αν τώρα προσθέσουμε ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με μεταποιητική δραστηριότητα, η γρήγορη μετάβαση αποκλειστικά στην ηλεκτροκίνηση μόνο μαρασμό μπορεί να δημιουργήσει στον επισκευαστικό κλάδο.

Εκτιμώντας λοιπόν όλα τα παραπάνω, μάλλον φειδωλοί και προβληματισμένοι θα πρέπει να είναι οι πολιτικοί άρχοντες σχετικά με την βιαστική μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση...

του Γ. Καπετανάκη
Τεχν. Δ/ντης ΙΔΕΕΑ

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΔΕΕΑ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Εφημερίδα
Το Συνεργείο του Αυτοκινήτου

 

Σαρανταπόρου 70
Χαλάνδρι, 15231 - Χάρτης

 

Τ 210 2825611, 210 6754419
F 210 2842420

 

info [at] tosynergeio.gr

 

 

Social Media

Facebook-color Instagram-color youtube-color Twitter linkedin